INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2010 r. (data wpływu 15 lipca 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) oraz pismem z dnia 20 września 2010 r. (data wpływu 23 września 2010 r.) – dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 5 tej ustawy - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Wobec tego pismem z dnia 12 sierpnia 2010 r. Nr ITPB3/423-368/10-2/AW wezwano Spółkę o jego uzupełnienie. Niniejsze zostało dokonane w dniu 30 sierpnia 2010 r. (data wpływu). Kolejne wezwanie o uzupełnienie przedmiotowego wniosku wystosowano do Spółki w dniu 1 września 2010 r. (Nr ITPB3/423-368/10-3/AW).
Odpowiedzi udzielono pismem z dnia 20 września 2010 r. (data wpływu 23 września 2010 r.). W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług logistycznych oraz wynajmu powierzchni magazynowej. Kwalifikacja przychodów i kosztów spółki odbywa się na zasadach ogólnych w oparciu o art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Spółka prowadząca działalność gospodarczą nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów: wpłaty na PFRON niewypacone wynagrodzenia, delegacje niezapłacony ZUS koszty reprezentacji odpisy aktualizujące rezerwy urlopowe i inne naliczone odprawy emerytalne i nagrody jubileuszowe naliczone i zapłacone odsetki budżetowe kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych usług. Spółka korzysta ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ jej udziałowcami są organizacje: Młodzieżowe Towarzystwo Miejsko Towarzystwo działające na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.
U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zmianami). Celem statutowym tych udziałowców jest działalność sportowa, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej. Wnioskodawca przeznacza całe dochody na rzecz swych udziałowców. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wyżej wymienione koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu powinny być przedmiotem opodatkowania? Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do korzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Celem statutowym udziałowców jest działalność określona w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy w zakresie kultury fizycznej i sportu.
Dochody otrzymane ze Spółki Logistyka i Magazynowanie w całości przeznaczane są i wydatkowane przez udziałowców na cele statutowe. W związku z powyższym Jednostka uważa, że koszty wymienione w opisie stanu faktycznego korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami), wolne od podatku są dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach, a których celem statutowym jest działalność wymieniona w pkt 4 – w części przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych organizacji.
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo – techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż udziałowcami Spółki są organizacje działające na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zmianami). Jednocześnie Spółka wskazuje, iż celem statutowym udziałowców jest działalność określona w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie kultury fizycznej i sportu. Jednostka podkreśla ponadto, iż całe dochody przeznacza na rzecz swoich udziałowców.
Analiza art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje na następujące przesłanki zwolnienia od podatku: ze zwolnienia skorzystać może spółka, której udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach, celem statutowym tych organizacji powinna być działalność wymieniona w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, spółka przeznacza część swojego dochodu na ww. cele statutowe oraz przekazuje na rzecz tych organizacji.
Powyższy przepis wskazuje wprost, iż aby Spółka mogła skorzystać ze zwolnienia, musi ona nie tylko przeznaczyć dochód na cele wynikające ze statutu stowarzyszeń (udziałowców), ale również przekazać dochód na rzecz tej organizacji. Należy jednak podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca błędnie ocenia kwestię zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mimo, iż – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – spełnia warunki do skorzystania z niego.
Należy bowiem wskazać, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Wobec tego, jeżeli wymienione przez Spółkę w opisie stanu faktycznego wydatki nie stanowią kosztów podatkowych generują one powstanie dochodu, który może podlegać zwolnieniu od podatku, jeżeli spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy podatkowej.
Nie można więc powiedzieć, iż koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów mogą być przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż ze zwolnienia od podatku dochodowego nie mogą korzystać koszty wyliczone przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym. Zwolnieniu może natomiast podlegać dochód, jeżeli spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy podatkowej.
Co więcej – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – dochód, który osiągnie i przeznaczy na cele statutowe udziałowców (zgodne z celami wynikającymi z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz przekaże na rzecz tych organizacji, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy podatkowej, a nie na podstawie punktu 4 niniejszego przepisu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80 – 219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.