INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2011 r. (data wpływu – 21 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w Polsce – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny udziałów lub akcji w spółce kapitałowej z siedzibą w Polsce. We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni jest osobą, która posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W przyszłości Wnioskodawczyni zamierza objąć udziały lub akcje (dalej: udziały) w spółce kapitałowej z siedzibą na terytorium Polski (dalej: spółka polska).
Następnie, po objęciu tych udziałów zamierza je przekazać w formie darowizny spółce kapitałowej z siedzibą na Cyprze (dalej: spółka cypryjska). Spółka cypryjska, będąca osobą prawną, jest rezydentem podatkowym Cypru, tzn. podlega w tym kraju opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce położenia ich źródeł, z zastrzeżeniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Cypr. W zamian za dokonanie darowizny Wnioskodawczyni nie otrzyma od spółki cypryjskiej żadnego świadczenia, w szczególności nie otrzyma zapłaty za udziały, ani nie obejmie nowowyemitowanych udziałów w spółce cypryjskiej.
Ponadto, w związku z otrzymaniem darowizny spółka cypryjska nie będzie ani teraz, ani w przyszłości zobowiązana do dokonania jakichkolwiek świadczeń na rzecz Wnioskodawczyni. Jest natomiast możliwe, że w przyszłości, w związku z funkcjonowaniem spółki cypryjskiej Wnioskodawczyni będzie pełniła w niej funkcję dyrektora bądź będzie stroną transakcji z tą spółką (np. będzie świadczyła na jej rzecz usługi, nabywała dobra materialne bądź niematerialne). Okoliczności te nie będą jednak powiązane z dokonaną darowizną udziałów, ani w sposób prawny, a w sposób faktyczny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dokonanie przez Wnioskodawczynię opisanej we wniosku darowizny będzie dla Niej neutralne podatkowo, tj. nie spowoduje żadnych skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn? Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonanie przez Nią darowizny udziałów na rzecz spółki cypryjskiej będzie neutralne podatkowo, tzn. nie wywoła żadnych skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi temu podlega m.in. nabycie przez osoby fizyczne w drodze darowizny własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 5 ww. ustawy obowiązek podatkowy w takiej sytuacji ciąży na obdarowanym. W przedmiotowej sprawie obdarowanym nie będzie osoba fizyczna (będzie nią spółka kapitałowa będąca osobą prawną, z siedzibą na Cyprze), a zatem przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w ogóle nie znajdą zastosowania. Ponadto, skoro obowiązek podatkowy w przypadku podatku od spadków i darowizn ciąży na obdarowanym, to niezależnie od statusu prawnego obdarowanego, Wnioskodawczyni jako darczyńca nie będzie zobowiązana do jego odprowadzenia.
Wobec wskazanych powyżej regulacji, na gruncie podatku od spadków i darowizn dokonanie darowizny udziałów na rzecz spółki cypryjskiej nie będzie skutkowało konsekwencjami podatkowymi po stronie Wnioskodawczyni. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (j.t.
Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; darowizny, polecenia darczyńcy; zasiedzenia; nieodpłatnego zniesienia współwłasności; zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu; nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia „darowizna”, a zatem przy jego interpretacji należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Natomiast z treści art. 890 § 1 wynika, iż oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy darowizny, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 Kodeksu cywilnego. Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak również prawa majątkowe.
Z posiadaniem udziałów wiążą się określone prawa i obowiązki w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Dotyczy to podstawowych praw obligacyjnych i organizacyjnych, do których zaliczyć należy: prawo głosu (art. 242 k.s.h.), prawo do dywidendy (art. 191 k.s.h.), prawo do zbycia udziału (art. 180 k.s.h.), prawo do uczestniczenia w podziale kwoty likwidacyjnej (art. 286 k.s.h.) i inne. Do najważniejszych zaś obowiązków – wniesienie wkładu (art. 159 k.s.h.), a gdy umowa tak stanowi, obowiązek powtarzających się świadczeń niepieniężnych (art. 176 k.s.h.) i dopłat (art. 177 k.s.h.). Analogicznie rzecz się ma do akcji w przypadku spółki akcyjnej.
Niewątpliwie więc udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością czy też akcja noszą znamiona prawa majątkowego, w związku z czym mogą one stanowić przedmiot umowy darowizny. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą, która posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W przyszłości Wnioskodawczyni zamierza objąć udziały lub akcje (dalej: udziały) w spółce kapitałowej z siedzibą na terytorium Polski (dalej: spółka polska).
Następnie, po objęciu tych udziałów zamierza je przekazać w formie darowizny spółce kapitałowej z siedzibą na Cyprze (dalej: spółka cypryjska). Spółka cypryjska, będąca osobą prawną, jest rezydentem podatkowym Cypru, tzn. podlega w tym kraju opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce położenia ich źródeł, z zastrzeżeniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Cypr. W zamian za dokonanie darowizny Wnioskodawczyni nie otrzyma od spółki cypryjskiej żadnego świadczenia, w szczególności nie otrzyma zapłaty za udziały, ani nie obejmie nowowyemitowanych udziałów w spółce cypryjskiej.
Ponadto, w związku z otrzymaniem darowizny spółka cypryjska nie będzie ani teraz, ani w przyszłości zobowiązana do dokonania jakichkolwiek świadczeń na rzecz Wnioskodawczyni. Jest natomiast możliwe, że w przyszłości, w związku z funkcjonowaniem spółki cypryjskiej Wnioskodawczyni będzie pełniła w niej funkcję dyrektora bądź będzie stroną transakcji z tą spółką (np. będzie świadczyła na jej rzecz usługi, nabywała dobra materialne bądź niematerialne). Okoliczności te nie będą jednak powiązane z dokonaną darowizną udziałów, ani w sposób prawny, a w sposób faktyczny.
Odnosząc powyższe do przedstawionych przepisów prawa znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że darowizna w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, dokonana na rzecz osoby prawnej, przedmiotem której będą udziały bądź akcje spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zakresem podmiotowym analizowanej ustawy objęto bowiem wyłącznie osoby fizyczne nabywające majątek tytułem wymienionym w art. 1 ustawy.
W konsekwencji planowana darowizna na rzecz osoby prawnej (spółki kapitałowej) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, tym samym po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek podatkowy. Dodatkowo zauważyć należy, iż dokonanie jednoznacznej oceny, czy dany rodzaj świadczenia spełnia kodeksowe kryteria darowizny możliwe jest po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w oparciu o dokumenty źródłowe, co jest czynione w toku postępowania podatkowego i kontrolnego.
Natomiast procedura wydawania przez organ podatkowy interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie upoważnia do przeprowadzania postępowania dowodowego, w związku z czym na tym etapie organ podatkowy jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.
Jeżeli jednak przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, w szczególności, jeśli zawarta umowa będzie związana ze świadczeniem wzajemnym osoby prawnej w jakiejkolwiek formie, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.