INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2009 r. (data wpływu 13 lipca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 października 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z przekazaniem składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej na cele osobiste podatnika - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu w związku z przekazaniem składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej na cele osobiste podatnika. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 1 października 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.). W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą, na własne nazwisko, w zakresie usług prawniczych.
Dla celów prowadzenia działalności gospodarczej nabył w październiku 2007 r. składnik majątku - samochód osobowy. Przewidywał Pan, iż będzie on użytkowany przez okres krótszy niż jeden rok, po czym zostanie sprzedany. W związku z powyższym nie został on zaliczony do środków trwałych, a jego wartość obciążyła bezpośrednio koszty uzyskania przychodu prowadzonej działalności w roku 2007. Dokonano ponadto odliczenia podatku naliczonego. Składnik majątku od października 2007 r. do września 2008 r. był wykorzystywany dla celów działalności gospodarczej i przyczyniał się do uzyskiwania przychodów.
W roku 2008, przed upływem jednego roku od nabycia, wystawił Pan przedmiotowy składnik majątku do sprzedaży. Jednakże próba sprzedaży okazała się bezskuteczna. W tej sytuacji, w miesiącu wrześniu 2008 r. podjął Pan decyzję o przekazaniu go na cele osobiste. Powyższe podyktowane było tym, iż w związku z przystąpieniem do spółki znacznie ograniczył Pan działalność prowadzoną na własne nazwisko. Składnik majątku był niewykorzystany i okazał się zbędny, natomiast dalsze utrzymywanie go powodowałoby powstawanie nieuzasadnionych kosztów. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy przekazanie we wrześniu 2008 r. składnika majątku, wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej, powinno mieć wpływ na dochód uzyskiwany z tej działalności? Czy powyższe powinno spowodować powstanie przychodu albo korektę kosztów uzyskania przychodów w roku 2008 albo 2007? Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie w części dotyczącej powstania przychodu. Wniosek Pana w pozostałym zakresie zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem. Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie składnika majątku na potrzeby osobiste nie powinno podlegać opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód powstanie, jeśli składnik majątku zostanie sprzedany w okresie sześciu lat po wycofaniu tego składnika z działalności gospodarczej. Zatem dopóki nie dokona Pan sprzedaży, sam fakt przekazania składnika majątku na cele osobiste nie powoduje powstania przychodu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późń. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, w wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 rzeczy ruchomych, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej - uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż nabył Pan w październiku 2007 r. składnik majątku, który był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. We wrześniu 2008 r. podjął Pan decyzję o przekazaniu go na cele osobiste. W przedmiotowej sprawie nie nastąpi więc odpłatne zbycie składnika majątku. Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika by w przypadku wycofania składnika majątku z działalności gospodarczej i przekazania go na potrzeby osobiste powstawał obowiązek podatkowy, w tym podatku. Wycofany samochód nie został zbyty i nadal stanowi Pana własność. Będzie jedynie wykorzystywany na Pana potrzeby osobiste.
Przychód podatkowy, zaliczany do źródła - pozarolnicza działalność gospodarcza, może natomiast powstać w sytuacji, gdy samochód ten zostanie zbyty. Będzie tak w przypadku, gdy przedmiotowy samochód sprzedany zostanie przed upływem 6 lat od wycofania go z działalności. Okres tych 6 lat liczony jest od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten składnik majątku został wycofany z działalności, do dnia jego odpłatnego zbycia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.