INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2012 r. (data wpływu 4 stycznia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2013 r. (data wpływu 11 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem energii elektrycznej zużytej w gospodarstwie rolnym – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 4 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem energii elektrycznej zużytej w gospodarstwie rolnym. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 marca 2013 r. (data wpływu 11 marca 2013 r.) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego oraz w zakresie pytania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku).
Wnioskodawca jest rolnikiem zarejestrowanym w Urzędzie Skarbowym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Do prowadzenia działalności rolniczej zużywa większą część zakupionej energii elektrycznej udokumentowanej fakturą VAT wystawioną na nazwisko Wnioskodawcy. Według wyliczeń na gospodarstwo domowe zużywa się 20 % energii elektrycznej, a na działalność rolniczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług 80% energii. Rozdzielenia energii dokonano na podstawie zsumowania poboru energii przez poszczególne urządzenia i czasu ich pracy.
W gospodarstwie jest zainstalowany jeden licznik obejmujący zużycie energii w budynkach inwentarskich oraz w budynku mieszkalnym, zainstalowany licznik umożliwia odczyt łączny zużycia energii na gospodarstwo i pomieszczenia mieszkalne. Rozdziału zużycia energii dokonano na podstawie ilości punktów odbioru energii elektrycznej, mocy urządzeń zainstalowanych oraz czasu poboru energii na podstawie zapisów własnych. Do wniosku dołączono wykaz urządzeń elektrycznych gospodarstwa rolnego i gospodarstwa domowego oraz rozliczenie poboru energii w skali miesiąca. Wykaz urządzeń elektrycznych gospodarstwa rolnego i gospodarstwa domowego oraz rozliczenie poboru energii w skali miesiąca.
Gospodarstwo rolne Urządzenie Pobór w skali miesiąca Śrutownik bijakowy 12 kW 108 kW Mieszalnik pasz 2 kW 7 kW Przenośnik pneumatyczny do ziarna 4,5 kW 8 kW Dojarka alfa lawel 1,5 kW 79 kW Schładzalnik mleka 600l 152 kW Ogrzewacz wody 10l do udoju 47 kW Pompa go do gnojówki 1,5 kW 32 kW Promiennik podczerwieni dla prosiąt 210 kW Żarówki w pomieszcz. inwentarskich 30x75 kW 95 kW Wiertarka, szlifierka, spawarka, prostownik 11 kW Razem 749 kW Gospodarstwo domowe Żarówki energooszczędne 10 szt. 10 kW Żarówki 30 szt. x 60W 114 kW Telewizor szt. 2 14 kW Lodówka szt.
2 29 kW Pralka 12 kW Komputer 6 kW Żelazko, suszarka piekarnik 5 kW Razem 190 kW Łączny pobór energii 939 kW Gospodarstwo rolne pobór 80%; Gospodarstwo domowe pobór 20%. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy można odliczyć podatek VAT zawarty w fakturze VAT dokumentującej nabycie energii elektrycznej zużytej w gospodarstwie rolnym wystawionej na Wnioskodawcę? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 90 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca jest w stanie odrębnie określić kwotę podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Aby wystąpiło prawo do odliczenia VAT naliczonego musi być spełniony podstawowy warunek. Wynika on z art. 86 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje tylko podatnikowi wykonującemu działalność gospodarczą opodatkowaną VAT i tylko w takim zakresie, w jakim nabywane przez tego podatnika towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.
Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz nie zaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.
Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem zarejestrowanym w Urzędzie Skarbowym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Do prowadzenia działalności rolniczej zużywa większą część zakupionej energii elektrycznej udokumentowanej fakturą VAT wystawioną na nazwisko Wnioskodawcy.
Według wyliczeń na gospodarstwo domowe zużywa się 20 % energii elektrycznej, a na działalność rolniczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług 80% energii. W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury za zużytą energię elektryczną.
Uwzględniając treść przywołanych przepisów oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz potrafi przyporządkować zużywaną energię elektryczną dla celów działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem, to Wnioskodawca ma prawo do odliczenia 80% podatku VAT naliczonego z faktury za zużytą energię elektryczną, w przypadku, gdy zakupiona energia elektryczna zużywana w działalności rolniczej służy czynnościom opodatkowanym.
Końcowo podkreśla się, iż prawidłowe określenie wysokości procentowego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej związanego z realizowanymi czynnościami należy do podatnika, natomiast ocena prawidłowości przyjętych przez Wnioskodawcę rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.