INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego – jest prawidłowe w części dotyczącej skutków przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności, nieprawidłowe w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE W dniu 20 października 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 12 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego. We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła na podstawie przydziału spółdzielni do majątku wspólnego małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w G. W dniu 29 stycznia 2009 r. Wnioskodawczyni zawarła z małżonkiem umowę majątkową małżeńską ustanawiając jednocześnie w swoim związku małżeńskim ustrój rozdzielności majątkowej. W tym samym dniu małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego, przedmiotem którego było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jak również inna nieruchomość oraz udział w nieruchomości.
W wyniku częściowego podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni nabyła ww. prawo, nieruchomość i udział w nieruchomości a podziału dokonano bez spłat. W dniu 20 października 2009 r. nastąpiło ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni. W dniu 8 września 2014 r. Wnioskodawczyni działając przez pełnomocnika (małżonka) dokonała sprzedaży (odpłatnego zbycia) opisanego lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy z tytułu odpłatnego zbycia opisanej nieruchomości powstał u Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości w opisanym stanie faktycznym w ogóle nie powstał. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Wnioskodawczyni uważa, że przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy formułuje generalną zasadę, iż podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie występuje w sytuacji, gdy od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeżeli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych określonych w powołanym przepisie, upłynęło 5 lat, sprzedaż tej nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu - nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotne jest ustalenie, czy następujące zdarzenia: częściowy podział majątku wspólnego, na mocy którego opisane powyżej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego otrzymała Wnioskodawczyni, ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni stanowią nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.
Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie - Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 zd.
1 Kodeksu małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa), przy czym do ustanowionej umową wspólności majątkowej stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej, z zachowaniem przepisów dotyczących umownych ustrojów majątkowych. Jak podkreśla się w piśmiennictwie, więź łącząca małżonków jest silniejsza w porównaniu z uregulowaną w prawie rzeczowym więzią łączącą "ułamkowych" współwłaścicieli rzeczy wspólnej. Uzasadnia to jej niepodzielny charakter.
Każdy z małżonków jest mianowicie "niepodzielnie" współuprawniony do całego majątku, a nie tylko do jego ułamkowej części. Ustawowa wspólność majątkowa jest sytuacją prawną, na którą składają się uprawnienia do poszczególnych przedmiotów majątkowych, tworzących majątek wspólny w wąskim rozumieniu tego pojęcia (czyli obejmujący tylko aktywa). Ponieważ ustrój wspólności ustawowej ma charakter wspólności łącznej, poszczególne uprawnienia mają postać współuprawnień, przysługujących niepodzielnie obojgu małżonkom. Charakter każdego uprawnienia do określonego składnika majątku wspólnego zależy z kolei od charakteru poszczególnych przedmiotów majątkowych wchodzących w skład tego majątku.
W szczególności do majątku wspólnego wchodzą prawa związane z przedmiotem wspólności, a także niektóre prawa mające charakter pochodny lub akcesoryjny względem praw pozostających w majątkach osobistych. Ta sytuacja podlega ochronie jako całość i każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Wnioskodawczyni uważa, że nabyła wraz z mężem do majątku wspólnego przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
Skoro wspólność ustawowa jest wspólnością bezudziałowa, to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nie przysługiwało Wnioskodawczyni jedynie w połowie, lecz była ona współuprawniona do całości tego prawa. W związku z tym błędnym jest pogląd, że Wnioskodawczyni na skutek częściowego podziału majątku wspólnego nabyła 1/2 tego prawa należącą do męża. Nie ma możliwości określenia, w jakiej części nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez małżonków nabywających razem to prawo pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej.
Nie jest też możliwe nabycie w tym prawie udziału przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.
W ocenie Wnioskodawczyni błędne jest stanowisko, zgodnie z którym w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego, na mocy którego opisane powyżej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego otrzymała Wnioskodawczyni, czyli przeniesienia tego prawa z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z małżonków, ten małżonek nabył po raz drugi to prawo, ponieważ, z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej, nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w tym prawie już podczas pierwotnego, wspólnego nabycia.
Wnioskodawczyni stwierdza, że analogiczny pogląd w podobnej sprawie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 1101/10), w którym to wyroku Sąd uznał, że wadliwy jest pogląd, zgodnie z którym w wyniku śmierci jednego z małżonków znajdującego się w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej, drugi małżonek nabywa po raz drugi w drodze spadku po pierwszym małżonku udział w tej samej nieruchomości, ponieważ z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w nieruchomości już podczas pierwotnego, wspólnego jej nabycia.
Stanowisko to zostało w pełni zaakceptowane przez sądy administracyjne (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2013 r. I SA/Gd 760/13, WSA w Gdańsku z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1115/11, WSA w Krakowie z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 1378/12, WSA we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1474/11, WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3464/12, WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2999/12).
WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2014 r, sygn. akt III SA/Wa 275/14 podzielił powyższe stanowisko w odniesieniu do nabycia nieruchomości w drodze darowizny z majątku wspólnego małżonków do majątku odrębnego żony. Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności i trafniejsze jest używanie dla jej określenia terminu zamiast „współwłasność łączna” – „wspólność małżeńska”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, tzn. obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. Obu współwłaścicielom przysługuje pełne prawo do całej masy majątkowej w niej zawartej i dlatego żaden ze współwłaścicieli nie może korzystać z praw własności przez cały czas trwania współwłasności łącznej. W ocenie Wnioskodawczyni, niedopuszczalnym uproszczeniem byłoby przyjęcie, że dwukrotnie nabyła połowę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w którym, z uwagi na ustrój majątkowy, niemożliwe było określenie udziałów.
