INTERPRETACJA INDYWIDUALNA W związku z postanowieniem Nr IPTPP4/443Z-11/12-2/OS z dnia 3 stycznia 2012 r. uchylającym postanowienie z dnia 22 października 2012 r. znak IPTPP4/443-510/12-4/ALN o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z dnia 17 lipca 2012 r. (data wpływu 23 lipca 2012 r.), uzupełnionego pismami z dnia 11 października 2012 r. (data wpływu 15 października 2012 r.) i 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 4 lutego 2013r.) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Biuro o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem bankowozu, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 lipca 2012 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Biuro złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem bankowozu.
Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 11 października 2012 r. (data wpływu 15 października 2012 r.) i 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 4 lutego 2013r.) w zakresie doprecyzowania stanu faktycznego, postawienia pytania i przedstawienia własnego stanowiska oraz opłatę. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.(ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku) Biuro jest instytucją specjalistyczną świadczącą usługi na rzecz sądów i prokuratur związane z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym. Biuro z o.o. wydaje opinie z zakresu m.in.: informatyki śledczej, księgowości śledczej, badania pisma, badań fizykochemicznych, badania broni.
W toku prowadzonych prac występuje konieczność transportu akt sprawy i materiałów dowodowych z jednostek zlecających wykonanie opinii (Sądów, prokuratur, policji) do siedziby Biura. Materiał dowodowy zabezpieczony w sprawie są to przedmioty wysokowartościowe. Siedziba Biura jest odpowiednio zabezpieczona przed dostępem osób niepożądanych. Newralgicznym punktem w działalności Biura jest transport materiałów dowodowych. W troku prowadzonej działalności Biuro dokonuje również transportu gotówki pobranej z banku do kasy Spółki. Kasa Biura prowadzona jest w siedzibie Jednostki.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 11 października Wnioskodawca wskazał, że: Zakup pojazdu (bankowozu typu C) będzie udokumentowany fakturą VAT wystawioną na rzecz Biura. Biuro zamierza nabyć bankowóz typu C. Zakupiony pojazd (bankowóz typu C) będzie wykorzystywany przez Biuro do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zakupiony przez Biuro pojazd (bankowóz typu C) będzie spełniał wszystkie wymagania techniczne dla bankowozu określone w załącznikach do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 roku w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) dla danego typu bankowozu.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.(ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku) Czy Biuro jako osoba prawna świadcząca usługi na rzecz sądów powszechnych i administracyjnych oraz prokuratur może dokonać odliczenia podatku VAT od zakupu samochodu specjalnego – bankowóz typu C? Zdaniem Wnioskodawcy:(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Biuro jest instytucją specjalistyczną świadczącą usługi na rzecz sądów i prokuratur związane z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym (wydawanie opinii specjalistycznych). W toku prowadzonych spraw zachodzi konieczność transportu akt sprawy i materiałów dowodowych z jednostek zlecających wykonanie opinii do siedziby Biura.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym z dnia 16 grudnia 2010 r. (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652) w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 86 ust. 2, ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy (...) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.
W załączniku do ww. ustawy zawarto wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5. Do pojazdów specjalnych zaliczono m.in. bankowóz. Przedmiotem działalności Biura wg stanu na dzień 11 października 2012 roku nie jest działalność związana z przewozem gotówki. Jednak wtoku prowadzonej działalności Biuro dokonuje również transportu gotówki pobranej z banku do kasy Spółki. Kasa Biura prowadzona jest w siedzibie Jednostki. W toku prowadzonych prac występuje konieczność transportu akt sprawy i materiałów dowodowych z jednostek zlecających wykonanie opinii (Sądów, Prokuratur, policji) do siedziby Biura.
Materiał dowodowy zabezpieczony w sprawie są to przedmioty wysoko wartościowe. Siedziba Biura jest odpowiednio zabezpieczona przed dostępem osób niepożądanych. Newralgicznym punktem w działalności Biura jest transport materiałów dowodowych. Zakup pojazdu (bankowozu typu C) będzie udokumentowany fakturą VAT wystawioną na rzecz Wnioskodawcy. Biuro zamierza nabyć bankowóz typu C. Zakupiony pojazd (bankowóz typu C) będzie wykorzystywany przez Biuro do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zakupiony przez Biuro pojazd (bankowóz typu C) będzie spełniał wszystkie wymagania techniczne dla bankowozu określone w załącznikach do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 roku w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) dla danego typu.
W związku z powyższym Biuro stoi na stanowisku, iż jako osoba prawna, której działalność związana jest z transportem wartości pieniężnych i przedmiotów wartościowych (akta sprawy, materiał dowodowy – próbki krwi, broń, narkotyki) może dokonać odliczenia podatku VAT od zakupu pojazdu specjalnego przeznaczonego na potrzeby swojej działalności zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym z dnia 16 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 247, poz. 1652). Jak wynika z akt, tut.
Organ uznał, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) i na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h tej ustawy, pismem z dnia 4 października 2012 r. nr IPTPP4/443-510/12-2/ALN, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
W związku z otrzymaną odpowiedzią na ww. wezwanie, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, iż w uzupełnieniu Wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku w zakresie zadanych pytań od nr V.3.1 do V.3.4., dotyczących nabycia przedmiotowego bankowozu typu C i pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpatrzenia. Na ww. postanowienie w dniu 31 października 2012 r. (data wpływu 5 listopada 2012 r.), Zainteresowany wniósł zażalenie. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia organ odwoławczy postanowieniem Nr IPTPP4/443Z-11/12-2/OS z dnia 3 stycznia 2013 r., uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 17 lipca 2012 r. (data wpływu 23 lipca 2012 r.), uzupełnionego pismami z dnia 11 października 2012 r. (data wpływu 15 października 2012 r.) i 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 4 lutego 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem bankowozu, uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Należy ponadto zauważyć, iż w art. 88 ustawy o VAT wskazane zostały sytuacje, w przypadku wystąpienia których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.
