INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Towarzystwa, przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2011 r. (data wpływu 24 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów pomocy prawnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 marca 2011 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztu uzyskania przychodów pomocy prawnej.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Towarzystwo jest zakładem ubezpieczeń prowadzącym działalność ubezpieczeniową na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Działalność ubezpieczeniowa polega przede wszystkim na oferowaniu klientom różnego rodzaju ubezpieczeń odnoszących się do różnego rodzaju zdarzeń losowych (tzw. ryzyk ubezpieczeniowych). W zamian za składkę ubezpieczeniową, zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie ubezpieczeniowe (najczęściej - wypłacić odszkodowanie ubezpieczeniowe) w przypadku wystąpienia ryzyka ubezpieczeniowego objętego ochroną na podstawie umowy ubezpieczenia.
Konkretne rodzaje ubezpieczeń, które może oferować zakład ubezpieczeń, są określane w zezwoleniu państwowego organu nadzoru (Komisji Nadzoru Finansowego). Objęcie ofertą nowych rodzajów ubezpieczeń wymaga uprzedniego uzyskania przez działający zakład ubezpieczeń pozytywnej decyzji organu nadzoru. Z kolei ewentualna odmowna decyzja organu nadzoru uniemożliwia oferowanie przez zakład ubezpieczeń nowych rodzajów ubezpieczeń.
Wydawanie przez organ nadzoru decyzji w sprawie rozszerzenia zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej następuje w trybie przepisów postępowania administracyjnego; wydawane w tym postępowaniu rozstrzygnięcia organu nadzoru mogą być również zaskarżane do sądu administracyjnego pod zarzutem niezgodności z prawem (postępowanie sądowoadministracyjne). Zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego zakład ubezpieczeń może korzystać z profesjonalnej pomocy prawnej świadczonej przez adwokatów i radców prawnych.
W tym miejscu u Wnioskodawcy wyłania się zagadnienie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zakładu ubezpieczeń wydatków na profesjonalną pomoc prawną, z której korzysta zakład ubezpieczeń w sprawie o rozszerzenie zakresu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej w postępowaniu administracyjnym oraz w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przypadku zaskarżenia decyzji organu nadzoru do sądu administracyjnego (koszty czynności adwokatów i radców prawnych). W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie.
Czy wydatki zakładu ubezpieczeń na profesjonalną pomoc prawną w sprawie o rozszerzenie przez organ nadzoru zakresu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej w postępowaniu administracyjnym i wydatki na taką pomoc prawną w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przypadku zaskarżenia decyzji organu nadzoru do sądu administracyjnego, stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - niezależnie od wyniku postępowania przed organem nadzoru i sądem administracyjnym? Stanowisko Wnioskodawcy. Zdaniem Towarzystwa, na przedstawione pytanie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.
Stosownie do treści przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatki na profesjonalną pomoc prawną udzielaną osobie prawnej w związku z powadzoną przez nią działalnością gospodarczą nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń określonych w przepisie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, toteż znajduje do nich zastosowanie ogólna reguła z art. 15 ust. 1 tej ustawy.
Starania zakładu ubezpieczeń o rozszerzenie zakresu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej zmierzają do zwiększenia przychodów tego zakładu (chodzi o uzyskanie dodatkowej składki ubezpieczeniowej wynikającej ze sprzedaży nowych rodzajów ubezpieczeń). Wydatki ponoszone przez zakład ubezpieczeń, a związane ze staraniami o rozszerzenie zakresu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, są zatem wydatkami „poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów" w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W ocenie Towarzystwa, odnosi się do także do wydatków na pomoc prawną i to niezależnie od wyniku postępowania przed organem nadzoru (tzn. niezależnie od tego, czy organ nadzoru wyda ostatecznie pozytywną czy negatywną decyzję w sprawie o rozszerzenie zakresu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej). Wynik postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego nie zmienia bowiem pierwotnego celu działań zakładu ubezpieczeń, t.j. działań w celu osiągnięcia przychodów. Wydatki na pomoc prawną są przy tym wydatkami związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nadto wydatkami celowymi, racjonalnymi i uzasadnionymi.
Należy również mieć na względzie, że koszty pomocy prawnej są kosztami pośrednimi, toteż ich powiązanie z przychodami jest zawsze utrudnione z uwagi na istotę i charakter tych kosztów. Jednocześnie zaliczanie kosztów usług prawniczych do kosztów działalności gospodarczej nie budziło dotąd wątpliwości, ani nie było kwestionowane. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.