INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2010 r. (data wpływu 20 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia spadkobiercy pożyczki zaciągniętej przez spadkodawcę ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia spadkobiercy pożyczki zaciągniętej przez spadkodawcę ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Pani matka otrzymała z zakładu pracy pożyczkę na remont mieszkania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W wyniku długotrwałej choroby z Pani matką rozwiązano umowę o pracę.
Pożyczka na cele mieszkaniowe była spłacana z rachunku bankowego matki w ustalonych kwotach poprzez stałe polecenie przelewu. W dniu 25 maja 2009 r. Pani mama zmarła. Zakład pracy poprosił Panią o napisanie podania o umorzenie pożyczki na cele mieszkaniowe. Pisząc podanie nie była Pani świadoma, że przejmuje na siebie zobowiązanie mamy. W regulaminie ZFŚS jest zapis, że pożyczkę na cele mieszkaniowe poręczają żyranci, nie ma natomiast zapisanej procedury postępowania w przypadku śmierci pożyczkobiorcy.
Na Pani prośbę zakład pracy wystawił zaświadczenie, że w regulaminie ZFŚS nie ma zapisu, który przewiduje przejście niespłaconych rat pożyczki na cele mieszkaniowe zmarłego pracownika na spadkobierców. Nie została Pani poinformowana przez zakład pracy o tym, że będzie musiała zapłacić podatek od kwoty umorzenia. Następnie otrzymała Pani na swoje nazwisko PIT 8-C, z którego wynikało, że pożyczka została umorzona w kwocie 12.500 zł, a więc należy zapłacić podatek w kwocie 2.250 zł, co niezwłocznie Pani uczyniła. Przeglądając stronę internetową Ministerstwa Finansów natrafiła Pani na interpretację indywidualną w podobnej sprawie, gdzie orzeczenie było na korzyść wnioskodawcy.
Jeśli byłoby to zgodne z prawem chciałaby Pani ubiegać się o zwrot zapłaconego podatku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawczyni przysługuje prawo ubiegania się o zwrot podatku dochodowego poprzez złożenie korekty PIT za 2009 rok wraz z wyjaśnieniem do Urzędu Skarbowego?
Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji gdy żadne zapisy umowy pożyczki lub regulaminu ZFŚS nie przewidują obowiązku regulowania niespłaconych rat pożyczki przez członków rodziny, wówczas nie uzyskują oni przychodu zgodnie z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie zakład pracy nie był zobowiązany do wystawienia PIT8-C, a Wnioskodawczyni nie miała obowiązku doliczenia umorzonej kwoty pożyczki do swojego dochodu za 2009 rok. W tej sytuacji Wnioskodawczyni uważa, że może ubiegać się o zwrot nadpłaconej kwoty podatku za 2009 rok.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 9 wymieniono inne źródła.
Stosownie do art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
W myśl art. 720 § 1 stawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W konsekwencji otrzymanie pożyczki jest obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się dopiero w momencie, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki lub jej części.
Natomiast w przypadku umorzenia pożyczki po śmierci pożyczkobiorcy, wartość umorzonej pożyczki stanowi podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychód spadkobierców, którzy przejęli obowiązki dłużnika. Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego, prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na spadkobierców. Niespłacone świadczenie zaciągnięte przez spadkodawcę stanowi zatem dług spadkowy. W tej sytuacji przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskuje spadkobierca, przejmujący obowiązki dłużnika, a pożyczkodawca ma obowiązek wystawić PIT-8C na podstawie art. 42a ustawy.
Podsumowując w przypadku, gdy po śmierci pożyczkobiorcy, dochodzi do umorzenia pożyczki spadkobiercy, który przejął obowiązki dłużnika, u tego spadkobiercy powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten odpowiada wartości umorzonej pożyczki. Jak wskazano we wniosku, matka Wnioskodawczyni otrzymała z zakładu pracy pożyczkę na remont mieszkania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W dniu 25 maja 2009 r. matka Wnioskodawczyni zmarła. Zakład pracy poprosił Wnioskodawczynię o napisanie podania o umorzenie pożyczki na cele mieszkaniowe. Pisząc podanie Wnioskodawczyni nie była świadoma, że przejmuje na siebie zobowiązanie mamy.
W regulaminie ZFŚS jest zapis, że pożyczkę na cele mieszkaniowe poręczają żyranci, nie ma natomiast zapisanej procedury postępowania w przypadku śmierci pożyczkobiorcy. Od zakładu Wnioskodawczyni otrzymała PIT 8-C, z którego wynikało, że pożyczka została umorzona w kwocie 12.500 zł, a więc należy zapłacić podatek w kwocie 2.250 zł, co niezwłocznie uczyniła. Z powyższego, wynika zatem, że co prawda w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie było zapisanej procedury postępowania w przypadku śmierci pożyczkobiorcy, jednakże, umorzenie nastąpiło na wniosek Wnioskodawczyni, zatem uznać należy, że to Jej pożyczka została umorzona, a nie spadkodawcy.
Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż wartość umorzonej pożyczki stanowiła dla Wnioskodawczyni, przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, który należało doliczyć do przychodów za 2009 rok. . W związku z powyższym stwierdzić należy, że uiszczony podatek był świadczeniem należnym, w konsekwencji nie stanowi nadpłaty w rozumieniu art. 72 Ordynacji podatkowej i tym samym Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do jego zwrotu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.