INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 26 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.
W 1992 r. mąż Wnioskodawczyni nabył w drodze darowizny od swoich rodziców niezabudowaną działkę o powierzchni 1,95 ha – akt notarialny z dnia 15 czerwca 1992 r. W 2008 r. działka ta została podzielona na mniejsze części – decyzja Wójta Gminy z dnia 6 października 2008 r. W dniu 11 grudnia 2009 r. Wnioskodawczyni i Jej małżonek aktem notarialnym rozszerzyli wspólność ustawową majątkową małżeńską na majątek stanowiący dotychczas majątek osobisty Jej męża. W skład majątku objętego umową rozszerzającą wchodziły wszystkie działki budowlane, których właścicielem od 1992 r. był mąż Wnioskodawczyni.
W dniu 15 listopada 2010 r. aktem notarialnym dokonano sprzedaży jednej z działek oraz 1/10 udziału w działce drogowej. Wobec powyższego zadano następujące pytanie. Czy w sytuacji sprzedaży opisanej powyżej nieruchomości ma zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, zawarta notarialnie umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską jest czynnością prawną o charakterze nieodpłatnym, czyli praktycznie darowizną w ramach małżeńskiej umowy majątkowej.
W umowie tej nie jest ustalona wielkość udziałów współmałżonków we współwłasności (bezudziałowa), jest to też współwłasność łączna, co oznacza, że żaden z małżonków podczas jej trwania nie może rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego. W ocenie Wnioskodawczyni, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego z małżonków nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka.
W tej sytuacji uważa, że nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia w 2010 r. wspólnie z mężem nieruchomości stanowiącej majątek wspólny, gdyż upłynęło ponad 5 lat od nabycia działki do majątku odrębnego. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedmiotowej sprawie termin pięcioletni powinien być liczony od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez męża działki do majątku odrębnego, czyli od 31 grudnia 1992 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zmianami) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że aby sprzedaż nieruchomości nie stanowiła w ogóle źródła przychodu, to sprzedaż ta winna nastąpić po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Dla rozstrzygnięcia tej kwestii, istotne zatem w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy włączenie nieruchomości do majątku wspólnego małżonków stanowi, w rozumieniu tegoż przepisu jej nabycie przez drugiego małżonka. Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zmianami).
Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Wspólność małżeńską, która jest współwłasnością łączną cechuje bezudziałowy charakter. Stosownie natomiast do art. 47 § 1 Kodeksu, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
Umowa rozszerzająca wspólność ustawową małżeńską ma na celu ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowa ta jest czynnością prawną organizacyjną, która reguluje stosunki majątkowe małżonków podczas trwania ich związku małżeńskiego. Włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka, nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Powyższe oznacza, że za datę nabycia nieruchomości, która stanowiła wcześniej wyłączną własność jednego z małżonków należy przyjąć dzień, w którym małżonek ten nabył ją do majątku odrębnego. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Pani mąż w 1992 r. nabył od rodziców w drodze darowizny działkę budowlaną, która w 2008 r. została podzielona na mniejsze działki. Następnie w 2009 r. w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową stała się Pani współwłaścicielem wszystkich działek. W dniu 15 listopada 2010 r. dokonano sprzedaży jednej z działek oraz 1/10 udziału w działce drogowej.
W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące uregulowania prawne stwierdzić należy, iż w wyniku zawarcia w 2009 r. umowy rozszerzającej wspólność majątkową stała się Pani współwłaścicielem nieruchomości nabytej w 1992 r. A zatem sprzedaż w 2010 r. jednej z działek oraz 1/10 udziału w działce drogowej, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, bowiem została dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.