INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2012 r. (data wpływu 21 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym w dniu 16 listopada 2012 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu sprzedaży domów wyłącznie przez Wnioskodawcę - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu sprzedaży domów wyłącznie przez Wnioskodawcę. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej buduje domy, a następnie je sprzedaje. Działki, na których prowadzona jest działalność - budowa domów, w 2006 r. otrzymał wraz z żoną w darowiźnie jako ziemię rolną.
W 2008 r. między małżonkami została dokonana rozdzielność majątkowa, bez wydzielania posiadanych ruchomości i nieruchomości. Od żony posiadał pełnomocnictwo do korzystania z gruntu, a w 2010 r. otrzymał notarialne pełnomocnictwo do korzystania z gruntu, jego sprzedawania, dzielenia, budowania, ogólnie do rozporządzania jak właściciel. Było to potwierdzenie wcześniejszego pełnomocnictwa, które posiadał od 2008 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonał podziału otrzymanego gruntu na działki i buduje na nich domy.
Domy te są sprzedawane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opodatkowuje całość dochodów na podstawie wystawionej faktury podatkiem dochodowym i podatkiem od towarów i usług. Podatek dochodowy z tytułu transakcji sprzedaży domów rozlicza sam w ramach działalności gospodarczej. Sprzedaż dokonywana była w 2011 i 2012 r. aktami notarialnymi z zaznaczeniem w akcie notarialnym, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT. Do aktu dołączana jest faktura VAT, w związku z tym notariusz w akcie notarialnym zaznaczał, że nie pobrano podatku od czynności cywilnoprawnych.
W lipcu 2012 r. posiadając nabywców na kolejny dom, Wnioskodawca udał się wraz z kupującymi do notariusza celem sporządzenia aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży domu. Notariusz nie zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że od sprzedaży nie pobiera się podatku od czynności cywilnoprawnych, mimo że jest podatnikiem podatku VAT i na sprzedaż wystawia faktury VAT. Zdaniem notariusza, sprzedaż należało opodatkować w połowie podatkiem od czynności cywilno-prawnych, a w połowie podatkiem VAT. Faktura dokumentująca sprzedaż nieruchomości nie interesuje notariusza, ponieważ kodeks cywilny stwierdza - czyj grunt, tego części składowe, które się na nim znajdują.
Ten sam pogląd - że należy opodatkować 1/2 podatkiem VAT i 1/2 podatkiem od czynności cywilnoprawnych - wyraził dział podatku od czynności cywilnoprawnych urzędu skarbowego. Wnioskodawca odstąpił od sporządzenia aktu notarialnego, a sprzedaż została zawieszona do czasu uzyskania interpretacji. Notariusz nie chce brać na siebie odpowiedzialności za brak odprowadzenia jako płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych, mimo sugerowania przez Wnioskodawcę zamieszczenia w akcie notarialnym informacji, że strony oświadczają, iż sprzedający jest podatnikiem VAT i całą sprzedaż dokumentuje fakturą.
W związku z powyższym zadano następujące pytania, oznaczone numerem 3. Czy opodatkowanie podatkiem dochodowym prowadzonej działalności w zakresie budowy i sprzedaży domów dokonywane tylko przez Wnioskodawcę jest prawidłowe? Wydatki na budowę domu stanowią nakłady Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy na wspólny grunt (małżonków). Co do zasady, na gruncie prawa cywilnego przedsiębiorcy (Wnioskodawcy jako mężowi) przysługuje roszczenie do współwłaściciela (żony) o zwrot połowy wydatków na wspólny grunt, wynikające z przepisów o współwłasności. Przepisy nie określają kiedy powstaje takie roszczenie pomiędzy współwłaścicielami.
Istnieje zatem możliwość uregulowania tej kwestii przez współwłaścicieli - tak jak w przypadku Wnioskodawcy, gdzie z żoną umówili się, że nakłady nie będą rozliczane, a korzyści z ich poniesienia będzie uzyskiwał ten ze współwłaścicieli, który je poniósł. Mając na uwadze, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budowy domów za wynagrodzeniem, nakłady ponosi w celu realizacji umowy zawartej z osobą trzecią, Wnioskodawca jest ekonomicznym właścicielem domu, gruntu, to kwestia rozliczania nakładów na wspólny grunt nie może być zdaniem Wnioskodawcy rozpatrywana w kategoriach przeniesienia własności w rozumieniu prawa cywilnego.
