INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu 20 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Podjęła Pani pracę jako główna księgowa w zakładzie medycznym, który nie posiadał biura ani sprzętu do wykonywania prac biurowych. W siedzibie zakładu znajdowały się pomieszczenia przystosowane i wyposażone w sprzęt do specjalistycznych badań medycznych. W umowie o pracę z Panią zawartą określono jako miejsce pracy siedzibę zakładu oraz adres Pani zamieszkania.
Jednocześnie, w umowie określono jako wynagrodzenie: wynagrodzenie podstawowe oraz ekwiwalent za używanie własnych narzędzi pracy według zawartego porozumienia stanowiącego załącznik do tej umowy.
W porozumieniu strony tj. ze strony zakładu prezes zarządu oraz Pani jako pracownik ustaliły, że jako główny księgowy będzie wykonywała Pani czynności związane z prowadzeniem ksiąg rachunkowych w biurze swojego domu używając do tego celu: mebli biurowych, komputera, drukarki, kserokopiarki, programów komputerowych (płace, przelewy, płatnik, fakturowanie, Internet, Office i telefony) i innego sprzętu stanowiącego własność pracownika, za co będzie Pani otrzymywała w formie ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnych narzędzi do pracy wynagrodzenie wraz z wynagrodzeniem za pracę z dołu do końca każdego miesiąca.
Porozumienie zawarto na czas nieokreślony z możliwością rozwiązania przez każdą ze stron z 3-miesięcznym wypowiedzeniem. Jednocześnie, otrzymała Pani od prezesa zarządu upoważnienie do przechowywania w swoim biurze wszelkich dokumentów niezbędnych do wykonywania pracy aż do czasu przystosowania pomieszczeń w budynku – siedzibie firmy na biura. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy tak ustalony ekwiwalent za używanie własnych narzędzi i sprzętu do wykonywania pracy, do której pracownika obliguje umowa o pracę korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, wypłacany ekwiwalent korzysta ze zwolnienia, ponieważ zostały spełnione wszystkie warunki wynikające z gramatycznej wykładni przepisu art. 21 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: ekwiwalent ma formę pieniężną narzędzia, materiały lub sprzęt stanowią własność pracownika fakt używania przez pracownika własnych narzędzi, materiałów lub sprzętu na potrzeby pracodawcy ma bezpośredni związek z wykonywaną pracą rodzaj narzędzi, materiałów lub sprzętu, których pracownik będzie używał dla potrzeb pracodawcy, okres ich używania, wysokość oraz termin wypłaty ekwiwalentu zostały określone w zawartej pomiędzy pracownikiem a pracodawcą umowie o pracę.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 13 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność.
Z powyższego przepisu wynika, że zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z ww. tytułu ma zastosowanie po spełnieniu łącznie kilku warunków: ekwiwalent musi być wypłacony w pieniądzu, kwota ekwiwalentu powinna odpowiadać poniesionym przez pracownika wydatkom, to znaczy musi zachodzić racjonalny związek pomiędzy kwotą wypłaconą pracownikowi a wartością używanych dla celów pracodawcy narzędzi, materiałów lub sprzętu należących do pracownika oraz stopniem zużycia rzeczy dokonanego w trakcie tego używania, narzędzia, materiały lub sprzęt muszą stanowić własność pracownika, narzędzia, materiały lub sprzęt należące do pracownika muszą być wykorzystywane przy wykonywaniu pracy na rzecz pracodawcy.
Definicje zawarte w słownikach języka polskiego określają, iż: „narzędzie” to urządzenie proste lub złożone umożliwiające wykonywanie jakiejś czynności lub pracy; przyrząd, instrument; „materiał” to to, z czego wytwarzane są przedmioty, tworzywo, substancja, artykuł, produkt; „sprzęt” to przedmioty użytkowe, maszyny, urządzenia. Po spełnieniu powyższych warunków kwota wypłaconego ekwiwalentu korzysta ze zwolnienia od podatku.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że w ramach stosunku pracy wykonuje Pani czynności związane z prowadzeniem ksiąg rachunkowych w swoim domu używając do tego celu mebli biurowych, komputera, drukarki, kserokopiarki, programów komputerowych oraz innego sprzętu stanowiącego Jej własność. W związku z powyższym, ustalono, wypłacany obok wynagrodzenia podstawowego, ekwiwalent pieniężny za używanie własnych narzędzi i sprzętu do wykonywania pracy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić zatem należy, iż w sytuacji gdy wysokość ww. ekwiwalentu pieniężnego odzwierciedla wydatki poniesione w związku z wykorzystywaniem własnych narzędzi, materiałów lub sprzętu przy wykonywaniu pracy na rzecz pracodawcy, ekwiwalent ten stanowi przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.