Kwestie dotyczące prawa odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, regulują przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. W ust. 2 ww. art. 3 wskazano, iż przepis ust. 1 nie dotyczy: pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy; pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej). Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.
Ww. załącznik zawiera następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5: Agregat elektryczny/spawalniczy Bankowóz Do prac wiertniczych Koparka, koparkospycharka Ładowarka Do oczyszczania dróg Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych Pomoc drogowa Do zimowego utrzymania dróg Żuraw samochodowy Pogrzebowy W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach. Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.
Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji. W świetle § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz.
U. Nr 166, poz. 1128) - dalej rozporządzenie - użyte w rozporządzeniu określenia wartości pieniężne oznaczają: krajowe i zagraniczne znaki pieniężne, czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę „wartość do inkasa”, „należność do inkasa” lub inną o podobnym charakterze, weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę „wartość do inkasa” lub inną o podobnym charakterze, inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę, złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie szlachetne i perły, a także platynę i inne metale z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów będących muzealiami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.
U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.).
W świetle § 1 pkt 15 rozporządzenia, bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C. Według § 10 ust.1 ww. rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia: załącznik nr 3 - wymagania techniczne dla bankowozu typu A; załącznik nr 4 - wymagania techniczne dla bankowozu typu B; załącznik nr 5 - wymagania techniczne dla bankowozu typu C. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest instytucją specjalistyczną świadczącą usługi na rzecz sądów i prokuratur związane z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym.
Wnioskodawca wydaje opinie z zakresu m.in.: informatyki śledczej, księgowości śledczej, badania pisma, badań fizykochemicznych, badania broni. W toku prowadzonych prac występuje konieczność transportu akt sprawy i materiałów dowodowych z jednostek zlecających wykonanie opinii (Sądów, prokuratur, policji) do siedziby Biura. Materiał dowodowy zabezpieczony w sprawie są to przedmioty wysokowartościowe. Newralgicznym punktem w działalności Biura jest transport materiałów dowodowych. W toku prowadzonej działalności Biuro dokonuje również transportu gotówki pobranej z banku do kasy Spółki. Kasa Biura prowadzona jest w siedzibie Jednostki.
Zakup pojazdu (bankowozu typu C) będzie udokumentowany fakturą VAT wystawioną na Wnioskodawcę. Biuro zamierza nabyć bankowóz typu C. Zakupiony pojazd (bankowóz typu C) będzie wykorzystywany przez Biuro do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zakupiony przez Biuro pojazd (bankowóz typu C) będzie spełniał wszystkie wymagania techniczne dla bankowozu określone w załącznikach do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 roku w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) dla danego typu bankowozu.
Na wstępie należy zaznaczyć, że przyjmuje się za opisem zdarzenia przyszłego, że samochód będzie spełniał wymagania techniczne określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128).
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane uregulowania w zakresie podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że – wbrew opinii Wnioskodawcy – w związku z nabyciem samochodu specjalnego – bankowozu, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu. Powyższe wynika z faktu, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z takiego odliczenia. Należy wskazać, że aby móc odliczyć podatek naliczony przy zakupie bankowozu, pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne.
Oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem działalności gospodarczej. Jeśli przedmiotem prowadzonej działalności nie jest ochrona przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, trudno mówić, że nabycie bankowozu następuje celem wykorzystania zgodnie z jego przeznaczeniem. Nie jest natomiast – w ocenie tut.
Organu – taką działalnością prowadzenie działalności przez Wnioskodawcę na rzecz sądów i prokuratur związane z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, tj. transport akt sprawy i materiałów dowodowych z jednostek zlecających wykonanie opinii do siedziby Biura, czy też transport gotówki pobranej z banku do kasy Spółki. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z cyt. rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, bankowóz służy do przewozu wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tego rozporządzenia.
Natomiast przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego, a w szczególności cel w jakim planuje on nabyć przedmiotowy bankowóz, nie uzasadnia nabycia pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdu specjalnego jakim jest bankowóz. Na powyższe nie może wpłynąć fakt, iż samochód ten będzie służył Wnioskodawcy do przewozu gotówki pobranej z banku do kasy Spółki.
Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że ze względu na to, iż ww. samochód o przeznaczeniu specjalnym – bankowóz – jest, jak wskazał Wnioskodawca, wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury dokumentującej nabycie przedmiotowego samochodu.
Zwrócić należy jednakże uwagę na to, że nie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia pełnej, wykazanej na fakturze VAT kwoty podatku naliczonego, lecz w oparciu o postanowienia zawarte w art. 3 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym przysługuje prawo do odliczenia 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Reasumując, w przypadku nabycia bankowozu typu C, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej, której przedmiotem jest świadczenie usługi na rzecz sądów powszechnych i administracyjnych oraz prokuratur nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w całości.
Wnioskodawcy natomiast przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 60% kwoty podatku określonej w fakturze zakupu, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz nabyciem paliwa do tych samochodów regulują przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.). Ww. ustawa została zmieniona ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 1456). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.