INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2013 r. (data wpływu 25 października 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. (data wpływu 10 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży koncertów – audycji dla dzieci i młodzieży – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży koncertów – audycji dla dzieci i młodzieży. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oraz własnego stanowiska w sprawie, wskazanie przepisów prawa będących przedmiotem interpretacji. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku). Filharmonia (Wnioskodawca) jest instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury Urzędu Marszałkowskiego.
Celem instytucji jest: systematyczne podnoszenie poziomu i kształtowanie kultury muzycznej społeczeństwa, zaspokajanie potrzeb i upodobań odbiorców w dziedzinie muzyki, spełnianie wiodącej funkcji w rozwoju kultury muzycznej w województwie.
Powyższe zadania Filharmonia realizuje poprzez: organizowanie koncertów symfonicznych, kameralnych i recitali oraz innych form prezentacji utworów muzycznych, uczestniczenie w edukacji muzycznej dzieci i młodzieży poprzez organizowanie koncertów szkolnych i audycji muzycznych w szkołach, odpowiedni dobór pozycji programowych, propagowanie twórczości muzycznej polskiej i zagranicznej, patronowanie amatorskiemu ruchowi muzycznemu, integrowanie środowiska muzycznego województwa, inne działania artystyczne. Wnioskodawca jest Samorządową Instytucją Kultury.
Finansowany jest z dotacji Organizatora, wpływów z prowadzonej działalności, wpływów z najmu i dzierżawy składników majątkowych, środków otrzymanych z innych źródeł. Wysokość dotacji rocznej ustala Organizator. Filharmonia może jako dodatkową prowadzić działalność gospodarczą. Środki uzyskane z działalności mogą być wykorzystane wyłącznie na sfinansowanie działalności statutowej. Wnioskodawca zarejestrowany jest jako czynny podatnik podatku VAT. Działalność Filharmonii sklasyfikowana jest pod nr 9001 Z PKWiU. Zainteresowany wskazał, że sytuacja opisana we wniosku nie jest przedmiotem kontroli i nie jest prowadzone żadne postępowanie kontrolne.
Filharmonia w ramach swoich statutowych obowiązków organizuje w szkołach 30-to i 45-cio minutowe audycje umuzykalniające (koncerty kameralne). Celem tych audycji jest zapoznanie dzieci i młodzieży z muzyką, nie tylko współczesną, ale także klasyczną czy ludową. W powyższych zajęciach uczestnicy poznają instrumenty muzyczne, dźwięki jakie są wydawane podczas gry, a także możliwości instrumentów do naśladowania różnych głosów. Cena audycji uzależniona jest od czasu trwania koncertu, a nie od ilości słuchaczy. Szkoła ma zapewnić odpowiednią ilość słuchaczy oraz miejsce.
Audycje organizowane są przez muzyków Filharmonii lub też przez niewielkie zewnętrzne zespoły kameralne, którym Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenia na podstawie wystawionych rachunków. Faktura dla odbiorcy tej usługi, czyli szkoły, wystawiana jest przez Filharmonię na kwotę ryczałtową ustaloną wcześniej przez strony. Audycje te są organizowane cyklicznie. Uzyskane przychody są przeznaczone na działalność statutową Wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).
Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów w zakresie podatku VAT sprzedaż koncertu – audycji dla dzieci i młodzieży wykonywanych w siedzibie świadczeniobiorcy za kwotę ryczałtową podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce 8%, czy może korzysta ze zwolnienia od podatku VAT? Zgodnie z art. 43 pkt 1 ust. 33 ustawy usługi kulturalne, świadczone przez podmioty uznane na podstawie innych przepisów za instytucje kulturalne, są zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT. Niemniej jednak ze zwolnienia ustawodawca wyłączył sprzedaż biletów – na spektakle, koncerty, widowiska artystyczne itp., bez względu na symbol PKWiU.
W opisanym przez Wnioskodawcę przypadku nie zachodzi sprzedaż jednostkowego biletu – jest to bilet grupowy. Faktura wystawiona jest za audycję/koncert. Zamawiający, w tym przypadku szkoła czy przedszkole, zapewnia uczestników koncertu oraz miejsce (np. sala gimnastyczna). Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), Filharmonia wystawia fakturę zbiorową za koncert/audycję. Według słownika nie ma instytucji biletu zbiorowego. Jak zatem należy traktować wejście dzieci na taki koncert (audycję)? Analiza art. 43 ustawy o podatku VAT, według Zainteresowanego, nie zwalnia powyższych usług przedmiotowo z opodatkowania.
