prosto w prawo Dla profesjonalistów

Interpretacja indywidualna z 19 listopada 2010 r., ITPB1/415-847/10/WM

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy·19 listopada 2010 r.

Czy wydatki, inne niż wydatki na środki trwałe, sfinansowane w całości ze środków finansowych otrzymanych przez uczestnika projektu jako pomoc w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stanowią koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych dotacją - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych dotacją. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca uzyskał na rozpoczęcie działalności gospodarczej wsparcie finansowe w wysokości 40.000 zł brutto w ramach Działania 6.2 „Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia”. Kwota ta została wydatkowana w części na środki trwałe (ok.

18.000 zł) oraz wyposażenie lokalu użytkowego, zakup materiałów dydaktycznych, a także promocję i reklamę (ok. 22.000 zł). Przyznano Wnioskodawcy również wsparcie pomostowe w 6 transzach na wydatki związane z prowadzeniem nowopowstałej firmy (ZUS oraz koszty wynajmu lokalu) przez pierwsze 6 miesięcy działalności. Na mocy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Rozdział 3 – zwolnienia przedmiotowe, art. 21 ust. 1 pkt 137, środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U.

Nr 157, poz. 1540 ze zm.), są zwolnione z podatku dochodowego. Działalność gospodarcza rozliczana jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wydatki, inne niż wydatki na środki trwałe, sfinansowane w całości ze środków finansowych otrzymanych przez uczestnika projektu jako pomoc w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stanowią koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają zaliczenia danego wydatku do kosztów podatkowych od źródeł jego finansowania.

Wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu gdy spełnią kryteria zawarte w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie zostały wymienione w art. 23. W związku z czym, wydatki na wyposażenie lokalu użytkowego i zakup materiałów dydaktycznych oraz promocję i reklamę, a także koszty wynajmu lokalu sfinansowane w całości ze środków przez uczestnika projektu jako pomoc w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stanowią koszt uzyskania przychodu, który należy zaewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 13 jako „Inne wydatki”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż na rozpoczęcie działalności gospodarczej Wnioskodawca otrzymał wsparcie finansowe oraz wsparcie pomostowe w ramach Działania 6.2 „Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia”. W ramach otrzymanej dotacji inwestycyjnej zakupił m. in. wyposażenie lokalu użytkowego, materiały dydaktyczne, a także poniósł wydatki promocji i reklamy.

Wsparcie pomostowe wydatkowano natomiast na koszty związane z prowadzeniem nowopowstałej firmy, tj. ZUS oraz koszty wynajmu lokalu przez pierwsze 6 miesięcy działalności. W części wniosku dotyczącej przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał ponadto, że uzyskane wsparcie finansowe korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

Stosownie do treści tego przepisu, zwalnia się od podatku dochodowego od osób fizycznych środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki: musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu; nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów; musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Zatem sfinansowane z otrzymanego w 2010 r. wsparcia finansowego zwolnionego od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki na zakup wyposażenia lokalu, materiałów dydaktycznych, a także na promocję i reklamę oraz wydatki związane z prowadzeniem nowopowstałej firmy, tj. ZUS oraz koszty wynajmu lokalu, nie mogą być zaliczane - wbrew stanowisku Wnioskodawcy - do kosztów uzyskania przychodów.

Powyższe wynika wprost z przepisu art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie podkreślić należy, że – zgodnie z treścią wniosku – niniejsza interpretacja nie dotyczy zastosowania zwolnienia przedstawionego na podstawie wskazanego przez Wnioskodawcę przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwestia ta może być przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej, po złożeniu stosownego wniosku. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.