INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 2 maja 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. (data wpływu 6 czerwca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem wpisanym do rejestru zabytków – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 kwietnia 2011 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku - Białej został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem wpisanym do rejestru zabytków. W związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku - Białej, pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r., przesłało ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 2 maja 2011 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. o uzupełnienie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Gmina planuje sprzedać nieruchomość zabudowaną o pow. 2,321 ha, zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania.
Wyżej wymieniona nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym jako teren usług publicznych. Przedmiotowy teren w związku z planowaną sprzedażą, wymagał nowego określenia przeznaczenia umożliwiającego potencjalnemu właścicielowi użytkowanie obiektu. Zgodnie z Uchwałą RM z dnia 24.02.2011 r. została założona zmiana przeznaczenia działki w kierunku usługowo-mieszkaniowej. Na działce znajdują się obiekty zabytkowe oraz stanowiska archeologiczne. Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem o pow. użytkowej 600 m² i kubaturze 2.220 m³, który wykorzystywany był na potrzeby szkolne.
Budynek usytuowany jest na działce, gdzie znajduje się park (…) wpisany do rejestru zabytków i jako taki jest chroniony na mocy ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece zabytkami ( Dz. U. z 2003 r. Nr 162 poz. 1568 z późn. zm.). Budynek pochodzi z dawnego majątku (…) jest dawnym dworem chronionym na mocy prawa miejscowego tj. zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy.
Nieruchomość stanowi zespół dworsko-parkowy i zgodnie z zezwoleniem na sprzedaż z dnia 05.08.2009 r. Osoby zainteresowane kupnem przed przystąpieniem do przetargu winny przedstawić program użytkowy, w którym zostanie określona jego przyszła funkcja oraz związane z nią zamierzenia inwestycyjne. W ewidencji gruntów działkę opisano w użytkach Lz - 2.2331 ha (grunty zadrzewione zakrzewione), Bi - 0.09 ha (inne tereny zabudowane). Działka stanowi własność Gminy. W stosunku do obiektu Gmina nie ponosiła większych wydatków na ulepszenie, w związku z czym nie przysługiwało Gminie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W piśmie z dnia 3 czerwca 2011 r. (data wpływu 6 czerwca 2011 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa nieruchomości zabudowanej nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku nie upłynął okres krótszy niż 2 lata. W stosunku do przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Gmina ostatnie wydatki na ulepszenie budynków, które były niższe niż 30 % wartości początkowej obiektu poniosła w 1998 r., od tego czasu Gmina ponosiła tylko wydatki na bieżące utrzymanie budynku. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej tego obiektu. Gmina nie wykorzystywała ww. nieruchomości do wykonania czynności opodatkowanych co najmniej przez 5 lat. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Gmina dokonując sprzedaży nieruchomości częściowo zabudowanej budynkiem powstałym w latach sześćdziesiątych XIX wieku wpisanym do rejestru zabytków korzysta ze zwolnienia z podatku VAT od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na to, iż przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość zabudowana (dawny dworek z sześćdziesiątych lat XIX wieku), w stosunku do którego Gmina nie ponosiła większych kosztów na ulepszenie, w związku z czym nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług ze zm. art. 43 ust. 1 pkt 10a. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z treści art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Co do zasady stawka podatku, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Należy wskazać, iż art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) zostały wprowadzone zmiany.
I tak zgodnie z dodanym art. 146a pkt 1 w okresie od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zgodnie z zapisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że dla zastosowania powyższego zwolnienia od podatku istotne jest określenie, czy dostawa nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia. Ustawa o podatku od towarów i usług zawiera definicję legalną tego pojęcia.
Wynika z niej, że pierwsze zasiedlenie występuje wówczas, gdy budynek, budowla lub ich części są wydawane pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Istotne jest jednak to, że musi to nastąpić w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (np. sprzedaż, najem, dzierżawa).
Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy). Ponadto, jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy staje się bezzasadne. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli albo ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Jeżeli natomiast dostawa budynku podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, to taką stawką należy opodatkować również grunt. Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i przeznaczyła do sprzedaży nieruchomość zabudowaną o pow. 2,321 ha, stanowiącą zespół dworsko-parkowy.
Nieruchomość zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na obszarze oznaczonym, jako teren usług publicznych. Uchwałą Rady Miejskiej Gmina planuje zmienić przeznaczenie działki w kierunku usługowo-mieszkaniowym. Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem o pow. użytkowej 600 m², który jest dawnym dworem i wykorzystywana była na potrzeby szkolne. Na terenie nieruchomości znajduje się park podworski wpisany do rejestru zabytków. Nieruchomość ta uzyskała zezwolenie na sprzedaż, udzielone przez Konserwatora Zabytków. Jak wskazał Wnioskodawca dostawa nieruchomości zabudowanej nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia.
Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dostawa nieruchomości zabudowanej, stanowiąca zespół dworsko-parkowy będzie mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w powiązaniu z art. 29 ust. 5 ustawy, ponieważ dostawa tej nieruchomości nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem przy jej sprzedaży będą spełnione warunki, o których mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jednakże należy zaznaczyć, iż badanie przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, na który powołuje się Wnioskodawca jest w tej sytuacji bezzasadne, skoro dostawa ww. nieruchomości może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z powyższym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, jednakże rozstrzygnięcie oparto na innym przepisie prawa niż wskazał to Zainteresowany.
Zaznaczenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.