INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2007 r. (data wpływu 29 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego dopłat do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 . W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca, ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dokonuje, wg zasad określonych w regulaminie ZFŚS, dopłat do wypoczynku w formie wczasów m.in. pracowników i ich rodzin, a w tym także dopłat do wypoczynku na rzecz dzieci i młodzieży do lat 18, które korzystają z wypoczynku wczasowego z rodzicami na podstawie skierowania wystawionego przez Wnioskodawcę. Wypoczynek w formie wczasów, o których mowa powyżej, jest zorganizowany przez Wnioskodawcę we własnym zakresie, tj. w zakładowym ośrodku szkoleniowo-wypoczynkowym, który jest obiektem budowlanym na nieruchomości, stanowiącej własność Skarbu Państwa, której użytkownikiem jest Urząd Morski.
Przedmiotowy ośrodek wypoczynkowo-szkoleniowy jest również dostępny dla klientów zewnętrznych, korzystających z oferowanych przez Wnioskodawcę usług wypoczynkowych, w tym w formie wczasów. Urząd Morski (Wnioskodawca) działa na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich rzeczpospolitej Polskiej i Administracji Morskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 131 z późn. zm.) oraz Statutu Organizacyjnego Urzędu Morskiego, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 29 Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 22 czerwca 1995 r. (Dz. Urz. MTiGM z 1995 r. Nr 7, poz. 15 z późn. zm.).
Zgodnie z brzmieniem § 5 Statutu Organizacyjnego Urzędu Morskiego – „Organizację wewnętrzną Urzędu Morskiego oraz szczegółowy zakres zadań komórek organizacyjnych oraz tryb pracy Urzędu Morskiego” określa regulamin organizacyjny nadany przez dyrektora Urzędu Morskiego i zatwierdzony przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.
Działalność w zakresie organizacji wypoczynku Wnioskodawca prowadzi w ramach realizacji zadań zawartych w Regulaminie Organizacyjnym, w szczególności zaś w ramach realizacji zadań komórki organizacyjnej, do której należą sprawy związane z działalnością socjalną Urzędu organizowaną na rzecz osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a także inicjowanie, organizowanie i realizacja usług i świadczeń w zakresie różnych form wypoczynku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dopłaty do wypoczynku na rzecz dzieci i młodzieży do lat 18, które korzystają z wypoczynku wczasowego z rodzicami zorganizowanego-w formie wczasów w zakładowym ośrodku szkoleniowo-wypoczynkowym przez Wnioskodawcę, prowadzącego działalność w zakresie organizacji w ramach realizacji zadań określonych w Regulaminie organizacyjnym, nadanym i zatwierdzonym zgodnie z zapisem Statutu Organizacyjnego Wnioskodawcy, są wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie stanowią dochodu pracownika podlegającego opodatkowaniu?
Zdaniem Wnioskodawcy z treści art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) wynika możliwość zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dopłaty do wypoczynku dzieci młodzieży do lat 18. Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18: z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra niezależnie od ich wysokości, z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.
Skorzystanie z możliwości zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dopłaty do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 jest uzależnione od spełnienia warunków określonych w cytowanym przepisie ustawy.
Opisany stan faktyczny wskazuje, że spełnione są warunki dające możliwość zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dopłaty do wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18 tj.: Dopłaty do wypoczynku są dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz dzieci i młodzieży do lat 18; Wypoczynek ten jest zorganizowany w formie wczasów przez Wnioskodawcę prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku w ramach realizacji zadań określonych w Regulaminie organizacyjnym, nadanym i zatwierdzonym zgodnie z zapisem Statutu Organizacyjnego Wnioskodawcy, przy czym wobec braku wskazania w przepisie, w jakiej formie ma prowadzić działalność organizator wypoczynku, Wnioskodawcę, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach realizacji zadań wynikających z Regulaminu organizacyjnego, nadanego i zatwierdzonego, zgodnie ze statutem Organizacyjnym, uznaje się jako podmiot prowadzący działalność w tym zakresie w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy; Dopłaty do wypoczynku są finansowane przez Wnioskodawcę ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Biorąc pod uwagę powyższe, dopłaty do wypoczynku dokonywane na rzecz dzieci i młodzieży do lat 18, które korzystają z wypoczynku wczasowego z rodzicami zorganizowanego w formie wczasów w zakładowym ośrodku szkoleniowo-wypoczynkowym, przez Wnioskodawcę, prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku w ramach realizacji zadań określonych w Regulaminie organizacyjnym, nadanym i zatwierdzonym zgodnie z zapisem Statutu Organizacyjnego Wnioskodawcy, są wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), tym samym nie stanowią dochodu pracownika podlegającego opodatkowaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18: z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra niezależnie od ich wysokości, z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.
Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: wypoczynek powinien być zorganizowany, organizatorem wypoczynku musi być podmiot prowadzący działalność w tym zakresie, wypoczynek powinien przybrać formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, dopłata powinna dotyczyć dzieci i młodzieży uczestniczącej w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.
Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania z innych źródeł zwolnienie przysługuje do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł. Wskazanie przez ustawodawcę w ww. przepisie czterech form wypoczynku oznacza, że nie każda dopłata do wypoczynku może korzystać ze zwolnienia, a tylko ta, która związana była z wypoczynkiem zorganizowanym przybierającym postać wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska.
Ustawodawca jednoznacznie określił katalog zwolnień, a także wymóg dla organizatorów tego wypoczynku, co powoduje, że tylko dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa wyżej. Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje czy ma być to podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością.
Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno - prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu. Biorąc powyższe pod uwagę podmiot organizujący wypoczynek dla dzieci i młodzieży powinien działać zgodnie z regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży. W związku z tym stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz.
U. Nr 12, poz. 67 ze zm.) organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. Wnioskodawca, tj. Urząd Morski funkcjonuje na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczpospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 131 ze zmianami). Z treści art. 38 ww. ustawy wynika, że Dyrektor Urzędu Morskiego jest terenowym organem administracji morskiej. Natomiast art. 42 ww. ustawy stanowi, jakie sprawy należą do kompetencji organów administracji morskiej.
Organizację Urzędu Morskiego oraz szczegółowy zakres działania dyrektora urzędu morskiego określa statut nadany przez ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej. Ani przepisy ustawowe, ani też zapisy statutu Urzędu Morskiego nie przewidują, iż do zadań Wnioskodawcy należy organizowanie wypoczynku. Wniosek dotyczy dofinansowania do wypoczynku dzieci i młodzieży, które korzystają z wypoczynku wczasowego organizowanego przez Wnioskodawcę w zakładowym ośrodku szkoleniowo-wypoczynkowym.
Jednakże fakt, iż Urząd dysponuje ośrodkiem wypoczynkowym, dostępnym także dla klientów zewnętrznych, nie przesądza – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – iż prowadzi On działalność w zakresie organizacji wypoczynku. Z wniosku wynika także, iż organizowaniem różnych form wypoczynku a także działalnością kulturalno-oświatową oraz sportowo-rekreacyjną zajmuje się Wydział Spraw Pracowniczych, który należy zgodnie ze statutem do komórek organizacyjnych Urzędu. W związku powyższym organizowanie wypoczynku jest realizacją określonych zadań danej komórki organizacyjnej. Komórki organizacyjnej, jaką jest Wydział Spraw Pracowniczych nie można uznać za podmiot prowadzący działalność w tym zakresie.
Ze stanu faktycznego nie wynika również, by organizatorem wypoczynku był Ośrodek szkoleniowo-wypoczynkowo, posiadający prawne umocowanie do prowadzenia tego typu działalności. Przedstawiając powyższe tutejszy organ stwierdza, iż nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w sytuacji opisanej we wniosku wypoczynek organizowany jest przez podmiot (Wnioskodawcę), który prowadzi działalność w zakresie organizowania wypoczynku.
Należy pokreślić, iż – zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Jak wykazano uprzednio, w sytuacji opisanej we wniosku, nie został spełniony jeden z ustawowych warunków wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Brak jest zatem podstaw do zwolnienia od opodatkowania dofinansowań do wypoczynku wypłaconych pracownikom z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.