INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2008 r. (data wpływu 25 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania wypłacanej dywidendy – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania wypłacanej dywidendy.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Udziałowcami Spółki są: Przedsiębiorstwo „K.” Sp. z o.o. posiadająca 80% udziałów oraz „C.” S.A. Uproszczona we Francji posiadająca 20% udziałów. Zgodnie z uchwałą na temat podziału zysku za 2007 r. została wypłacona dywidenda. Nie został pobrany podatek dochodowy od udziału w zyskach osób prawnych. Nie zostały złożone żadne dokumenty dla udziałowca i Urzędu Skarbowego o wypłaconej dywidendzie. W związku z powyższym, zadano następujące pytania. Czy dywidenda wypłacona udziałowcom jest zwolniona z podatku dochodowego z tytułu udziału w zyskach osób prawnych?
Czy istnieje obowiązek dokumentacyjny wobec udziałowca (CIT-7 i CIT-10) i Urzędu Skarbowego (CIT-6R i IFT-2/IFT-2R) z tytułu wypłaty dywidendy, od której nie został pobrany podatek? Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie drugie, w zakresie pytania pierwszego sprawa zostanie rozpatrzona odrębnym pismem. W zakresie pytania drugiego Wnioskodawcy wskazał, iż nie ma obowiązku składania dokumentów, ponieważ nie został pobrany podatek. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do treści art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat.
Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 3 powołanej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w: art. 3 ust. 1 – informację o wysokości pobranego podatku, art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu – informację o dokonanych wypłatach i pobranym podatku - sporządzone według ustalonego wzoru. Na podstawie art. 26 ust. 3d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.
Stosownie natomiast do treści art. 26 ust. 3a ww. ustawy płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 3b.
Zauważyć należy, iż przepis art. 26 ww. ustawy poprzez ustalenie konstrukcji i metody poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jest doprecyzowaniem i uzupełnieniem w zakresie techniki zapłaty podatku określonego w art. 21 i art. 22 powołanej ustawy, które definiują przedmiot opodatkowania oraz podatników.
Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy wskazać, iż w przypadku wypłaty dywidendy spółce francuskiej, czyli podmiotowi o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka ma obowiązek, pomimo tego że nie pobrała podatku z tytułu wypłaconej dywidendy złożyć do właściwego urzędu skarbowego informację, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, tj. informację IFT-2/IFT-2R. Przedmiotowy formularz należy również przekazać podatnikowi, czyli spółce francuskiej, która otrzymała dywidendę.
W przypadku wypłaty dywidendy – która korzysta ze zwolnienia – spółce polskiej, czyli podmiotowi o którym mowa w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy, Spółka jako płatnik nie ma obowiązku przesyłania jakichkolwiek formularzy podatkowych do urzędu skarbowego i podatnika. Należy jednak podkreślić, iż w sytuacji gdy wypłacona dywidenda nie korzysta ze zwolnienia, wówczas Spółka powinna pobrać podatek z tytułu wypłaconej dywidendy i złożyć do urzędu skarbowego deklarację CIT-6R, natomiast podatnikowi przekazać informację CIT-7. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.