INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2012 r. (data wpływu 4 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków przewalutowania należności i zobowiązań jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 czerwca 2012 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przewalutowania należności i zobowiązań.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca - Spółka z o.o. jest spółką kapitałową wchodzącą w skład Grupy X (dalej jako: „Grupa"), zajmującą się produkcją urządzeń, instrumentów oraz wyrobów medycznych. W skład Grupy wchodzą również m.in. Y z siedzibą w Danii, Y z siedzibą w Wietnamie, Y z siedzibą w Holandii, Y z siedzibą w Stanach Zjednoczonych oraz Y z siedzibą w Danii (dalej łącznie jako: „Podmioty z Grupy”). W związku z prowadzoną działalnością Spółka posiada należności od swoich kontrahentów, w tym również od Podmiotów z Grupy (dalej jako: „należności").
Należności te wynikają głównie z przeprowadzanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej transakcji handlowych (w tym ze sprzedaży produktów i materiałów). W przyszłości w skład należności wchodzić będą również należności z tytułu udzielonych przez Spółkę pożyczek (wraz z należnościami odsetkowymi od tych pożyczek). Jednocześnie Spółka posiada wobec swoich kontrahentów, w tym wobec Podmiotów z Grupy, zobowiązania (dalej jako: zobowiązania") które wynikają głównie z transakcji handlowych Spółki, zaś w przyszłości również jako zobowiązania z tytułu otrzymanych pożyczek (wraz ze zobowiązaniami odsetkowymi od tych pożyczek).
Zarówno zobowiązania, jak i należności, wyrażone są w różnych walutach, tj. w szczególności w PLN, DKK, EUR i USD. W celu uproszczenia rozliczeń Spółki z kontrahentami oraz Podmiotami z Grupy Spółka w porozumieniu z Podmiotami z Grupy zamierza dokonać przewalutowania części zobowiązań i należności względem/od Podmiotów z Grupy z EUR, DKK i USD na PLN (przy wykorzystaniu kursu wykorzystywanego dla rozliczeń grupowych). Spółka wskazuje, iż na potrzeby kalkulacji podatku dochodowego od osób prawnych rozlicza różnice kursowe zgodnie z art. 15a w związku z art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przewalutowanie należności i zobowiązań z: EUR na PLN, DKK na PLN, USD na PLN, skutkuje powstaniem dla Spółki różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy, a tym samym będzie miało wpływ na rozliczenia podatkowe Spółki? Zdaniem Spółki przewalutowanie należności i zobowiązań: z EUR na PLN, z DKK na PLN, z USD na PLN, nie będzie skutkować dla Spółki powstaniem różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie będzie miało wpływu na rozliczenia podatkowe Spółki.
Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.
Jednocześnie zgodnie z art. 15a ust. 2 dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Natomiast ujemne różnice kursowe, zgodnie z art. 15a ust. 3 ustawy, powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Z treści przytoczonych powyżej przepisów wypływa jednoznaczny wniosek, iż powstanie efektywnych podatkowo różnic kursowych ma miejsce, jeżeli: dane zdarzenie gospodarcze zostało wyrażone w walucie obcej, realizacja tego zdarzenia nastąpiła w walucie obcej, między wystąpieniem zdarzenia gospodarczego a jego realizacją wystąpiła różnica kursowa w kursie waluty z dnia wystąpienia zdarzenia gospodarczego a dniem jego realizacji.
Jednocześnie należy podkreślić, że cytowane powyżej art. 15a ust. 2 i 3 ustawy zawierają zamknięty katalog sytuacji, w przypadku których mogą powstać różnice kursowe i w myśl obowiązujących reguł interpretacyjnych stosowanych w odniesieniu do prawa podatkowego niedopuszczalne jest stosowanie interpretacji rozszerzającej. Ponadto, zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy za koszt poniesiony, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.
W związku z tym, w analizowanej sytuacji, należy dokonać oceny czy w rozumieniu przepisów ustawy czynność przewalutowania powinna być traktowana jako uregulowanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie. Zdaniem Spółki przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty w określonej walucie na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu / przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi też do zmiany tożsamości czy treści stosunku prawnego łączącego strony transakcji (poza postanowieniami dotyczącymi waluty).
Przewalutowanie wiąże się więc wyłącznie ze zmianą waluty w jakiej wyrażone było zobowiązanie (należność), natomiast w żadnym wypadku nie powoduje uregulowania zobowiązania (należności) w jakiejkolwiek formie. W świetle powyższego należy uznać, iż przewalutowanie zobowiązań i należności z: EUR na PLN, DKK na PLN, USD na PLN, nie spowoduje dla Spółki powstania różnic kursowych, w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem czynność przewalutowania będzie dla Spółki neutralna podatkowo. Należy podkreślić, że zajęte przez Spółkę stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach wydanych z upoważnienia Ministra Finansów.
Dla przykładu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2011 r., znak ILPB4/423-206/11-2/ŁM uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, iż „przewalutowanie Zobowiązań z EUR na PLN nie będzie skutkować powstaniem dla Spółki różnic kursowych i nie będzie miało wpływu na rozliczenia podatkowe Spółki." Analogicznie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2011 r. znak IPPB5/423-408/11-2/IŚ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, iż: „że przewalutowanie pożyczki z EUR na PLN nie będzie skutkować powstaniem dla Spółki, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnic kursowych związanych ze zmianą kursu waluty, w której pożyczka była pierwotnie wyrażona." Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 grudnia 2010 r. znak IPPB5/423-675/010-2/IS) potwierdził stanowisko podatnika, że: „w wyniku opisanej w stanie faktycznym operacji przewalutowania (konwersji kwoty pożyczki z EUR na PLN, nie powstaje po stronie Spółki obowiązek rozliczenia różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop jak również prawo wynikające z art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy oraz takie przewalutowanie nie skutkuje powstaniem po stronie Spółki innych przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych." Reasumując, w ocenie Spółki w opisanym stanie faktycznym przewalutowanie należności i zobowiązań z EUR, DKK i USD na PLN nie spowoduje powstania różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie będzie miało wpływu na rozliczenia podatkowe Spółki.
Spółka pragnie nadmienić, iż w podobnej sprawie została wydana interpretacja ITPB3/423-678/11/MK i ITPB3/423-678a/11/MK. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie zaakcentowania wymaga również okoliczność, że wskazane przez Spółkę we wniosku interpretacje indywidualne wydane zostały w indywidualnych sprawach w określonych, odmiennych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych, a więc tylko do nich się odnoszą. Nie mają zatem charakteru powszechnie obowiązującej wykładni przepisów prawa podatkowego. Podkreślić należy, że tutejszy organ wydając przedmiotową interpretację indywidualną wskazał zakres i sposób zastosowania norm prawa podatkowego ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz postawionego pytania.
Jednocześnie ocenił stanowisko Wnioskodawcy pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Co do zasady bowiem przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji jest sam przepis prawa podatkowego. Przepisy te nie uprawniają do zajęcia stanowiska (rozstrzygania), co do ekonomicznych aspektów działania Jednostki w stanach faktycznych bądź planowanych zdarzeniach przyszłych. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega zaś regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego..
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.