INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2012 r. (data wpływu 29 czerwca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 września 2012 r. (data wpływu 2 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 28 września 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny. W dniu 21 lutego 2008 r. wraz z żoną na zasadzie współwłasności małżeńskiej zbył Pan udział 2160/3160 w działce rolnej, którą nabył w dniu 22 grudnia 2006 r. uzyskując przychód w kwocie 492.480 zł.
Zgodnie z art. 28 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie 14 dni od daty dokonania sprzedaży nieruchomości złożył Pan w Urzędzie Skarbowym oświadczenie o przeznaczeniu przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w terminie dwóch lat na cele mieszkaniowe. Część środków uzyskanych z tej transakcji przeznaczył Pan na zakup ½ udziału w działce gruntu o pow. 1,4989 ha za kwotę 600.000 zł. Nabycie nastąpiło również na zasadzie współwłasności małżeńskiej. W akcie notarialnym działka figuruje jako grunty rolne, jednakże znajduje się w centrum miasta na przeciwko Urzędu Miejskiego.
Wskazał Pan, że zakupiona działka nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego, a także nie została dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy. W opinii Pana, działka ta nie stanowi gospodarstwa rolnego, ponieważ nie spełnia przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tj. jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969 ze zmianami) mimo, iż w akcie notarialnym transakcja ta została opisana jako nabycie w celu powiększenia gospodarstwa rolnego z uwagi na fakt, że był już Pan właścicielem gruntu rolnego na terenie gminy.
Podkreśla Pan, iż działka ta pomimo ewidencyjnego statusu działki rolnej już w chwili transakcji spełniała wszystkie kryteria działki przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową: bezpośrednie sąsiedztwo z działkami zabudowanymi, dostęp do drogi publicznej, lokalizacja na terenie gęsto zabudowanym. Ponadto podał Pan, iż na tym terenie tym, ani na żadnym innym nie prowadzi i nigdy nie prowadził produkcji rolnej. Wobec powyższego zadano następujące pytanie.
Czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat, wydatkowany na zakup działki figurującej w ewidencji gruntów jako tereny rolne a znajdującej się na terenie gminy miejskiej, gdzie nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego terenu podlega zwolnieniu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Pana, w opisanym stanie faktycznym grunt ten nie podlega przepisom ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r. w myśl art. 5b, który stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne położonych w granicach administracyjnych miast. Działka w przekonaniu Pana nie stanowi gospodarstwa rolnego, mimo iż w akcie notarialnym transakcja została opisana jako nabycie w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, ponieważ był już Pan właścicielem gruntu rolnego na terenie gminy.
Definiując pojęcie „gospodarstwo rolne” należy adekwatnie do treści art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn.
Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zmianami) Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej.
Działki mimo ewidencyjnego statusu działek rolnych już w chwili transakcji spełniały wszystkie kryteria działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową: bezpośrednie sąsiedztwo z działkami zabudowanymi, dostęp do drogi publicznej, lokalizacja w terenie gęsto zabudowanym.
Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym, ilekroć w ustawie jest mowa o „działce budowlanej” – należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do przepisu art. 4 ust. 2 ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Jeżeli zatem działka ta spełnia wymogi wskazane w treści ww. art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu przestrzennym, dla działki budowlanej, tj. gdy jej powierzchnia, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymagania realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego i jeżeli jej powierzchnia nie wskazuje na prowadzenie gospodarstwa rolnego, o którym mowa w art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz istnieje rzeczywista i realna możliwość jej zabudowy, to wówczas –zdaniem Pana – wydatki poniesione na jej zakup podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pana w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w dniu 21 lutego 2008 r. dokonał Pan wraz z żoną na zasadzie współwłasności małżeńskiej sprzedaży działki rolnej w udziale 2160/3160, którą nabył w dniu 22 grudnia 2006 r., uzyskując z tego tytułu przychód w kwocie 492.480 zł.
Z uwagi na fakt, iż sprzedaż ta nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu w rozumieniu powołanego przepisu. Natomiast do oceny skutków podatkowych tej transakcji należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 217, poz. 1588), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Na podstawie art. 28 ust. 2 ww. ustawy, podatek od przychodu, o którym mowa w ust. 1, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.
Stosownie do art. 28 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powyższa zasada, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie, nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).
W myśl art. 28 ust. 3 ww. ustawy, jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e), podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi: od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży - w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty - w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży: na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści zacytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyliczenie zawartych w tym przepisie wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy. Nie ogranicza to jednak wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych wyłącznie na jeden z elementów powołanego katalogu zwolnień.
Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 1 pkt 32 i 32a nie mają zastosowania, jeżeli: budowa i sprzedaż budynków i lokali oraz sprzedaż gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika, przychód ze sprzedaży lub zamiany jest wydatkowany na: nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, modernizację, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne, przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1. Analiza przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że zwolnienie od podatku uzależnione zostało od spełnienia warunku w postaci przeznaczenia uzyskanego przychodu na cel preferowany przez ustawodawcę i dokonania tego wydatku w określonym przez niego terminie.
Celem preferowanym przez ustawodawcę jest ułatwienie zaspokajana potrzeb mieszkaniowych. Wskazuje na to katalog wydatków, jakich poniesienie uprawnia do ulgi. W tym kontekście należy też dokonywać wykładni pojęcia " gruntu pod budowę budynku mieszkalnego". Ustawodawca wskazuje bowiem w sposób konkretny przeznaczenie danego gruntu. Zakup nie może więc dotyczyć jakiegokolwiek gruntu, ale takiego, na jakim możliwa jest - zgodnie z obowiązującym prawem - budowa budynku mieszkalnego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyjaśnienia, co stanowi podstawę do określenia przeznaczenia gruntu.
W związku z tym konieczne jest odniesienie się, w tym zakresie, do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie natomiast do art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ilekroć w ustawie jest mowa o „działce budowlanej” – należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikającej z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.
Ponadto, przepis art. 6 ust. 2 ww. ustawy stanowi, ze każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Obowiązujące przepisy prawa, w tym przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie pozwalają więc na swobodne decydowanie o przeznaczeniu gruntu i o ewentualnej zmianie jego przeznaczenia.
Charakter gruntu może zatem wynikać z przeznaczenia jakie zostało mu nadane w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy, która w sytuacji, gdy dla danego terenu nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu. O charakterze nabytego gruntu nie może natomiast rozstrzygać jedynie zamiar podatnika co do wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter gruntu musi być oceniony w kontekście rzeczywistej i realnej możliwości jego zabudowy.
Jeżeli zatem, zakupiony grunt spełnia wymogi wskazane w treści art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu przestrzennym, dla działki budowlanej, tj. gdy jego powierzchnia, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymagania realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego i jeżeli istnieją realne możliwości jego zabudowy budynkiem mieszkalnym wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w sytuacji jego braku decyzji o warunkach zabudowy lub zagospodarowania terenu, wydanej nie później niż w okresie dwóch lat od nabycia, to wówczas wydatki poniesione na ten cel podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy.
Z analizy przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przychód uzyskany ze sprzedaży w dniu 21 lutego 2008 r. udziału w działce rolnej, którą nabył w dniu 22 grudnia 2006 r. przeznaczył Pan na zakup udziału wynoszącego ½ części w działce gruntu o pow. 1,4989 ha za kwotę 600.000 zł. Nabycie nastąpiło na zasadzie współwłasności małżeńskiej. W akcie notarialnym działka figuruje jako grunty rolne, jednakże znajduje się w centrum miasta na przeciwko Urzędu Miejskiego. Wskazał Pan, że dla zakupionej działki brak jest planu zagospodarowania przestrzennego, a także nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
W opinii Pana, działka ta nie stanowi gospodarstwa rolnego, ponieważ nie spełnia przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tj. jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969 ze zmianami) mimo, iż w akcie notarialnym transakcja ta została opisana jako nabycie w celu powiększenia gospodarstwa rolnego z uwagi na fakt, że był już Pan właścicielem gruntu rolnego na terenie gminy. Podkreśla Pan, iż działka ta pomimo ewidencyjnego statusu działki rolnej już w chwili transakcji spełniała wszystkie kryteria działki przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową: bezpośrednie sąsiedztwo z działkami zabudowanymi, dostęp do drogi publicznej, lokalizacja na terenie gęsto zabudowanym.
Ponadto podał Pan, iż na tym terenie, ani na żadnym innym nie prowadzi i nigdy nie prowadził produkcji rolnej.
Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że nabycie udziału w nieruchomości stanowiącej grunty figurujące w ewidencji gruntów jako tereny rolne, a znajdującej się na terenie, który w momencie zakupu nie był objęty planem zagospodarowania przestrzennego, a Wnioskodawca - w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości - nie uzyskał dla niej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego, stanowi wydatek na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, a tym samym może uprawniać do przedmiotowego zwolnienia.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości wydatkowany przez Pana na zakup 1/2 udziału w działce rolnej opisanej we wniosku nie korzysta z przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.