Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Interpretacja indywidualna z 11 stycznia 2010 r., ITPB3/423-612e/09/MT

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy·11 stycznia 2010 r.

Czy Spółka będzie miała prawo kwalifikować opłaty ponoszone z tytułu korzystania z niezarejestrowanych znaków towarowych spółki osobowej jako koszty uzyskania przychodów?

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2009 r. (data wpływu 12 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej opłat za korzystanie ze znaków towarowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 12 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie kwalifikacji podatkowej opłat za korzystanie ze znaków towarowych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na rynku IT. Spółka przede wszystkim świadczy usługi w zakresie montażu i serwisu sprzętu komputerowego. Działa w ramach grupy kapitałowej.

Obecnie, grupa kapitałowa rozważa przeprowadzenie restrukturyzacji zakładającej utworzenie podmiotu (spółki celowej), którego głównym zadaniem będzie zarządzanie znakami towarowymi należącymi do grupy kapitałowej. Głównym celem rozważanego rozwiązania jest stworzenie warunków do koordynowania działań w zakresie zapewnienia ochrony prawnej znaków (aktualnie część znaków nie posiada należytej ochrony prawnej) oraz efektywnego budowania ich wartości. W ocenie Spółki scentralizowanie działań związanych z ich ochroną prawną i budową wartości nowych znaków pozwoli na zwiększenie ich efektywności.

Dotyczy to między innymi promocji i marketingu związanego z poszczególnymi znakami oraz udzielaniem licencji na wykorzystywanie znaków. Spółka celowa poprzez swoją działalność będzie dążyła do zwiększania rozpoznawalności marek związanych z grupą kapitałową między innymi poprzez alianse z innymi silnymi markami w trakcie prowadzonych kampanii reklamowych. Spółka celowa będzie również odpowiedzialna za nadzór nad toczącymi się obecnie procesami rejestracji znaków towarowych oraz za odpowiednie odnawianie zgłoszeń znaków towarowych w Urzędzie Patentowym.

Z uwagi na specyfikę prowadzonej przez grupę kapitałową działalności (przede wszystkim działalność handlowa), znaki stanowią niezwykle istotny element wpływający na pozycję rynkową poszczególnych podmiotów należących do grupy, jak i całej grupy. Grupa kapitałowa posiada: znaki wykorzystywane w działalność handlowej (w szczególności do identyfikacji sieci sklepów) przez podmioty należącego do grupy, jak również przez podmioty, którym udostępniono możliwość korzystania ze znaków na bazie umów licencyjnych (dotyczy to przede wszystkim sieci franczyzowych); znaki będące hasłami reklamowymi, czyli nośnikiem i wyznacznikiem wizerunku podmiotów należących do grupy, jak i całej grupy kapitałowej.

W związku z planowaną restrukturyzacją grupy kapitałowej, Wnioskodawca rozważa przeniesienie praw związanych z posiadanymi przez niego znakami towarowymi do spółki osobowej, działającej w formie spółki jawnej bądź komandytowej. Transfer praw majątkowych w postaci praw majątkowych związanych ze znakami towarowymi zostanie dokonany w formie wkładu niepieniężnego. Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej będą prawa majątkowe w postaci praw ze zgłoszeń znaków towarowych w Urzędzie Patentowym (dalej: prawa ze zgłoszeń znaków).

W związku z tym, iż proces rejestracji znaku towarowego jest stosunkowo długi (trwa ok. 2 lat), dlatego też uzyskanie praw ochronnych na znaki towarowe nastąpi już po dokonaniu wkładu niepieniężnego do spółki osobowej. Zgodnie z art. 162 ust. 6 ustawy Prawo własności przemysłowej, prawo z dokonanych w Urzędzie Patentowym zgłoszeń znaków towarowych daje podmiotowi zgłaszającemu między innymi prawo pierwszeństwa do uzyskania praw ochronnych na zgłoszone znaki towarowe.

Po przeprowadzeniu planowanych działań spółka osobowa będzie właścicielem całej grupy znaków towarowych, gdyż prawa do zarejestrowanych znaków towarowych, czy też prawa ze zgłoszeń znaków będą wnosiły do spółki osobowej różne spółki z grupy kapitałowej, a nie tylko Wnioskodawca. Wartość praw ze zgłoszeń znaków wnoszonych do spółki osobowej w formie wkładu niepieniężnego zostanie określona w umowie spółki osobowej i będzie odpowiadała ich wartości rynkowej, ustalonej na postawie wycen dokonanych przez niezależny podmiot.

Nie będą one jednak wprowadzane do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych spółki osobowej, aż do momentu, w którym Urząd Patentowy wyda decyzje o rejestracji poszczególnych znaków towarowych. Przedmiotem działalności spółki osobowej będzie przede wszystkim szeroko rozumiane zarządzanie znakami obejmujące w szczególności odpłatne udzielanie praw do korzystania ze znaków spółkom z grupy kapitałowej. W odniesieniu do praw ze zgłoszeń znaków zawierane będą umowy o odpłatne korzystanie ze znaków towarowych zgłoszonych do rejestracji (dotyczące wykorzystywania znaków towarowych wraz z zapewnieniem korzystania z nich również po ich rejestracji przez Urząd Patentowy).

