INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2012 r. (data wpływu 15 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na wynajem mieszkania - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na wynajem mieszkania. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Zobowiązał się Pan umową do świadczenia usług opieki zdrowotnej w zakresie ratownictwa medycznego, określonych w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. 2006 nr 191 poz. 1410 z późn. zm.) z przedsiębiorstwem będącym jednym z wykonawców terminalu.
W myśl umowy usługi są świadczone na terenie budowy terminalu oraz poza obszarem prac w wypadku wszelkich zleconych interwencji (dotyczy to nagłych zachorowań pracowników w mieszkaniach) przez 24 godziny na dobę w przypadkach, w których wymaga tego kierownictwo placu budowy. W obecnej chwili prace na placu budowy prowadzone są przez całą dobę. Właściwe pełnienie obowiązków ratownika medycznego wymaga możliwości niezwłocznego stawienia się na miejscu wypadku. Pomoc świadczona ze zwłoką mogłaby nieść za sobą niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia pacjentów.
W związku z powyższym zmuszony był Pan do wynajęcia mieszkania w miejscu świadczenia usług, co umożliwia zabezpieczenie przez Pana placu budowy oraz zdrowia pracowników w sposób właściwy, a zatem zachowanie źródła przychodów. Umowa najmu mieszkania została zawarta pomiędzy Pana firmą, a wynajmującą w dniu 1 marca 2012 r. Umowa nie przewiduje możliwości zameldowania jakichkolwiek osób w wynajmowanym mieszkaniu, ani wynajmowania mieszkania innym osobom. W wniosku wynika, że zamieszkuje Pan w S. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, mogę zakwalifikować koszt wynajęcia i utrzymania mieszkania (rachunki za gaz, prąd oraz wodę) jako koszt uzyskania przychodu? Zdaniem Wnioskodawcy, jedynie wynajęcie i utrzymanie mieszkania pozwala na właściwe pełnienie obowiązków wynikających z treści umowy o świadczenie usług opieki zdrowotnej, zatem koszty najmu i utrzymania mieszkania są kosztami w celu zachowania i zabezpieczenia jedynych przychodów firmy, co pozwala zakwalifikować te koszty jako koszty uzyskania przychodu w myśl art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku.
Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Podkreślenia wymaga, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, z przedsiębiorstwem będącym jednym z wykonawców terminalu zawarł Pan umowę o świadczenie usług opieki zdrowotnej w zakresie ratownictwa medycznego. W myśl umowy usługi są świadczone na terenie budowy terminalu oraz poza obszarem prac w wypadku wszelkich zleconych interwencji.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy miejscem świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest miasto znajdujące się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania, wydatki jakie ponosi Pan z tytułu wynajmu mieszkania w miejscu (miejscowości) świadczenia tych usług, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą w okresie świadczenia tych usług stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Zwraca się jednakże uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków.
Należy zaznaczyć, że zgromadzone dowody nie mogą się przy tym ograniczać wyłącznie do faktur lub rachunków wystawionych przez właściciela przedmiotowego mieszkania, stwierdzających jedynie wysokość poniesionych przez Pana wydatków z tytułu wynajmu tego mieszkania. Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, świadczących o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach wymagających pobytu w miejscowości w której podatnik wynajął mieszkanie, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.
Reasumując powyższe stwierdzić należy, że jeżeli poniesione wydatki będą spełniać wszystkie wymienione powyżej warunki, to będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Przy tym, obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika. W tym miejscu należy zaznaczyć, że prawidłowo wskazał Pan, że wydatki o których mowa we wniosku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Jednakże w związku z tym, że w złożonym wniosku powołał Pan błędną podstawę prawną - art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - stanowisko Pana co do oceny prawnej stanu faktycznego należało uznać za nieprawidłowe. Przepis wskazany we wniosku - jako podstawa zaliczania wydatku do kosztów uzyskania przychodów - nie ma bowiem w niniejszej sprawie zastosowania. Jako osoba fizyczna podlega Pan regulacjom ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.).
Dlatego też tut. organ dokonał interpretacji w oparciu o przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie, a mianowicie w oparciu o art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.