Poczynione na nieruchomości (gruncie) nakłady nie stanowią nabycia praw, ponieważ prawem tym już Wnioskodawca dysponował - pełnomocnictwo do rozporządzanie rzeczą jak właściciel. Skoro żona nie uczestniczyła w budowie domu, czy infrastruktury, nie ponosiła wydatków na ich budowę, nie jest zatem ekonomicznym właścicielem żadnej części budynku ani infrastruktury. Wnioskodawca jako mąż i przedsiębiorca nie zobowiązał żony do zwrotu połowy wydatków, a więc żona żadnych wydatków nie poniosła.
Z uwagi, że działki nabyto w 2006 r. umową darowizny, sprzedaż działki przez żonę nie podlega podatkowi dochodowemu, ponieważ nieruchomości otrzymanych do końca 2006 r. w formie darowizny nie opodatkowuje się. Działalność żony - posiadanie przez nią udziału w gruncie i jego sprzedaż nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza, ponieważ całą działalność ekonomiczną, władztwo ekonomiczne, rozporządzanie jak właściciel dokonywane jest przez Wnioskodawcę i stąd Wnioskodawca wywodzi, że dotychczasowy sposób rozliczania się jest prawidłowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (współwłasność ustawowa ) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny ). Dorobek w rozumieniu art. 31 ww. Kodeksu obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, jeżeli tylko nie stanowią one odrębnego majątku jednego z małżonków z mocy przepisu art. 33 tego Kodeksu.
Stosownie do art. 37 § 1 Kodeksu zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m. in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego. Z chwilą zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej powodującej powstanie rozdzielności majątkowej, wszelkie rzeczy jakie każdy z małżonków nabędzie po zawarciu takiej umowy, wchodzą w skład jego majątku odrębnego. Natomiast, jeżeli nie nastąpił podział majątku dorobkowego, przedmioty majątkowe nabyte w trakcie trwania małżeństwa do czasu ustania wspólności majątkowej, stanowią nadal ich majątek wspólny.
W świetle art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012 r. poz.361 ze zm. ), pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Pozarolnicza działalność gospodarcza stanowi źródło przychodów wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 3 cytowane wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej) uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Sprzedaż nieruchomości stanowi przychód z działalności gospodarczej, jeżeli następuje ona „w wykonaniu działalności gospodarczej”, co wynika z brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który definiuje przychody ze sprzedaży nieruchomości, wyłączając z nich sprzedaż nieruchomości „w wykonaniu działalności gospodarczej”. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymał w drodze darowizny w 2006 r. grunt rolny. W 2008 r. między małżonkami została dokonana rozdzielność majątkowa, bez wydzielania posiadanych ruchomości i nieruchomości.
Od żony posiadał pełnomocnictwo do korzystania z gruntu, a w 2010 r. otrzymał notarialne pełnomocnictwo do korzystania z gruntu, jego sprzedawania, dzielenia, budowania, ogólnie do rozporządzania jak właściciel. Było to potwierdzenie wcześniejszego pełnomocnictwa, które posiadał od 2008 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonał podziału otrzymanego gruntu na działki i buduje na nich domy. Wybudowane na ww. gruncie domy są sprzedawane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
We wniosku wskazano zatem, że to Wnioskodawca - za zgodą żony - wykorzystywał przedmiotową nieruchomość, przedmiot majątku wspólnego na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Występowanie współmałżonka w akcie notarialnym dokumentującym transakcję sprzedaży wynika wyłącznie z wymogów w zakresie formy zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. Jednakże w przypadku zbywania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nieruchomości objętych małżeńską wspólnością ustawową - dochody uzyskane z tej działalności podatkiem dochodowym opodatkowuje w całości tylko ten małżonek, który tę działalność prowadzi.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, iż przychód uzyskany ze sprzedaży gruntu wraz z wybudowanymi na tym gruncie domami, w całości stanowi u Wnioskodawcy przychód ze źródła - działalność gospodarcza i podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z wybraną formą opodatkowania Końcowo wskazać należy, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako występującego z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla żony Wnioskodawcy.
Małżonka chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.