Prawa do korzystania ze znaków towarowych mogą być udzielane odpłatnie również podmiotom nie należącym do grupy kapitałowej (będzie to zależało od decyzji biznesowych), a dotyczy to między innymi sieci franczyzowych. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wniesienie przez Spółkę praw ze zgłoszeń znaków towarowych tytułem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej będzie skutkowało powstaniem dla niej przychodu? Czy spółka osobowa po uzyskaniu prawa ochronnego na znak towarowy będzie mogła uznać to prawo za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W jaki sposób należy ustalić dla potrzeb dokonywania odpisów amortyzacyjnych wartości początkowe praw do znaków towarowych uzyskanych przez spółkę osobową na mocy decyzji Urzędu Patentowego po transakcji wniesienia do spółki osobowej wkładu w postaci praw do zgłoszeń znaków (w części przypadającej na Spółkę)?

Czy Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych naliczonych od zarejestrowanych znaków, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym na mocy decyzji Urzędu Patentowego w miejsce praw ze zgłoszeń znaków uzyskane zostaną prawa ochronne na znaki towarowe, wprowadzonych do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych spółki osobowej, w wysokości odpowiadającej udziałowi spółki w zyskach spółki osobowej (pytanie dotyczy praw ze zgłoszenia wniesionych w formie wkładu do spółki osobowej, w miejsce których uzyskane zostaną prawa ochronne)?

Czy wniesienie przez inne spółki z grupy kapitałowej wkładów niepieniężnych w postaci praw ze zgłoszeń znaków towarowych do spółki osobowej będzie generowało przychód dla Spółki? Czy przychody z tytułu udziału Spółki w spółce osobowej (w tym przychody odpowiadające wynagrodzeniu należnemu spółce osobowej z tytułu odpłatnego udostępnienia Spółce praw do korzystania ze znaków towarowych) i koszty uzyskania przychodu z tytułu udziału w spółce osobowej (w tym odpisy amortyzacyjne od znaków towarowych zarejestrowanych na bazie praw ze zgłoszeń wniesionych w ramach wkładu niepieniężnego) łączą się odpowiednio z innymi przychodami i kosztami uzyskania przychodów Spółki?

Czy Spółka będzie miała prawo kwalifikować opłaty ponoszone z tytułu korzystania z niezarejestrowanych znaków towarowych spółki osobowej jako koszty uzyskania przychodów (dotyczy znaków, co do których spółka osobowa będzie posiadała prawa ze zgłoszenia)? Niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania siódmego. Stanowisko Spółki w pozostałym zakresie będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez niego z tytułu korzystania z niezarejestrowanych znaków towarowych będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.

Dotyczy to zarówno wydatków na korzystanie ze znaków towarowych, w odniesieniu do których prawa ze zgłoszeń znaków zostały wniesione do spółki osobowej przez niego, jak również przez inne spółki z grupy kapitałowej. Spółka wskazuje, że w odniesieniu do wskazywanych wydatków nie będą miały zastosowania ograniczenia w możliwości kwalifikacji poszczególnych wydatków jako koszty uzyskania przypadku, w szczególności wynikające z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Kluczowa pozostaje zatem ocena spełnienia ogólnego i podstawowego warunku wynikającego z art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jak podkreśla Wnioskodawca, odpłatnie udostępniane mu przez spółkę osobową znaki (na podstawie umów o odpłatne korzystanie) będą służyły prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i wydatki z tego tytułu będą przez niego ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo ich zabezpieczenia.

Będzie zatem spełniony wskazywany warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w rezultacie wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu korzystania przez nią ze znaków towarowych stanowiących własność spółki osobowej, będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania jej przychodów.

Podatnik zwraca przy tym uwagę, iż prawidłowość zaprezentowanego stanowiska wynika również z treści licznych postanowienia organów podatkowych, np. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2009 r. Nr IPPB3/423-413/09-3/MS, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r. Nr IPPB3/423-410/09-3/MS, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2009 r. Nr ITPB3/423-125/09/MT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania siódmego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła.

Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

W oparciu o kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia przy tym koszty podatkowe: bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie) - odrębnie regulując zasady ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b - 4d powołanej ustawy).

Kosztami uzyskania przychodów będą zatem takie koszty, które spełniają łącznie następujące warunki: zostały poniesione przez podatnika, pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, na podstawie zawartej umowy, Wnioskodawca ponosić będzie wydatki w postaci opłat za korzystanie ze znaków towarowych zgłoszonych do rejestracji na rzecz spółki osobowej, której będzie wspólnikiem.

Odpłatne korzystanie przez niego z rozpoznawalnych znaków towarowych wpływać będzie na odbiór Spółki i oferowanych przez nią usług przez klientów i potencjalnych klientów. Może mieć zatem wpływ na poziom przychodów osiąganych przez Wnioskodawcę. Przedmiotowe wydatki – jako związane z wykorzystywaniem tych znaków – spełniają zatem przesłankę celowości, wynikającą z art. 15 ust. 1 omawianej ustawy. Jednocześnie, z treści wniosku nie wynika, aby przedmiotem zawieranej umowy było nabycie przez Wnioskodawcę licencji w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, nie znajdzie tu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy, wyłączający z kosztów uzyskania przychodów wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych. Wobec powyższego, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, opłaty ponoszone przez Spółkę z tytułu korzystania ze znaków towarowych zgłoszonych do rejestracji spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z uwagi na okoliczność, że Wnioskodawca będzie wspólnikiem spółki osobowej, z którą zawrze przedmiotową umowę należy ponadto zastrzec, że zgodnie z art. 11 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli: podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów. i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15 – 950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.