INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr 595/38 o pow. l ,2467 ha położona w Januszewicach. Działka o której mowa nie została uzbrojona w urządzenia infrastruktury technicznej, nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego skalsyfikowana jest jako grunt klasy III, użytkowana jest rolniczo. Dla obszaru na którym położona jest działka nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jednak zgodnie ze studium ww. nieruchomość leży w terenach istniejącej zabudowy związanej z produkcją, przetwórstwem, rzemiosłem lub hurtowniami.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej czy przy sprzedaży opisywanej nieruchomości winno się naliczyć podatek VAT w wysokości 23% czy też będzie ona korzystała ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT w wysokości 23% nie powinien być doliczony, gdyż nieruchomość dla której ma być wydana interpretacja indywidualna to teren niezabudowany dla którego nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, dla terenu na którym leży działka nie sporządzono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wiec nie spełnia definicji działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Przez tereny budowlane – w myśl art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości. Działka, o której mowa, nie została uzbrojona w urządzenia infrastruktury technicznej, nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego, skalsyfikowana jest jako grunt klasy III, użytkowana jest rolniczo.
Ponadto z treści wniosku wynika, iż dla przedmiotowej nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, dla terenu na którym leży działka nie sporządzono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie ma planu zagospodarowania przestrzennego gminy, o ile – jak wskazał Wnioskodawca w treści wniosku – nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, to działka ta nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
Wobec powyższego, dostawa przedmiotowej działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jeżeli na dzień dostawy działka Nr 346/1 nadal nie będzie stanowiła terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, iż w stosunku do przedmiotowej działki nie powinien być doliczony 23% podatek od towarów i usług przy jej sprzedaży, uznać należy za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.