INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 kwietnia 2013 r. (data wpływu 8 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków poniesionych na zakup komputera do kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw majątkowych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 kwietnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków poniesionych na zakup komputera do kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw majątkowych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca uzyskuje przychody z rozporządzania bądź korzystania z praw autorskich.
Na podstawie umów zawieranych z różnymi wydawnictwami uzyskuje przychody z tytułu przeniesienia praw autorskich do stworzonych dzieł, bądź ustanowienia licencji na korzystanie z tych dzieł na określonych polach eksploatacji. Wnioskodawca uzyskuje również przychody z tytułu prowadzenia różnego rodzaju szkoleń i wykładów. Duża część z tych wykładów wykonywana jest z przeniesieniem praw autorskich do wykładów, bądź upoważnieniem do korzystania z tych wykładów na określonych polach eksploatacji. Stąd też przykładowo wnioskodawca godzi się na utrwalanie dźwięku lub obrazu podczas tych wykładów. Wnioskodawca tworzy dzieła przede wszystkim przy zastosowaniu osobistych wiedzy i umiejętności.
Musi się jednak posługiwać określonymi narzędziami przy tworzeniu dzieł, w tym w szczególności korzysta z komputera celem utrwalenia i przekazania dzieła zamawiającym Wydawnictwom, względnie celem opracowania konspektu wykładu szkolenia, bądź stworzenia i przekazania materiałów szkoleniowych. Wnioskodawca zamierza zakupić nowy komputer (zestaw komputerowy) o wartości przekraczającej 3.500 zł. Będzie on używany wyłącznie dla potrzeb tworzenia dzieł (utworów), o których mowa. W gospodarstwie domowym wnioskodawcy znajdują się dwa inne zestawy komputerowe używane przez wnioskodawcę oraz członków jego rodziny dla potrzeb prywatnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca powinien amortyzować zakupiony zestaw komputerowy, czy też wydatki poniesione na jego zakup będą u Niego kosztami uzyskania przychodów, o ile faktycznie poniesione przez Niego koszty będą wyższe o limitów przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych? W ocenie Wnioskodawcy, składniki majątkowe - co do zasady zaliczane do środków trwałych u podatników prowadzących działalność gospodarczą, bądź uzyskujących z tych składników przychody z wynajmu (dzierżawy) - nie są środkami trwałymi u podatnika uzyskującego przy ich pomocy przychody z praw autorskich (praw majątkowych).
Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji są stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.
Z powyższej definicji wynika zatem wyraźnie, że środki trwałe występują tylko u podatników uzyskujących: przychody z działalności gospodarczej (środkami trwałymi są składniki majątkowe oddane na potrzeby tej działalności); przychody z wynajmu, dzierżawy, itp. (środkami trwałymi są składniki majątkowe oddane w wynajem, dzierżawę, itp.). Natomiast środki trwałe nie występują u podatników uzyskujących przychody z innych źródeł, niż działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) oraz wynajem (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy), nawet gdy dane składniki majątkowe mają pozostałe cechy środków trwałych i są używane w czynnościach generujących przychody z tych innych źródeł.
Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia ……… r. sygn. ….. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Osoba prawna, która nie prowadzi działalności gospodarczej, nie może nabyć lub wytworzyć środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o jakich mowa w art. 16a ust. 1 i 2 oraz w art. 16b ust. 1 i ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.p., w związku z czym nie może ich także amortyzować; wydatki na nabycie takich składników majątku, które stanowiłyby środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, gdyby ta osoba prawna prowadziła działalność gospodarczą, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sposób bezpośredni".
Wyrok powyższy odnosi się wprawdzie do przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst, jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.), niemniej jednak - z uwagi na taką samą treść przepisów dotyczących środków trwałych (w tym definicję środków trwałych) - pogląd w nim wyrażony ma także odpowiednie zastosowanie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zatem stwierdzić, że wydatki na zakup zestawu komputerowego, który będzie przeznaczony u Wnioskodawcy do czynności generujących przychody z praw majątkowych (praw autorskich) - nie będą stanowiły wydatków na zakup środków trwałych.
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przepis art. 22 ust. 9a ww. ustawy jednocześnie zastrzega, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa, nie mogą przekroczyć ½ kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, czyli w 2013 r. kwoty 42.764 zł. Z przepisów art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że jeśli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania 50% normy procentowej, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
Koszty uzyskania przychodów przyjmuje się również w wysokości kosztów faktycznie poniesionych, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów były wyższe niż ½ kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, czyli w 2013 r. kwoty 42.764 zł.
