INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 listopada 2012 r. (data wpływu 27 listopada 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów dostaw ciepła na rzecz innych Wspólnot Mieszkaniowych– jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów dostaw ciepła na rzecz innych Wspólnot Mieszkaniowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 23 listopada 2012 r. (data wpływu 27 listopada 2012r.) w zakresie doprecyzowania stanu faktycznego oraz sposobu reprezentacji. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku) Na Osiedlu „....” znajdują się obecnie trzy Wspólnoty Mieszkaniowe: Wspólnota Mieszkaniowa 1, Wspólnota Mieszkaniowa 2 oraz Wspólnota Mieszkaniowa 3. Wszystkie wspólnoty są czynnymi podatnikami VAT. Do wszystkich trzech Wspólnot dostarczane jest ciepło z miejskiej ciepłowni tj...... Sp. z o. o . Wszystkie trzy Wspólnoty są współwłaścicielami ciepłociągu doprowadzającego ciepło od ciepłowni do osiedla xx. Umowę na dostarczone ciepło do osiedla, miejska ciepłownia zawarła tylko z jedną ze Wspólnot, tj Wspólnotą Mieszkaniową 1. I tylko na tę Wspólnotę wystawiane są faktury VAT.
Następnie Wspólnota Mieszkaniowa 1 dokonuje refakturowania kosztów całości zakupionego ciepła na pozostałe dwie Wspólnoty w następujący sposób: Odczytuje pomiary zużycia ciepła z zainstalowanych urządzeń pomiarowych na poszczególnych liniach przesyłowych. Wystawia faktury VAT, którymi obciąża każdą z pozostałych dwóch Wspólnot wartością stanowiącą iloczyn ilości zużytego ciepła pomnożonej przez jego stawkę jednostkową netto (w GJ) w wysokości analogicznej do stawki netto w fakturze. Do tak obliczonej wartości netto zużytego ciepła doliczony jest podatek VAT w obowiązującej wysokości (aktualnie 23%).
Wspólnoty mieszkaniowe osiedla „….” - Wspólnota Mieszkaniowa 1 (Wnioskodawca), Wspólnota Mieszkaniowa 2 i Wspólnota Mieszkaniowa 3 na pozostałe usługi mają podpisane umowy bezpośrednio z usługodawcami. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Wspólnota Mieszkaniowa 1 postępuje prawidłowo refakturując koszty dostawy ciepła do pozostałych Wspólnot Mieszkaniowych, stosując ceny netto i stawkę VAT zgodną z fakturą pierwotną wystawioną przez dostawcę ciepła? Czy Wspólnota Mieszkaniowa 1 powinna uznać, że dokonuje jednak odsprzedaży ciepła na rzecz podmiotów zewnętrznych a nie refakturowania. I czynność ta w związku z tym powinna być opodatkowana podatkiem VAT w wys.
23%, doliczonym do stawki jednostkowej brutto wynikającej z faktury? Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęty przez Wnioskodawcę sposób fakturowania jest prawidłowy, gdyż dokonując refakturowania ciepła na rzecz pozostałych Wspólnot Mieszkaniowych nie zarabia na tej czynności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 2a ww. ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
Na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Stosowanie do art. 106. ust. 1 ustawy o VAT, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Jak stanowi art. 106 ust. 4 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na osiedlu znajdują się obecnie trzy Wspólnoty Mieszkaniowe: Wspólnota Mieszkaniowa 1, Wspólnota Mieszkaniowa 2 oraz Wspólnota Mieszkaniowa 3. Wszystkie wspólnoty są czynnymi podatnikami VAT. Do wszystkich trzech Wspólnot dostarczane jest ciepło z miejskiej ciepłowni. Wszystkie trzy Wspólnoty są współwłaścicielami ciepłociągu doprowadzającego ciepło od ciepłowni do osiedla. Umowę na dostarczone ciepło do osiedla, miejska ciepłownia zawarła tylko z jedną ze Wspólnot, tj. Wspólnotą Mieszkaniową 1. I tylko na tę Wspólnotę wystawiane są przez ciepłownie faktury VAT.
Następnie Wspólnota Mieszkaniowa 1 dokonuje refakturowania kosztów całości zakupionego ciepła na pozostałe dwie Wspólnoty. Wspólnoty mieszkaniowe osiedla - Wspólnota Mieszkaniowa 1 (Wnioskodawca), Wspólnota Mieszkaniowa 2 i Wspólnota Mieszkaniowa 3 na pozostałe usługi mają podpisane umowy bezpośrednio z usługodawcami. Zgodnie z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Celem refakturowania jest zatem przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał. „Refaktura” jest więc zwykłą fakturą VAT wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie „w stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi. Z dniem 1 kwietnia 2011r., ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz.
U. Nr 64 poz. 332), do polskiego porządku prawnego wprowadzono art. 8 ust. 2a, który stanowi implementację ww. uregulowań Dyrektywy. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi. W okolicznościach przedmiotowej sprawy należy rozstrzygnąć, czy koszty, o których mowa w stanie faktycznym są kosztami, które mogą stanowić przedmiot refakturowania.
Ponadto zauważyć należy, iż celem obciążenia kosztami podmiotu, który faktycznie korzystał z usługi jest odsprzedaż tej usługi przez podmiot uczestniczący pośrednio w świadczeniu, pomimo że pośrednik danej usługi nie wykonał. Przenoszenie kosztów jest więc świadczeniem pomiędzy podmiotem pośredniczącym między właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją w takiej samej formie swojemu kontrahentowi. Przeniesienie kosztów nabycia usługi, o którym mowa wyżej, dotyczy wyłącznie usługi, jaką nabywca nabył w celu odsprzedaży w postaci takiego samego świadczenia.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonuje refakturowania kosztów całości zakupionego ciepła na pozostałe dwie pozostałe Wspólnoty, ponieważ umowę na dostarczone ciepła do osiedla, miejska ciepłownia zawarła tylko Wnioskodawcą. Zainteresowany dokonuje zakupu ciepła i następnie rozliczając ten zakup na pozostałe wspólnoty, w rzeczywistości dokonuje ich odsprzedaży.
W świetle powyższego należy przyjąć, iż nawet jeśli podmiot faktycznie nie świadczy usługi (osobiście nie wykonuje czynności), jednakże pośrednio bierze udział w jej świadczeniu (czego nie należy utożsamiać z pośrednictwem w jej świadczeniu) – a jego udział przejawia się w odsprzedaży takiej usługi – to dla potrzeb podatku VAT, takie zachowanie jest traktowane na równi ze świadczeniem konkretnej usługi. Podmiot ten staje się zatem podatnikiem podatku VAT ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, tj. w szczególności powinien opodatkować tę usługę według zasad dla niej przewidzianych oraz udokumentować fakturami.
Tym samym Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie działa jako podatnik, który nabył usługę dostawy ciepła we własnym imieniu, a następnie wyświadczył tą usługę na rzecz osoby trzeciej. Następuje zatem odsprzedaż zakupionych wcześniej usług, a czynność taka podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla odsprzedawanych usług. Wnioskodawca zatem zobowiązany jest do udokumentowania przedmiotowej transakcji poprzez wystawienie faktury VAT zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 106 ww. ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach do niej wykonawczych, która zawiera stawkę podatku właściwą dla przedmiotu sprzedaży.
Zatem Wnioskodawca postępuje prawidłowo refakturując koszty dostawy ciepła na rzecz pozostałych Wspólnot Mieszkaniowych, stosując ceny netto i stawkę VAT zgodną z fakturą pierwotną wystawioną przez dostawcę ciepła. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.