INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2012 r. (data wpływu 23 maja 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej koszty zastępstwa procesowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej koszty zastępstwa procesowego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. o doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego oraz o przeformułowanie pytania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku) Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej administruje budynkiem o charakterze użytkowym. Jest to sprzedaż opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi także działalność zwolnioną z tego podatku. Towarzystwo Ubezpieczeń pozwało Wnioskodawcę o odszkodowanie za rzekome zaniedbania w administrowaniu ww. budynkiem. Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu, który wystawił fakturę VAT na minimalne koszty zastępstwa prawnego.
W związku z powyższym rodzi się pytanie, czy koszty zastępstwa procesowego dotyczące sprawy sądowej należy uznać za koszty związane bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną, a naliczony podatek od towarów i usług wykazany w fakturze radcy prawnego i odprowadzony do budżetu podlega odliczeniu w całości. Czy też takie koszty należy uznać jako koszty związane z ogólną działalnością spółki, a co za tym idzie naliczony podatek od towarów i usług podlega odliczeniu wskaźnikiem – sprzedaż opodatkowana/sprzedaż ogółem? W piśmie z dnia 23 sierpnia 2012 roku Wnioskodawca wskazał, że koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione w związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w sytuacji, gdy radca prawny reprezentuje podatnika przez sądem w sprawie dotyczącej czynności opodatkowanych u mocodawcy podatkiem od towarów i usług oraz gdy wystawi fakturę z tego tytułu wraz z podatkiem od towarów i usług w wysokości 23 % i pobierze należne mu wynagrodzenie, to mocodawca, który w ramach swojej działalności wykonuje także czynności zwolnione z podatku od towarów i usług (nie objęte jednak sporem sądowym), może odliczyć w całości jako podatek naliczony kwotę podatku od towarów i usług uwidocznioną w fakturze radcy prawnego i ujętą w jego ewidencji jako podatek należny?
Zdaniem Wnioskodawcy, koszty zastępstwa procesowego dotyczące sprawy sądowej opisanej w polu 68 należy uznać za koszty związane bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną, a naliczony podatek od towarów i usług wykazany w fakturze radcy prawnego i odprowadzony do budżetu może być odliczony w całości. Usługi administrowania ww. budynkiem są usługami wykorzystywanymi do wykonywania czynności opodatkowanych i w związku z tym zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie). Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem spełnienia zarówno przesłanek pozytywnych tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystane do czynności opodatkowanych, jak również niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.
Reasumując, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej administruje budynkiem o charakterze użytkowym.
Jest to sprzedaż opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi także działalność zwolnioną z tego podatku. Towarzystwo Ubezpieczeń pozwało Wnioskodawcę o odszkodowanie za rzekome zaniedbania w administrowaniu ww. budynkiem. Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu, który wystawił fakturę VAT na minimalne koszty zastępstwa prawnego. Zainteresowany wskazał, że koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione w związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż skoro – jak wskazał Wnioskodawca - koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione w związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez radcę prawnego. Został bowiem spełniony podstawowy warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. istnienie związku pomiędzy nabytymi towarami i usługami a czynnościami opodatkowanymi podatnika.
Niemniej prawo to przysługuje Zainteresowanemu pod warunkiem, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą inne okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.