Pierwszy raz w chwili nabycia tego prawa do majątku wspólnego, drugi raz w wyniku przeniesienia go do majątku osobistego na skutek częściowego podziału majątku wspólnego. Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które Wnioskodawczyni oraz - odrębnie - jej mąż posiadali w chwili nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty przeniesienia tego prawa do majątku osobistego Wnioskodawczyni na skutek częściowego podziału majątku wspólnego.
Zdaniem Wnioskodawczyni, rozstrzyganie wątpliwości przy pomocy wykładni na korzyść fiskusa (in dubio pro fisco) miałoby w tej sprawie charakter wykładni rozszerzającej, niedopuszczalnej w procesie stosowania prawa podatkowego. Prowadziłaby ona w sposób nieuprawniony, do zmiany zakresu stosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy poprzez objęcie jego skutkami takich stanów faktycznych, których opodatkowanie nie jest wyraźnie i jednoznacznie wskazane w ustawie. Ponadto ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni również nie stanowiło nabycia przez Wnioskodawczynię w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.
Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przynależnego do tego lokalu mieszkalnego gruntu jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tak więc na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, datę nabycia lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym do tego lokalu gruntem, należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Ustanowienie odrębnej własności i przeniesienie prawa własności w 2009 r. w istocie było tylko przekształceniem formy prawnej władania rzeczą, a nie nowym nabyciem. Wnioskodawczyni twierdzi, że stanowisko to wielokrotnie zostało potwierdzone przez organy podatkowe - przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPB2/415-450/11-2/ASZ).
Dlatego też w sytuacji, w której Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła w 1998 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które następnie wskutek częściowego podziału majątku wspólnego zostało przeniesione do majątku odrębnego i które następnie - po ustanowieniu odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesieniu prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni - odpłatnie zbyła, za datę nabycia, od której liczony jest 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, czyli 1998 r. Reasumując, z uwagi na charakter i specyfikę wspólności majątkowej małżeńskiej (wspólność bezudziałowa) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpiło w całości przez Wnioskodawczynię w 1998 r. (do majątku wspólnego).
Ponieważ zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni dokonała w 2014 r. należy stwierdzić, że upłynął pięcioletni okres od końca roku, w którym dokonane było nabycie udziału w nieruchomości, w związku z czym nie powstał u Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia opisanej nieruchomości. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w części dotyczącej skutków przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności, jest nieprawidłowe w pozostałym zakresie.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła na podstawie przydziału spółdzielni do majątku wspólnego małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w G. W dniu 29 stycznia 2009 r. Wnioskodawczyni zawarła z małżonkiem umowę majątkową małżeńską ustanawiając jednocześnie w swoim związku małżeńskim ustrój rozdzielności majątkowej.
W tym samym dniu małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego, przedmiotem którego było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jak również inna nieruchomość oraz udział w nieruchomości. W wyniku częściowego podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni nabyła ww. prawo, nieruchomość i udział w nieruchomości a podziału dokonano bez spłat. W dniu 20 października 2009 r. nastąpiło ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni.
W dniu 8 września 2014 r. Wnioskodawczyni działając przez pełnomocnika (małżonka) dokonała sprzedaży (odpłatnego zbycia) opisanego lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej. Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. 2012, poz. 788 z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków. Zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku.
Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.
Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli: podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim.
Z zaprezentowanego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż częściowy podział majątku wspólnego, przedmiotem którego było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inna nieruchomość oraz udział w nieruchomości nie był ekwiwalentny w naturze. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego, każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty.
Tymczasem na skutek dokonanej czynności Wnioskodawczyni stała się jedynym właścicielem ww. składników majątkowych, należących wcześniej również do męża, a zatem częściowy podział majątku wspólnego rozpatrywać należy w kategoriach nabycia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabyła w 1998 r. w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w 2009 r. w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego.
Podkreślenia wymaga, że w sytuacji nabycia przez podatnika spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przekształconego następnie w odrębną własność w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222), za datę nabycia lokalu od której upływa pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można uznać dnia ustanowienia prawa odrębnej własności lokalu. Zgodnie z art. 172 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest prawem zbywalnym, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji.
Jest ono ograniczonym prawem rzeczowym. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym także umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w Księdze Drugiej Kodeksu cywilnego „Własność i inne prawa rzeczowe”. Natomiast ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości wspólnej.
W świetle wyżej przedstawionych przepisów ustanowienie odrębnej własności lokalu i przeniesienie prawa własności w istocie stanowi tylko przekształcenie formy prawnej władania rzeczą, a nie nowe nabycie, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
Reasumując, w sytuacji opisanej we wniosku, odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię w dniu 8 września 2014 r. lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej: w części nabytej w 1998 r. zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a zatem nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; w części nabytej w 2009 r. zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a zatem stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stąd też podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Odnosząc się natomiast do wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej orzeczeń sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.