INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2012 r. (data wpływu: 14 grudnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 lutego 2013 r. (data wpływu: 25 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu użytkowego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu użytkowego. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Aktem notarialnym z dnia 20 lipca 2006 r. Wnioskodawca nabył od Gminy Miasta G. lokal użytkowy o powierzchni 61,7 m2. Ww. lokal został nabyty nie w ramach wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, tylko do majątku prywatnego a źródłem finansowania jego nabycia był zaciągnięty kredyt hipoteczny.
Po przeprowadzeniu remontu lokal ten - bez wpisywania go do ewidencji środków trwałych - został wynajęty i najem trwa do chwili obecnej. W okresie najmu Wnioskodawca nie rozliczał podatkowo - jako podatkowe koszty uzyskania przychodów - ani kosztów poniesionego remontu, ani zapłaconych odsetek od kredytu hipotecznego. W tym okresie nie dokonywano również podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Obecnie Wnioskodawca nosi się z zamiarem sprzedaży tego lokalu. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku, Wnioskodawca dodał, że przychody z najmu przedmiotowego lokalu użytkowego uzyskuje w ramach tzw. „najmu prywatnego” majątku osobistego, nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Przychody te w rocznych zeznaniach podatkowych sumował z innymi przychodami uzyskiwanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, gdzie jeden ze składników przychodów z działalności gospodarczej stanowiły przychody z najmu nieruchomości stanowiących składniki majątkowe prowadzonego przedsiębiorstwa (stanowiących środki trwałe firmy).
Ponadto Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotową nieruchomość nabył dla celów prywatnych, z pierwotnym zamiarem przekształcenia jej na lokal mieszkalny w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, jednakże powstała w wyniku kryzysu gospodarczego sytuacja ekonomiczna spowodowała, że wykonanie tego planu najpierw odłożył w czasie, a obecnie zamierza sprzedać ww. nieruchomość.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przychód jaki uzyska Wnioskodawca ze sprzedaży lokalu należy zakwalifikować do źródła przychodów o których mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o PIT i jeżeli sprzedaż będzie miała miejsce po pięciu latach liczonych od końca roku w którym lokal nabyto uzyskany przychód będzie zwolniony z opodatkowania ? Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowego lokalu nie jest wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dlatego też należy zaliczyć ją do źródła przychodów o których mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.
Ponadto jeżeli ww. sprzedaż nastąpi po pięciu latach liczonych od końca roku w którym nastąpiło nabycie, to uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem PIT. W artykule 10 ust. 1 ustawy o PIT ustawodawca wymienia jako odrębne źródła przychodów przychody z działalności gospodarczej (pkt 3) i odrębnie odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (pkt 8). Katalog przychodów z działalności gospodarczej definiuje przepis art. 14 ust. 1 - 2c.
Bezspornym jest więc - w ocenie podatnika - iż opisany stan faktyczny nie kwalifikuje uzyskania przyszłych przychodów ze sprzedaży lokalu, jako przychody z działalności gospodarczej. Przesądza, o tym zarówno przepis art. 14 ust. 2, gdzie przedmiotowy lokal nie stanowił dla Wnioskodawcy środka trwałego ujętego w ewidencji działalności gospodarczej, jak również fakt, iż sprzedaż będzie miała charakter incydentalny a nabycie lokalu nie miało celu handlowego.
Poprawność stanowiska podatnika potwierdza wyrok NSA z 2 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 1665/06 w którym sąd orzekł: „Sprzedaż nieruchomości, która jest zdarzeniem incydentalnym, niepowtarzającym się systematycznie w sposób zorganizowany, uzasadnia twierdzenie, że sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej i nie stanowi źródła przychodu z tego tytułu".
Podobnie orzekł NSA w wyroku a dnia 10 lutego 2010 Sygn. akt II FSK 1507/08, gdzie czytamy: „Odpłatne zbycie prawa użytkowania wieczystego i nieruchomości (przy spełnieniu warunków ustawowych) stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów, chyba że zbycie to następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) updof).
W orzecznictwie za ugruntowany już uznać należy pogląd, że zbycie tych składników majątku w wykonywaniu działalności gospodarczej następuje wówczas, gdy podatnik prowadzi działalność polegającą na obrocie nieruchomościami czy prawami określonymi w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof, a więc sprzedaż dokonywana jest z pewną regularnością, powtarzalnością, w sposób profesjonalny, a w odniesieniu do tych rzeczy i praw można użyć określenia towary handlowe. Nie jest zatem - a contrario- sprzedażą wykonywaną w ramach działalności gospodarczej jednostkowe zbycie nieruchomości, nabytej w innym, niż obrót nią".
Dalej w tym samym wyroku NSA stwierdza: „Podatnik, który zaniecha wpisania środka trwałego do ewidencji środków trwałych, nie będzie mógł uwzględniać w kosztach uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych oraz nakładów na nieruchomość. Tym samym nie będzie mógł pomniejszyć podstawy opodatkowania o wydatki związane z nabyciem i zachowaniem tego środka (zwracał na to uwagę Sąd I instancji). Nabycie nieruchomości będzie zatem neutralne podatkowo, pozostanie bez wpływu na wysokość dochodu osiąganego z działalności gospodarczej.
Zaliczenie przychodu ze sprzedaży środka trwałego do przychodów z działalności gospodarczej, prowadzić by zaś mogło do podwójnego opodatkowania (gdy środki przeznaczone na jego zakup były już poprzednio opodatkowane)". Tak więc w opisanym przypadku, jeżeli sprzedaż lokalu nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku w którym go nabyto, to uzyskany przychód jako przychód o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem PIT.
Skoro zatem w analizowanym stanie faktycznym zostały spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzn. odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i sprzedaż ma miejsce po upływie 5-ciu lat od daty jej nabycia – powstały z tego tytułu przychód w świetle ww. przepisu ustawy nie może stanowić źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Analizując przedmiotową sprawę należy oprzeć się na przedstawionym we wniosku oraz jego uzupełnieniu, opisie zdarzenia przyszłego, w którym Wnioskodawca przede wszystkim wskazał, że lokal - który ma być przedmiotem zbycia - wynajmowany jest w ramach tzw. „najmu prywatnego”, ponadto lokal ten nie jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a jego sprzedaż nie nastąpi w ramach tej działalności.
Wobec tego, że w przedmiotowej sprawie, kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu użytkowego nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, należy ocenić, czy sprzedaż skutkuje powstaniem przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywana w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie powoduje powstanie przychodu w rozumieniu ustawy.
Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem, w takiej sytuacji, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu. Należy zauważyć, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.
Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać lokal użytkowy, który nabył do majątku prywatnego w dniu 20 lipca 2006 roku. Mając na względzie wyżej powołane przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że kwota uzyskana z planowanej sprzedaży lokalu użytkowego nie będzie stanowiła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie tego lokalu będzie miało miejsce po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowego lokalu.
Należy przy tym zastrzec, iż rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego sprawy. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa.
W przypadku, gdy w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwe organy ustalą, że przytoczony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) różni się od stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) występującego w rzeczywistości, to wówczas Wnioskodawca nie będzie mógł ze skutkiem prawnym powołać się na niniejszą interpretację. Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków NSA wskazać należy, iż wyroki te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.