INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2014 r. (data wpływu 2 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 19 listopada 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pracy najemnej na pokładzie statku – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 września 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 19 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pracy najemnej na pokładzie statku. We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest marynarzem i w 2014 r. uzyskuje (będzie dalej uzyskiwał do końca roku) wyłącznie przychody z pracy najemnej, którą wykonuje na pokładzie statku w komunikacji międzynarodowej, od pracodawcy z siedzibą prawną (miejscem faktycznego zarządu) w Wielkiej Brytanii.
Pracuje na podstawie stałej umowy o pracę z której wynagrodzenia wypłacane Jemu są na rachunek bankowy w polskim banku. W Polsce nie osiąga i do końca roku nie zamierza osiągać żadnych innych przychodów podlegających opodatkowaniu. W przesłanym uzupełnieniu wskazano, że Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy) w Polsce. W 2014 r. Wnioskodawca wykonuje pracę na pokładzie statku, który jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, przez pracodawcę z siedzibą w Singapurze, z miejscem faktycznego zarządu eksploatującego statek w Wielkiej Brytanii. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w opisanej sytuacji, Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-36 za 2014 r. i rozliczania osiąganych dochodów? Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji osiągania opisanych w stanie faktycznym dochodów znajduje zastosowanie metoda wyłączenia z progresją, tym samym nie istnieje obowiązek składania zeznania PIT-36. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn.
Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest marynarzem i w 2014 r. uzyskuje (będzie dalej uzyskiwał do końca roku) wyłącznie przychody z pracy najemnej, którą wykonuje na pokładzie statku w komunikacji międzynarodowej, od pracodawcy z siedzibą prawną (miejscem faktycznego zarządu) w Wielkiej Brytanii. Pracuje na podstawie stałej umowy o pracę z której wynagrodzenia wypłacane Jemu są na rachunek bankowy w polskim banku.
W Polsce nie osiąga i do końca roku nie zamierza osiągać żadnych innych przychodów podlegających opodatkowaniu. W przesłanym uzupełnieniu wskazano, że Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy) w Polsce. W 2014 r. Wnioskodawca wykonuje pracę na pokładzie statku, który jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, przez pracodawcę z siedzibą w Singapurze, z miejscem faktycznego zarządu eksploatującego statek w Wielkiej Brytanii.
W myśl art. 14 ust. 1 konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Stosownie do art. 14 ust. 2 konwencji, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli: odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego bądź statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa może być opodatkowane w tym Państwie (art. 14 ust. 3 konwencji). Określenia "przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa" i "przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa" oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (art.
3 ust. 1 lit. g) ww. konwencji). Stosownie do art. 15 ust. 1 umowy z dnia 23 kwietnia 1993 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.
U. z 1994 r. Nr 38, poz. 139) mającej zastosowanie do dochodów uzyskiwanych do 31 grudnia 2014 r., z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20 niniejszej umowy, uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli: odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni podczas danego roku kalendarzowego, praca jest wykonywana dla lub w imieniu osoby, która nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w pierwszym Państwie, oraz wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą osoba posiada w drugim Państwie.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenia uzyskiwane przez osobę z tytułu pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego eksploatowanego w komunikacji międzynarodowej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce rzeczywistego zarządu przedsiębiorstwa (art. 15 ust. 3).
Zatem mając na uwadze zaprezentowany stan faktyczny jak również przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że do wynagrodzeń Wnioskodawcy z tytułu pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Singapurze, z miejscem faktycznego zarządu w Wielkiej Brytanii, nie ma zastosowania art. 14 ust. 3 konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, obejmujący wynagrodzenia za pracę na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo posiadające siedzibę w Wielkiej Brytanii ani też art. 15 ust. 3 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru, dotyczący wynagrodzeń za pracę na statku eksploatowanym w komunikacji międzynarodowej przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Singapurze.
W związku z tym dochody te, w sytuacji gdy praca nie jest wykonywana na terytorium określonego kraju a na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą wynagrodzeń z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy, tj. w Polsce, przez co nie znajdzie do nich zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania. W konsekwencji dochody te, powinny zostać wykazane w zeznaniu podatkowym składanym za 2014 r. (PIT-36) i opodatkowane według skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.