INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2010 r. (data wpływu 16 grudnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 marca 2011 r. (data wpływu 8 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 7 marca 2011 r. (data wpływu 8 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni (Spółka z o.o.), prowadząc działalność w zakresie pośrednictwa finansowego, w celu sfinansowania swojej działalności gospodarczej zaciągnęła pożyczkę. Umowa pożyczki zawarta została w dniu 6 maja 2010 r., na terytorium Polski, ze spółką akcyjną, będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W związku z otrzymaną pożyczką Wnioskodawczyni, zgodnie z ustawą o podatku od czynności cywilnoprawnych, rozpoznała obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednakże, zgodnie z art. 2 pkt 4 tej ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów usług lub jest z tego podatku zwolniona.
W związku z powyższym Wnioskodawczyni wskazuje, że pożyczkodawca wystąpił z tytułu dokonania powyższej czynności, polegającej na udzieleniu pożyczki na rzecz Wnioskodawczyni (świadczeniem usługi pośrednictwa finansowego zgodnie z PKWiU 65.22.10), w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która jednocześnie stanowiła czynność zwolnioną na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy udzielona Wnioskodawczyni pożyczka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, sfinansowanie własnej działalności poprzez zawarcie umowy pożyczki z podatnikiem podatku od towarów i usług stanowiło nabycie usługi pośrednictwa finansowego podlegającej zwolnieniu z podatku od towarów i usług. W konsekwencji, tego typu umowa pożyczki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na terytorium Polski. Uzasadniając własne stanowisko Wnioskodawczyni podkreśla, że w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jako czynność podlegająca opodatkowaniu wymieniona została umowa pożyczki.
Jednakże, mając na uwadze treść art. 2 pkt 4 ww. ustawy, o wyłączeniu z opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych decyduje wyłącznie okoliczność, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona. Pożyczkodawca działał jako podatnik VAT, a poprzez udzielenie pożyczki świadczył usługę pośrednictwa finansowego na rzecz Wnioskodawczyni. W przedstawionym stanie faktycznym zaciągnięcie pożyczki stanowiło więc czynność zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług i w konsekwencji nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Podsumowując powyższe Wnioskodawczyni stwierdza, że zawarcie umowy pożyczki w opisanym stanie faktycznym nie jest opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych, albowiem w analizowanym przypadku zastosowanie znajduje wyłączenie od opodatkowania przewidziane w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 101 poz. 649) zawiera zamknięty katalog czynności objętych opodatkowaniem.
Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności enumeratywnie wskazane w art. 1 ust. 1, w tym wymieniona w pkt 1 lit. b) tego artykułu umowa pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa.
Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem prawnym. W ustawie przewidziano również sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Stosownie bowiem do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, (uchylony) umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych; Przepis ten ustanawia zasadę, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne podejmowane w ramach obrotu nieprofesjonalnego, natomiast obrót zawodowy (profesjonalny) objęty został podatkiem od towarów i usług.
Zatem, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych te czynności cywilnoprawne, których dokonanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni zawarła w 2010 r. na terytorium Polski umowę pożyczki ze spółką akcyjną.
Dokonując przedmiotowej czynności pożyczkodawca działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która jednocześnie stanowiła czynność zwolnioną na podstawie art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe oznacza, że jeżeli pożyczkodawca z tytułu zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki faktycznie był zwolniony z podatku VAT, to przedmiotowa pożyczka nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.