W związku z tym Wnioskodawca uważa, że koszty zakupu zestawu komputerowego, o którym mowa w niniejszym wniosku, będą miały charakter kosztów uzyskania przychodów i będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oczywiście, jeśli łączna kwota faktycznie poniesionych będzie wyższa niż: 50% przychodów uzyskanych przez wnioskodawcę w danym roku podatkowym, kwota 42.764 zł. Nie będzie przy tym miało znaczenia to, czy wydatki poniesione na zakup tego zestawu komputerowego będą niższe, czy wyższe niż 3.500 zł.
Wskazywano już bowiem, że wydatki, o których mowa, u wnioskodawcy nie będą wydatkami na zakup środków trwałych (gdyż takowe u Wnioskodawcy w ogóle nie występują). W powołanym już wyroku z dnia ……… r. sygn. …. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa: "Składniki majątku, o które chodzi we wniosku o wydanie interpretacji, nie mogą być uznane ze środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, ponieważ nie są przez skarżącą wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, jako że skarżąca działalności gospodarczej nie prowadzi.
Wobec powyższego, z jednej strony, nie mogą być amortyzowane, ale, z drugiej strony, wydatki na ich nabycie nie są wyłączone z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.p. Nie odnosi się do nich także zasada zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia (art. 16 ust. 1 pkt 1 in fine u.p.d.o.p.). W tej sytuacji kwalifikacja prawnopodatkowa tych wydatków opierać się musi na ogólnej regule, określonej w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
Jeżeli zatem składniki majątku, wskazane we wniosku o wydanie interpretacji, nabywane są w celu realizacji zadań statutowych skarżącej, a źródłem jej przychodów jest wykonywanie zadań statutowych, wydatki na nabycie tych składników majątku powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sposób bezpośredni".
Dlatego też Wnioskodawca uznaje, iż koszty zakupu zestawu komputerowego, o którym mowa w niniejszym wniosku, będą miały charakter kosztów uzyskania przychodów (niezależnie od ich wysokości) i będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oczywiście jeśli łączna kwota faktycznie poniesionych będzie wyższa niż: 50% przychodów uzyskanych przez wnioskodawcę w danym roku podatkowym, kwota 42. 764 zł. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony.
Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Jednocześnie należy podkreślić, że to na podatniku a nie na organie podatkowym spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć ½ kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ustawy). Na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Przepis ten stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, ze w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ustawy). Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych m.in. na nabycie tzw. środków trwałych. Wydatki z tego tytułu odnoszone są w ciężar kosztów poprzez tzw. odpisy amortyzacyjne.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 22a ust. 1 ww. ustawy, środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji są stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.
Z powyższej definicji wynika zatem, że środki trwałe występują tylko u podatników uzyskujących: przychody z działalności gospodarczej (środkami trwałymi są składniki majątkowe oddane na potrzeby tej działalności); przychody z wynajmu, dzierżawy, itp. (środkami trwałymi są składniki majątkowe oddane w wynajem, dzierżawę, itp.). Natomiast środki trwałe nie występują u podatników uzyskujących przychody z innych źródeł, niż działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww ustawy) oraz wynajem (art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy), nawet gdy dane składniki majątkowe mają pozostałe cechy środków trwałych i są używane w czynnościach generujących przychody z tych innych źródeł.
Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca tworzy dzieła przede wszystkim przy zastosowaniu osobistej wiedzy i umiejętności. Musi się jednak posługiwać określonymi narzędziami przy tworzeniu dzieł, w tym w szczególności korzysta z komputera celem utrwalenia i przekazania dzieła zamawiającym wydawnictwom, względnie celem opracowania konspektu wykładu szkolenia, bądź stworzenia i przekazania materiałów szkoleniowych. Zamierza zakupić nowy komputer (zestaw komputerowy) o wartości przekraczającej 3.500 zł. Będzie on używany wyłącznie dla potrzeb tworzenia dzieł (utworów).
Tym samym uznać należy, iż zestaw komputerowy, o którym mowa we wniosku o wydanie interpretacji, z uwagi, iż Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej nie może być uznany za środek trwały. W tej sytuacji art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania, a co za tym idzie kwalifikacja prawnopodatkowa tych wydatków opierać się musi na ogólnej regule, określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie wydatki na zakup zestawu komputerowego, który będzie przeznaczony u Wnioskodawcy do czynności generujących przychody z praw majątkowych (praw autorskich) - nie będą stanowiły wydatków na zakup środków trwałych i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sposób bezpośredni, z uwzględnieniem zapisu art. 22 ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli istotnie pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z uzyskiwanymi przychodami.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.