INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2013 r. (data wpływu: 14 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 15 września 1990 roku. Przeważającym rodzajem działalności jest sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych 45.11.Z. Wśród pozostałych zgłoszonych działalności jest sprzedaż części do pojazdów samochodowych, konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, sprzedaż mebli, a od lipca 2004 roku czyli po zakupie przedmiotowej nieruchomości, również kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem nieruchomości na własny rachunek, pośrednictwo w obrocie nieruchomościami.
W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Firma prowadzi pełną księgowość. Nieruchomości, które są towarem handlowym, związane z działalnością handlową ewidencjonowane są w firmie na koncie towary – nieruchomości, a w bilansie ujmowane są w aktywach obrotowych w zespole zapasy – towary. Natomiast nieruchomości na których prowadzona jest działalność gospodarcza ewidencjonowane są na koncie środki trwałe. W drodze przetargu z dnia 22 czerwca 2004 roku Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości na mocy aktu notarialnego z dnia 16 lipca 2004 roku.
W księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy, nieruchomość o powierzchni 1 ha 61 a i 99 mkw oznaczona była jako nie zabudowana – tereny różne. Jednocześnie strona sprzedająca Skarb Państwa – Agencja Mienia Wojskowego oświadczyła, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się: siedem domków campingowych, wiata, dwie piwnice oraz statek stalowy. Wnioskodawca dokonał zakupu ww. nieruchomości do majątku odrębnego, z przeznaczeniem do prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca planował rozszerzenie działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych, bowiem działka ma dogodną lokalizację i dostęp do linii brzegowej jeziora. Sprzedaż była zwolniona od podatku VAT.
Pod koniec lipca 2004 roku Wnioskodawca zmienił decyzję i nie wprowadził zakupionej nieruchomości do aktywów firmy. Wnioskodawca postanowił zatrzymać nieruchomość do celów prywatnych i przeznaczyć ją na potrzeby własne i dzieci. Wszelkie koszty poniesione w związku z nabyciem nieruchomości, w tym opłaty notarialne nie zostały ujęte w kosztach firmy. W lipcu 2004 roku Wnioskodawca złożył do Urzędu Miasta informację o podatku od nieruchomości i zgłosił nieruchomość jako pozostałe grunty, czyli nie związane z działalnością gospodarczą. Od 2004 roku do chwili obecnej Wnioskodawca płaci podatek od nieruchomości zgodnie z decyzjami Urzędu Miejskiego.
Zapłacony podatek od nieruchomości zamyka się kwotą 48.571,62 PLN i nigdy nie był ujmowany jako koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie występował o zmianę przeznaczenia gruntu, ale 21 grudnia 2007 roku na mocy uchwały Rady Gminy stworzono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdzie przedmiotowa nieruchomość została sklasyfikowana jako tereny pod zabudowę rekreacyjną indywidualną. Reasumując, wyżej opisana nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, nie była środkiem trwałym ani towarem handlowym i wszelkie wydatki z nią związane nie były kosztem uzyskania przychodu.
Domki campingowe już w chwili nabycia były w fatalnym stanie, a do tej pory uległy całkowitemu zniszczeniu i zostały rozebrane. Działka nie była też udostępniana innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie poniósł również żadnych nakładów w celu przygotowania gruntu do sprzedaży, nie dokonał uzbrojenia terenu. W chwili obecnej Wnioskodawca planuje sprzedaż działki ze względów ekonomicznych i rodzinnych, ponieważ dzieci wyjechały i nie zamierzają budować swoich domów w rodzinnych stronach.
Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę w całości, jednakże, jeżeli będzie miał trudność ze zbyciem całej działki, to dokona jej podziału na 3 lub więcej części. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (oznaczone nr 1): Czy sprzedaż po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie wyżej opisanej nieruchomości będzie wolna od podatku dochodowego? Zdaniem Wnioskodawcy, przychody ze sprzedaży nieruchomości nie będą opodatkowane jak zysk z działalności gospodarczej.
Do planowanej transakcji będą miały zastosowanie zasady z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bo jest to sprzedaż majątku prywatnego nie związanego z działalnością gospodarczą. Ponieważ minęło pięć lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, to odpłatne zbycie nie będzie źródłem przychodu i będzie wolne od podatku dochodowego. W ocenie Wnioskodawcy jego stanowisko potwierdza wyrok NSA sygnatura akt II FSK 1545/10. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W konsekwencji, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, to wówczas przychód z tytułu tej sprzedaży jest opodatkowany jako przychód z działalności gospodarczej, natomiast jeżeli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonywaniu tej działalności, to należy ją rozpatrywać jako źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Analizując przedmiotową sprawę należy oprzeć się na przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w którym Wnioskodawca przede wszystkim wskazał, że przedmiotowa nieruchomość nie stanowiła towaru handlowego, nie była wprowadzona do środków trwałych oraz nie była wykorzystywana w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej a żadne wydatki z nią związane nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego oraz wyżej przytoczone przepisy prawa należy uznać, że kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W związku z tym, należy ocenić, czy zbycie ww. nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem, w takiej sytuacji, kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu. Zgodnie z powyższym przepisem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.
Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość 16 lipca 2004 roku. Zatem, w niniejszej sprawie bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy liczyć od końca 2004 roku. Termin ten upłynął więc z dniem 31 grudnia 2009 roku. Reasumując, w związku z tym, iż sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki pochodzące ze sprzedaży tej nieruchomości nie będą stanowić przychodu w rozumieniu ww. ustawy.
Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości. Należy przy tym zastrzec, iż rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego sprawy. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa. W przypadku, gdy w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwe organy ustalą, że przytoczony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) różni się od stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) występującego w rzeczywistości, to wówczas Wnioskodawca nie będzie mógł ze skutkiem prawnym powołać się na niniejszą interpretację.
Odnosząc się natomiast do wskazanego przez Wnioskodawcę wyroku NSA wskazać należy, iż wyroki sądów administracyjnych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.