INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2013 r. (data wpływu 14 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem złożonym w dniu 13 września 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości.
Wniosek został uzupełniony pismem złożonym w dniu 13 września 2013 r. We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca w dniu 31 października 2007 r. zakupił na własność działkę. W dniu 16 maja 2008 r. uzyskał pozwolenie na budowę i przystąpił do budowy, na tej działce domu jednorodzinnego i garażu wolnostojącego. W dniu 20 czerwca 2008 r. ożenił się. W dniu 17 lutego 2009 r. podpisał z żoną akt notarialny - umowę majątkową małżeńską, która rozszerzyła wspólność ustawową na wszelkie przedmioty i prawa nabyte przez któregokolwiek z nich zarówno przed jak, i w czasie trwania związku małżeńskiego.
W dniu 16 czerwca 2010 r. małżonkowie zakończyli budowę i zamieszkali w domu jednorodzinnym. W bieżącym roku małżonkowie planują sprzedać ww. nieruchomość. Wobec powyższego zadano następujące pytanie: Czy w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych? Jeżeli tak, to w jakiej wysokości podatek należy zapłacić? Zdaniem Wnioskodawcy nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu zacytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 jeżeli nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, co oznacza, iż należy odwołać się do definicji nieruchomości zawartej w prawie cywilnym. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W myśl art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego). Budynek jako część składowa nieruchomości - z wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. W związku z tym datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to czy na gruncie tym wybudowano budynek czy też nie i kiedy to nastąpiło.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 31 października 2007 r. zakupił na własność działkę. W dniu 16 maja 2008 r. uzyskał pozwolenie na budowę i przystąpił do budowy, na tej działce domu jednorodzinnego i garażu wolnostojącego. W dniu 20 czerwca 2008 r. ożenił się. W dniu 17 lutego 2009 r. podpisał z żoną akt notarialny - umowę majątkową małżeńską, która rozszerzyła wspólność ustawową na wszelkie przedmioty i prawa nabyte przez któregokolwiek z nich zarówno przed jak, i w czasie trwania związku małżeńskiego. W dniu 16 czerwca 2010 r. małżonkowie zakończyli budowę i zamieszkali w domu jednorodzinnym.
W bieżącym roku małżonkowie planują sprzedać ww. nieruchomość. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a co za tym idzie nie będzie skutkowała obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego, ponieważ pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie upłynął z końcem 2012 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.