Aby zrealizować koncert musi być zapewniony słuchacz – odbiorca koncertu. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma znaczenia ilość uczestników. Koncert/audycja może być zarówno dedykowana małej, jak i dużej grupie dzieci, uzależnione jest to bowiem od warunków danej szkoły, od wielkości sali przeznaczonej na dany koncert. Szkoła/przedszkole za koncert/audycję płaci środkami pochodzącymi od wpłat dzieci na tę audycję lub środkami pochodzącymi z wpłat na Komitet rodzicielski. To, jaki jest sposób finansowania zależy od Zleceniodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
W świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 182, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu: na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe, do obiektów kulturalnych. Należy zauważyć, iż z objaśnienia do załącznika nr 3 wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a ustawy). Na podstawie art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Analizując powołane wyżej regulacje należy wskazać, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Ponadto, podmioty te nie powinny osiągać w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia powinny je przeznaczać w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura”, czy „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, należy się posłużyć wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie. Z powyższego wynika, że ustawodawca europejski dał państwom członkowskim możliwość określenia, które podmioty niebędące podmiotami prawa publicznego, świadczące usługi kulturalne, będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
Jak wynika z art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do: usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach; wstępu: na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych, do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym; wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą; usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach; działalności agencji informacyjnych; usług wydawniczych; usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34; usług ochrony praw.
Ponadto należy wskazać, że ustawodawca polski nie określił form ani kategorii „wstępu”, które objął obniżoną stawką podatku. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) „wstęp” to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Oznacza to, iż preferencyjną stawkę podatku należy stosować, gdy opłata za wstęp wiąże się zazwyczaj z nabyciem biletu, karnetu, abonamentu uprawniającego do wejścia do danego obiektu lub na daną imprezę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku VAT, jest instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury Urzędu Marszałkowskiego.
Celem instytucji jest systematyczne podnoszenie poziomu i kształtowanie kultury muzycznej społeczeństwa, zaspokajanie potrzeb i upodobań odbiorców w dziedzinie muzyki, spełnianie wiodącej funkcji w rozwoju kultury muzycznej w województwie. Powyższe zadania Filharmonia realizuje m.in. poprzez uczestniczenie w edukacji muzycznej dzieci i młodzieży poprzez organizowanie koncertów szkolnych i audycji muzycznych w szkołach. Wnioskodawca jest Samorządową Instytucją Kultury, finansowaną z dotacji Organizatora, wpływów z prowadzonej działalności, wpływów z najmu i dzierżawy składników majątkowych, środków otrzymanych z innych źródeł. Wysokość dotacji rocznej ustala Organizator.
Filharmonia może dodatkowo prowadzić działalność gospodarczą. Środki uzyskane z działalności mogą być wykorzystane wyłącznie na sfinansowanie działalności statutowej. Filharmonia w ramach swoich statutowych obowiązków organizuje w szkołach 30-to i 45-cio minutowe audycje umuzykalniające (koncerty kameralne). Celem tych audycji jest zapoznanie dzieci i młodzieży z muzyką, nie tylko współczesną, ale także klasyczną czy ludową. W powyższych zajęciach uczestnicy poznają instrumenty muzyczne, dźwięki jakie są wydawane podczas gry, a także możliwości instrumentów do naśladowania różnych głosów. Cena audycji uzależniona jest od czasu trwania koncertu, a nie od ilości słuchaczy.
Szkoła ma zapewnić odpowiednią ilość słuchaczy oraz miejsce. Audycje organizowane są przez muzyków Filharmonii lub też przez niewielkie zewnętrzne zespoły kameralne, którym Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenia na podstawie wystawionych rachunków. Faktura dla odbiorcy tej usługi, czyli szkoły, wystawiana jest przez Filharmonię na kwotę ryczałtową ustaloną wcześniej przez strony. Audycje te są organizowane cyklicznie. Uzyskane przychody są przeznaczone na działalność statutową Wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego w świetle powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z art. 43 ust. 18 ustawy. Zainteresowany, będący podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, dokonując sprzedaży koncertów – audycji dla dzieci i młodzieży, świadczy niewątpliwie usługi kulturalne. Ponadto zyski z ww. działalności przeznaczane są na działalność statutową Filharmonii.
Jednocześnie należy nadmienić, że z okoliczności sprawy wynika, iż pobierając ustaloną przez strony w kwocie ryczałtowej opłatę za organizację koncertu – audycji dla dzieci i młodzieży, Wnioskodawca nie pobiera opłat za wstęp, lecz dokonuje sprzedaży ww. usługi kulturalnej. Tym samym wyłączenie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a ustawy w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania.
Reasumując, sprzedaż przez Filharmonię koncertów – audycji dla dzieci i młodzieży świadczonych w siedzibie świadczeniobiorcy, za które Zainteresowany pobiera kwotę ryczałtową ustaloną wcześniej przez strony, korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w powiązaniu z art. 43 ust. 18 ustawy. Wobec powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że przedmiotowe usługi świadczone przez Filharmonię nie podlegają przedmiotowo zwolnieniu od podatku od towarów i usług, należało uznać je za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Końcowo należy zauważyć, że od dnia 1 stycznia 2014 r. przepis art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy obowiązuje w brzmieniu, zgodnie z którym w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.