INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 4 lutego 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych. Prowadzi Pan księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. W dniu 27 lipca 2007 r. zakupił Pan, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nieruchomość. W dniu 5 maja 2007 r. dokonał Pan aktualizacji wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w Urzędzie Miasta, dotyczącej zmiany siedziby firmy i rozpoczęcia działalności pod nowym adresem. Nie zadeklarował Pan, ani nie wpłacił podatku od nieruchomości.
Dopiero w dniu 4 kwietnia 2013 r. Urząd Miasta wydał decyzje o wymiarze podatku od nieruchomości na lata 2008-2013 wymienione jak niżej: decyzja na 2008 r. - 49 010 zł, decyzja na 2009 r. - 50 880 zł, decyzja na 2010 r. - 52 449 zł, decyzja na 2011 r. - 53 567 zł, decyzja na 2012 r. - 56 145 zł, decyzja na 2013 r. - 56 406 zł. Od wyżej wymienionych decyzji odwołał się Pan do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na poszczególne lata.
SKO decyzją z 23 grudnia 2013 r. utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji o naliczeniu wysokości podatku od nieruchomości za lata 2008-2013. Wskazuje Pan, że do końca roku 2013 wobec wniesienia odwołania do SKO nie zapłacił podatku wynikającego z decyzji Urzędu Miasta. Podatek ten zapłacony zostanie w całości w 2014 roku. Podatek od nieruchomości zaksięgowano jako: decyzja na 2008 r. - 49 010 zł, decyzja na 2009 r. - 50 880 zł, decyzja na 2010 r. - 52 449 zł, decyzja na 2011 r. - 53 567 zł, decyzja na 2012 r. - 56 145 zł, decyzja na 2013 r. - 56 406 zł, w księgach rachunkowych 31 grudnia 2013 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy naliczony przez Urząd Miasta (na podstawie decyzji z dnia 4 kwietnia 2013 r.) podatek od nieruchomości za rok 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w 2013 r.? Zdaniem Wnioskodawcy, podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którzy prowadzą księgi rachunkowe stosują tzw. memoriałową metodę zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu. Dokonują oni podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami tzw. koszty pośrednie (art 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Podatek od nieruchomości jest w Pana działalności, polegającej na świadczeniu usług transportowych, niewątpliwie kosztem pośrednio związanym z uzyskiwanymi z tej działalności przychodami. Zgodnie z art. 22 ust 5c ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich powstania.
W art. 22 ust 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono, że na dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Skoro w latach poprzednich nie deklarował Pan, ani nie wpłacił podatku od nieruchomości, a Urząd Miasta dopiero 4 kwietnia 2013 r. wydał decyzje ustalające wysokość podatku od nieruchomości na lata 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, to Pana zdaniem dopiero w kwietniu 2013 otrzymał dokumenty, na podstawie których mógł być zaksięgowany koszt podatku od nieruchomości za wszystkie wyżej wymienione lata, a w ślad za tym może Pan ten koszt w całości przypisać do kosztów uzyskania przychodów roku 2013. Dopiero bowiem z dniem wystawienia przez Urząd Miasta decyzji na podatek od nieruchomości na lata 2008-2013, stał się on wymagalny, może więc być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów roku 2013. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki: musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, musi być należycie udokumentowany.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.
W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.
Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów). Zgodnie z art. 22 ust. 4 cyt. ustawy, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
Zgodnie z art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
W myśl art. 22 ust. 5a cyt. ustawy koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia: sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Przy czym, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie (art. 22 ust. 5b ww. ustawy). Stosownie natomiast do postanowień art. 22 ust. 5c ww. ustawy koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.
Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W myśl art. 22 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, w zakresie usług transportowych. Prowadzi Pan księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości.
W dniu 27 lipca 2007 r. zakupił Pan, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nieruchomość. W dniu 5 maja 2007 r. dokonał Pan aktualizacji wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, dotyczącej zmiany siedziby firmy i rozpoczęcia działalności pod nowym adresem. Nie zadeklarował Pan, ani nie wpłacił podatku od nieruchomości. Dopiero w dniu 4 kwietnia 2013 r. Urząd Miasta wydał decyzje o wymiarze podatku od nieruchomości na lata 2008-2013. Od wyżej wymienionych decyzji odwołał się Pan do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na poszczególne lata.
SKO decyzją z 23 grudnia 2013 r. utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji o naliczeniu wysokości podatku od nieruchomości za lata 2008-2013. Wskazuje Pan, że do końca roku 2013 wobec wniesienia odwołania do SKO nie zapłacił podatku wynikającego z decyzji Urzędu Miasta. Podatek ten zapłacony zostanie w całości w 2014 roku. Mając na uwadze powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że podatek od nieruchomości jako koszt inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodem powinien być zgodnie z treścią art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potrącalny w dacie jego poniesienia.
Przy czym za dzień poniesienia, stosownie do powołanego art. 22 ust. 5d uważa się – co do zasady – dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku). Zatem, dla ustalenia momentu zaliczenia kwoty podatku od nieruchomości na podstawie otrzymanej decyzji do kosztów uzyskania przychodów nie jest istotny moment zapłaty, ale moment ujęcia w księgach jako koszt.
W sytuacji opisanej we wniosku podatek od nieruchomości stanowić będzie koszt uzyskania przychodu miesiąca grudnia 2013 r., tj. miesiąca, w którym wydatek ujęto w księgach rachunkowych na podstawie decyzji SKO. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.