INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2014 r. (data wpływu 31 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie możliwości złożenia w 2014 r. wniosku o zwrot wydatków poniesionych w 2013 r., a udokumentowanych fakturami wystawionymi w 2014 r. – jest nieprawidłowe UZASADNIENIE W dniu 31 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie możliwości złożenia w 2014 r. wniosku o zwrot wydatków poniesionych w 2013 r., a udokumentowanych fakturami wystawionymi w 2014 r. We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
W grudniu 2013 r. (m.in. w dniach 3, 11, 12, 23, 27 i 31 grudnia), w związku z remontem lokalu mieszkalnego, Wnioskodawca dokonał zakupu materiałów budowlanych. Nabycie to zostało udokumentowane paragonami, na których zostały wskazane ww. daty.
Z powodu dużych kolejek po faktury VAT w ostatnich dniach grudnia 2013 r. Wnioskodawca – po faktury VAT dokumentujące nabycie m.in. drzwi, ościeżnic, gresu, klejów, zaworów, kolanek i rur – udał się w dniu 10 stycznia 2014 r. W związku z powyższym faktura VAT wystawiona została w dniu 10 stycznia 2014 r. Na podstawie okazanych przez Wnioskodawcę paragonów wskazano w niej daty faktycznej sprzedaży materiałów, tj. grudzień 2013 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w zaistniałej sytuacji – gdy wydatki poniesione zostały w grudniu 2013 r., a faktura VAT wystawiona została w dniu 10 stycznia 2014 r. – istnieją podstawy do złożenia w 2014 r. wniosku VZM o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych od dnia 1 maja 2004 r.?
Zdaniem Wnioskodawcy, istnieją podstawy do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ponieważ wydatki poniesione zostały w grudniu 2013 r., a materiały budowlane zostały zużyte do remontu lokalu mieszkalnego. Zgodnie natomiast z art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 z późn. zm.) ustawa reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.
Stosownie do art. 3 ust. 1 tej ustawy osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z: budową budynku mieszkalnego; nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach; remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.
Z ust. 2 tego przepisu wynika, że zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r., a w myśl ust. 4 dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. W myśl art. 3 ust. 3 zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.
Z zacytowanych przepisów wynika, że osobom fizycznym, które poniosły określone wydatki związane z realizacją inwestycji wskazanych w ustawie, przysługuje prawo do zwrotu ich części. Celem wprowadzenia tej ustawy była bowiem neutralizacja wzrostu wydatków mieszkaniowych realizowanych metodą gospodarczą, związanego z koniecznością podniesienia podatku od towarów i usług na materiały budowlane ze stawki 7% do stawki 22%. Ustawa ta funkcjonowała w obrocie prawnym od dnia 1 stycznia 2006 r. Jednakże, na mocy art. 38 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 1304 z późn. zm.) została ona uchylona.
Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu traci moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Jednakże na mocy art. 32 ust. 1 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468, z późn. zm.), ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach.
Jednocześnie prawo do ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków ograniczone zostało w czasie.
Jak wynika bowiem z art. 32 ust. 2 wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie: od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.; od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.; od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.; od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.; od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r. Treść zacytowanych przepisów wskazuje, że osobie fizycznej spełniającej warunki określone w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym przysługuje przez określony w ustawie czas prawo do ubiegania się o zwrot ww. wydatków pomimo uchylenia ustawy ten zwrot regulującej.
Co istotne – z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy – prawo do ubiegania się o zwrot powiązane zostało z dwoma równoznacznymi zdarzeniami: poniesieniem wydatku w określonym czasie i udokumentowaniem poniesienia wydatku fakturą wystawioną we wskazanym okresie. Użycie przez ustawodawcę w art. 32 ust. 2 spójnika „i” oznacza, że – aby osoba fizyczna mogła ubiegać się o zwrot części wydatków – zarówno poniesienie wydatku, jak i data wystawienia faktury musi mieścić się w okresie określonym przez ustawodawcę.
Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca wydatki na materiały budowlane związane z remontem lokalu mieszkalnego poniósł w 2013 r. Natomiast faktura dokumentująca poniesie tych wydatków wystawiona została dopiero w 2014 r. Powyższe oznacza, że w omawianej sprawie Wnioskodawcy – wobec niespełnienia wszystkich przewidzianych przepisami prawa warunków uprawniających do omawianej preferencji – nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
Prawo to, w związku z brzmieniem art. 32 ust. 2 pkt 5, przysługiwałoby Wnioskodawcy do końca 2018 r. jedynie w sytuacji, gdyby – oprócz faktu poniesienia wydatku w 2013 r. – posiadał fakturę wystawioną również w tym roku. W rezultacie stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.