INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 08 października 2007 r. (data wpływu 11 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekształcenia lokatorskiego prawa do lokali - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 października 2007 r. (data wpływu) został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 30 października 2007 r. (data wpływu 02 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekształcenia lokatorskiego prawa do lokali oraz w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu uzyskanego z tytułu ustanowienia własności lokali dla dotychczasowych najemców. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.
W dniu 30 grudnia 1994 r. spółdzielnia nabyła nieodpłatnie od Spółki Akcyjnej zasiedlone przez najemców lokale mieszkalne, położone w różnych budynkach tworzących wspólnoty mieszkaniowe. W spółce tej, przekształconej z przedsiębiorstwa państwowego, większościowy pakiet akcji nabył w dniu 14 lipca 1994 r. inwestor prywatny i na tej podstawie Spółka nie przekazała Spółdzielni kaucji mieszkaniowych wpłaconych przedsiębiorstwu (wtedy państwowemu) przez najemców mieszkań.
Od 1995 roku do chwili obecnej część najemców przystąpiła do Spółdzielni i zawarto z nimi umowy o spółdzielcze lokatorskie prawo do lokali mieszkalnych (bez obowiązku wnoszenia wkładów mieszkaniowych), a z pozostałymi mieszkańcami zawarto umowy najmu. Lokatorom byłych mieszkań zakładowych (obecnie posiadającym spółdzielcze lokatorskie prawa do lokali mieszkalnych) na mocy art. 12 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, znowelizowanej ustawą z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz. U. Nr 125 poz. 873), ustanawiane będą nieodpłatnie prawa własności.
Natomiast najemcom byłych mieszkań zakładowych ustanawiane będą prawa własności na warunkach uchwalonych przez Walne Zgromadzenie Spółdzielni, zamieszczonych w nowelizowanym statucie i po zarejestrowaniu ich w Sądzie. Zgodnie z opinią Związku Rewizyjnego działającego przy Spółdzielni w stosunku do najemców nie będą miały zastosowania przepisy art. 48 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (zakład pracy nie był już przedsiębiorcą państwowym). W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy nieodpłatne przekształcenie lokatorskiego prawa do lokali zwolnione jest z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Czy ustanowienie najemcom prawa własności lokali na warunkach określonych w statucie Spółdzielni spowoduje, iż będą miały zastosowanie przepisy art. 21 ust. 1 pkt 93 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Ponadto wniesiono o podanie podstawy prawnej naliczenia podatku, gdyby zwolnienia podatkowe nie miały zastosowania w opisanych sytuacjach. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze. W zakresie pytania drugiego zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.
Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania pierwszego - ustanowienie prawa własności lokali na podstawie art. 12 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (z późn. zm.) nie rodzi skutków podatkowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych mogą być osiągane z wykonywania różnych czynności faktycznych i prawnych, które zostały sklasyfikowane przez ustawodawcę według źródeł przychodów.
Katalog źródeł przychodów zawarty jest w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Stosownie do przepisu art. 42a ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).
Oznacza to, że przychodem z tytułu uzyskania rzeczy lub prawa po obniżonej cenie (tj. częściowo odpłatnego) jest różnica pomiędzy ceną rynkową stosowaną w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, a kwotą zapłaconą zbywcy przez nabywcę. W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem koniecznym do uznania świadczenia częściowo odpłatnego za przychód jest jego otrzymanie przez podatnika. W sytuacji przedstawionej we wniosku zastosowanie znajdują przepisy art. 12 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j.
Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 125, poz. 873).
Zgodnie z przepisami ust. 1 tego artykułu – w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 lipca 2007 r. – na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego: spłaty przypadającej na jego lokal części kosztów budowy będących zobowiązaniami spółdzielni, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego wraz z odsetkami z zastrzeżeniem pkt 2; spłaty nominalnej kwoty umorzenia kredytu lub dotacji w części przypadającej na jego lokal, o ile spółdzielnia skorzystała z pomocy podlegającej odprowadzeniu do budżetu państwa uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków; spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1. Art. 12 ust. 1¹ stanowi, że spółdzielnia mieszkaniowa zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku przez osobę uprawnioną, chyba że nieruchomość posiada nieuregulowany stan prawny w rozumieniu art. 113 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami lub spółdzielni nie przysługuje prawo własności lub użytkowania wieczystego gruntu, na którym wybudowała sama budynek lub wybudowali go jej poprzednicy prawni.
W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym wskazano, że ustanowienie prawa własności w stosunku do najemców, którzy przystąpili do Spółdzielni, i z którymi zawarto umowy o spółdzielcze lokatorskie prawo do lokali mieszkalnych będą miały zastosowanie ww. przepisy znowelizowanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych dla ustanowienia odrębnej własności lokalu .
W związku z powyższym, nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego przez członka Spółdzielni Mieszkaniowej, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do tego lokalu, jeśli przekształcenie dokonane zostanie zgodnie z przepisami art. 12 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, nie powoduje u członka spółdzielni przysporzenia majątkowego. Tym samym ustanowienie prawa własności lokali nie rodzi skutków podatkowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na Spółdzielni będącej stroną umowy, o której mowa w art. 12 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, nie ciążą zatem obowiązki płatnika wynikające z art. 42a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.