INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. (data wpływu 9 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 21 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego. We wniosku tym i jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W 2002 r. Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna, nabyła kamienicę, w której znajdują się: na parterze sklepy a na I, II i III piętrze lokale. W momencie kupna w 2002 r. pomieszczenia kamienicy miały charakter lokali użytkowych.
Obecnie tylko lokal na III piętrze został przekształcony z lokalu użytkowego na lokal mieszkalny. Pozostałe lokale na I i II piętrze nadal są lokalami użytkowymi. Wnioskodawczyni zamierza lokal na I piętrze przekształcić w odrębną nieruchomość o charakterze mieszkalnym i sprzedać. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość (mieszkanie), o której mowa we wniosku, nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni ani też innej osoby, gdyż od nabycia kamienicy w 2002 r. nigdy nie była wynajmowana. Tak samo nigdy nie był wynajmowany lokal na II piętrze, wynajmowane były tylko sklepy.
Od 2002 r. Wnioskodawczyni była wyłączną właścicielką kamienicy, dopiero w 2010 r. III piętro ze strychem podarowała bratu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy po przekształceniu lokalu użytkowego na I piętrze (obecnie mieszkania mającego charakter lokalu użytkowego) w odrębny lokal mieszkalny i w przypadku jego sprzedaży w tym charakterze, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty 19% podatku dochodowego mimo, że od nabycia tego lokalu użytkowego w 2002 r. upłynął okres 5 lat, a to tylko dlatego, że lokal ten zostanie przed sprzedażą przekształcony z użytkowego w mieszkalny i w tym charakterze sprzedany?
Zdaniem Wnioskodawczyni, znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż lokal został zakupiony w 2002 r. zatem pięcioletni okres od nabycia upłynął 31 grudnia 2007 r. Przekształcenie w celu sprzedaży lokalu użytkowego i sprzedaż, jako odrębnego lokalu mieszkalnego po upływie 5 lat od nabycia, nie powoduje utraty zwolnienia od zapłaty podatku wynikającego z ww. przepisu, ponieważ jest to ten sam lokal nabyty w 2002 r. jako lokal użytkowy.
Ponadto ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wiąże zwolnienia podatkowego ze sprzedażą wyłącznie lokalu mieszkalnego, jeżeli sprzedającym jest osoba fizyczna, nieprowadząca żadnej działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn.
Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zmianami), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej nie jest źródłem przychodu, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w 2002 r. Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna, nabyła kamienicę, w której znajdują się: na parterze sklepy a na I, II i III piętrze lokale. W momencie kupna w 2002 r. pomieszczenia kamienicy miały charakter lokali użytkowych.
Do chwili obecnej tylko lokal na III piętrze został przekształcony z lokalu użytkowego na lokal mieszkalny. Pozostałe lokale na I i II piętrze nadal są lokalami użytkowymi. Wnioskodawczyni zamierza lokal na I piętrze przekształcić w odrębną nieruchomość o charakterze mieszkalnym i sprzedać. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość (mieszkanie), o której mowa we wniosku, nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni ani też innej osoby, gdyż od nabycia kamienicy w 2002 r. nigdy nie była wynajmowana. Tak samo nigdy nie był wynajmowany lokal na II piętrze, wynajmowane były tylko sklepy.
Od 2002 r. Wnioskodawczyni była wyłączną właścicielką kamienicy, dopiero w 2010 r. III piętro ze strychem podarowała bratu. Art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) stanowi, że samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami” mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Z art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, że w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 2 tej ustawy).
Stosownie do art. 3 ust. 3 tej ustawy, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
Do wyznaczenia stosunku, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest określenie, oddzielnie dla każdego samodzielnego lokalu, jego powierzchni użytkowej wraz z powierzchnią pomieszczeń do niego przynależnych (art. 3 ust. 4 ustawy o własności lokali). Art. 3 ust. 6 tej ustawy stanowi natomiast, że w wypadku gdy na podstawie jednej czynności prawnej dokonanej przez właściciela lub przez wszystkich współwłaścicieli nieruchomości następuje wyodrębnienie wszystkich lokali, wysokość udziałów, o których mowa w ust. 1, określają odpowiednio w umowie właściciel lub współwłaściciele.
Mając na uwadze wskazane uregulowania prawne oraz przedstawione w sprawie zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego czy też przekształcenie lokalu użytkowego w lokal mieszkalny, jako czynność czysto techniczna, nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak sama Wnioskodawczyni wskazuje – lokal użytkowy, który ma zamiar przekształcić w lokal mieszkalny, stanowi jej własność od 2002 r. Zatem uznać należy, że planowana sprzedaż lokalu, zostanie dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a w konsekwencji nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Końcowo wyjaśnić jednak należy, że przepis ten reguluje powstawanie źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu i w związku z tym, że w niniejszej sprawie – w świetle ww. przepisu – planowana sprzedaż nie będzie stanowiła źródła przychodu (a nie dlatego, że, jak podnosi Wnioskodawczyni, została objęta „zwolnieniem podatkowym”), Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej sprzedaży. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.