INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2009 r. (data wpływu 3 kwietnia 2009 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 maja 2009 r. oraz z dnia 24 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach tzw. „ulgi prorodzinnej” - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 kwietnia 2009 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach tzw. „ulgi prorodzinnej”. Pismem z dnia 19 maja 2009 r. Nr ITPB2/415-326/09-2/IL wezwano Pana do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku. Braki wykazane w wezwaniu uzupełniono pismami z dnia 27 maja 2009 r. i 24 czerwca 2009 r. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Przebywa Pan na emeryturze, którą otrzymuje z tytułu pracy w służbie więziennej.
Chciałby Pan skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2007 r. i 2008 r. na syna, studiującego w Akademii, jako żołnierz podchorąży. Syn otrzymuje żołd, który nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i stanowi Jego jedyne źródło dochodu. Rozlicza się Pan wspólnie z żoną i to Pan dokona odliczenia kwoty ww. ulgi. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przedstawionej sytuacji – za rok 2007 i 2008 - przysługuje Panu prawo do skorzystania z „ulgi prorodzinnej” na dziecko pełnoletnie? Zdaniem Wnioskodawcy ma prawo do odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka w zeznaniu podatkowym.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm. ) w brzmieniu obowiązującym do końca 2008 roku, od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4. Uprawnienie do przedmiotowej ulgi w 2007 roku, zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku, związane jest z wychowywaniem przez podatnika w tym roku: dzieci małoletnich, dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny, dzieci do ukończenia 25 lat uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach - Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku.
Przepisem art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 6 listopada 2008 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zmieniona została treść art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmiana ta weszła w życie 1 stycznia 2009 roku i ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2008 roku.
Zatem uprawnienie do ulgi w 2008 roku, zgodnie ze znowelizowanym art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, związane jest z wychowywaniem przez podatnika w tym roku dzieci: małoletnich, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.
Podkreślenia wymaga, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ww. ustawy należy więc: wychowywać w roku podatkowym dzieci własne lub przysposobione m.in. dzieci do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskiwały dochodów podlegających opodatkowaniu z wyjątkiem renty rodzinnej oraz dochodów określonych w art. 6 ust. 4 ww. ustawy, osiągać dochody opodatkowane według skali podatkowej określonej w art. 27 ww. ustawy, wykazać podatek (po odliczeniu składki na ubezpieczenia zdrowotne).
Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 27f ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż odliczenie kwoty ww. ulgi, dotyczy łącznie obojga rodziców, z zastrzeżeniem ust. 4, a kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga.
Zgodnie z ust. 4 w przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, odliczenie przysługuje jednemu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują, o ile spełnione są warunki określone w ust. 1. Rodzice mogą zatem podzielić kwotę ulgi według proporcji przyjętych przez siebie, tak, aby móc realnie skorzystać z odliczenia, do wysokości podatku wykazanego przez siebie. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Pana syn urodzony w 1985 r. jest studentem Akademii tj. szkoły, o której mowa w przepisach o szkolnictwie wyższym, a jego jedynym źródłem dochodu jest żołd, który nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, o ile spełnił Pan pozostałe warunki wynikające z ustawy, przysługiwało Panu prawo dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej za 2007 r. (w kwocie 1.145,08 zł) i za 2008 r. (kwocie 1.173,70 zł).
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.