INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2013 r. (data wpływu 16 października 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. (data wpływu 8 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek gruntu powstałych z podziału działki o numerze 768/1 – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidulanej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek gruntu powstałych z podziału działki o numerze 768/1. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. (data wpływu 8 stycznia 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Małżonkowie na podstawie umowy zamiany z dnia 4 kwietnia 1996 roku na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej nabyli działkę gruntu numer 768/1 o powierzchni 1,65 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.
W 2013 roku został przeprowadzony podział przedmiotowej działki gruntu, w wyniku którego powstały działki gruntu oznaczone numerami ewidencyjnymi od 768/7 do 768/14, przy czym działka 768/7 będzie stanowiła drogę wewnętrzną jako dojazd do nowo wydzielonych działek.
Natomiast działka 768/14 o powierzchni 0,9124 ha, która ma największą spośród wszystkich nowo wydzielonych działek powierzchnię zostanie wykorzystana na własne potrzeby małżonków, którzy zamierzają zabudować ją budynkiem mieszkalnym i w tym celu uzyskali w dniu 26 lipca 2012 roku decyzję określającą sposób zagospodarowania i warunki zabudowy wydaną przez Wójta Gminy, z której wynika, że dla działki gruntu numer 768/1 ustalono warunki zagospodarowania dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
Zawartymi w formie aktu notarialnego umowami sprzedaży z dnia 24.09.2013 r. i 25.09.2013r. małżonkowie sprzedali kolejno działki 768/9 i 768/8. Małżonkowie zamierzają sprzedać jeszcze cztery nowo wydzielone działki o powierzchni 0,1000 ha każda z nich. Małżonkowie dokonując nabycia działki numer 768/1 nie działali z zamiarem jej wykorzystywania na cele handlowe, nie prowadzą pozarolniczej działalności gospodarczej. Działka gruntu 768/1 nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
Wnioskodawca z małżonkiem nie ponosili nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, nie uzbrajali jej w żadne urządzenia infrastruktury technicznej, nie dokonali żadnych ogłoszeń – kupujący stawili się osobiście. Poza działkami powstałymi z podziału gruntu numer 768/1 małżonkowie są właścicielami jeszcze innych nieruchomości gruntowych i nie przewidują sprzedaży żadnych innych działek poza tymi, które powstały z podziału działki gruntu 768/1. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że dla działek objętych pytaniem Gmina, na terenie, której się znajdują, nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Dla działek powstałych w wyniku podziału działki 768/1 decyzje o warunkach zabudowy nie zostały wydane. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż działek gruntu powstałych z podziału działki o numerze 768/1 nabytej w 1996 roku, użytkowanej do chwili obecnej przez Wnioskodawcę rolniczo podlega podatkowi VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek powstałych z podziału działki gruntu numer 768/1 nie podlega podatkowi VAT. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży jako osoba fizyczna, nie prowadząca działalności gospodarczej, a dostawa nie ma charakteru działalności profesjonalnej, stałej i zorganizowanej.
Świadczą o tym następujące argumenty: działka gruntu numer 768/1 została nabyta w 1996 roku celem użytkowania rolniczego, a nie w celach handlowych. działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, niezależnością i powtarzalnością jej wykonywania, a przez handel rozumie się dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. W przedmiotowym stanie faktycznym brak tych przesłanek.
Wnioskodawca nie podjął aktywnego działania w zakresie obrotu nieruchomościami i w szczególności nie ponosił nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, nie uzbrajał jej w żadne urządzenia infrastruktury technicznej, nie dawał żadnych ogłoszeń o sprzedaży. sprzedaż części nieruchomości wykorzystywanej do tej pory przez Wnioskodawcę na własny użytek stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy). Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE , (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca na podstawie umowy zamiany z dnia 4 kwietnia 1996 roku na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej nabyli działkę gruntu numer 768/1 o powierzchni 1,65 ha. W dniu 26 lipca 2012 roku Zainteresowany otrzymał decyzję określającą sposób zagospodarowania i warunki zabudowy wydaną przez Wójta Gminy, z której wynika, że dla działki gruntu numer 768/1 ustalono warunki zagospodarowania dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
W 2013 roku został przeprowadzony podział przedmiotowej działki gruntu, w wyniku którego powstały działki gruntu oznaczone numerami ewidencyjnymi od 768/7 do 768/14, przy czym działka 768/7 będzie stanowiła drogę wewnętrzną jako dojazd do nowo wydzielonych działek. Natomiast działka 768/14 o powierzchni 0,9124 ha, która ma największą spośród wszystkich nowo wydzielonych działek powierzchnię zostanie wykorzystana na własne potrzeby małżonków, którzy zamierzają zabudować ją budynkiem mieszkalnym. Małżonkowie sprzedali kolejno działki 768/9 i 768/8. Ponadto Małżonkowie zamierzają sprzedać jeszcze cztery nowo wydzielone działki o powierzchni 0,1000 ha każda z nich.
Działka gruntu 768/1 nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca z małżonkiem nie ponosili nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, nie uzbrajali jej w żadne urządzenia infrastruktury technicznej, nie dokonali żadnych ogłoszeń – kupujący stawili się osobiście. Poza działkami powstałymi z podziału gruntu numer 768/1 małżonkowie są właścicielami jeszcze innych nieruchomości gruntowych i nie przewidują sprzedaży żadnych innych działek poza tymi, które powstały z podziału działki gruntu 768/1. Dla działek objętych zakresem pytania nie ma miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego.
Dla działek powstałych w wyniku podziału działki 768/1 nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy. Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął bowiem ciągu działań (takich np. jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, uzbrojenie terenu, podział gruntu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.), które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
A zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanego za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, że nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.
W przedmiotowej sprawie należy zatem uznać, że Zainteresowany dokonując sprzedaży działek nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowych działek stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie Zainteresowany, zbywając działki stanowiące Jego majątek prywatny, będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przedmiotowych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ze względu na powyższe, dostawa przez Wnioskodawcę działek gruntu powstałych z podziału działki o numerze 768/1, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem Zainteresowany, w związku z dostawą przedmiotowych działek, o ile nie zmienią się okoliczności przedstawione we wniosku, będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
W konsekwencji przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Końcowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 ustawa - Ordynacja podatkowa). A zatem wniosek o wydanie interpretacji może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Z tych też względów - z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego - zaznacza się, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Wnioskodawcy, nie zaś małżonki. Uwzględniając powyższe wskazać zatem należy, iż interpretacja nie wywołuje skutków prawnych dla małżonki Wnioskodawcy, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej udzielenie.
W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla małżonki Wnioskodawcy. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.