Ocena stanowiska
Spółki w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego pytań oznaczonych we wniosku numerem 1 i 2 (wariant 1) oraz 4 (wariant 2) zostanie dokonana odrębnymi interpretacjami indywidualnymi. Stanowisko dotyczące pytania nr 3). Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia do Spółki zarejestrowanych znaków towarowych w drodze wkładu niepieniężnego (aportu), w roku obrotowym kończącym się dnia 31 października 2011 r., Spółka będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej tychże zarejestrowanych znaków towarowych według ich wartości rynkowej i dokonywania od tejże wartości odpisów amortyzacyjnych, które będą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki.
Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 3).
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. „podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r. stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. W związku z powyższym – w ocenie Spółki – należy uznać, że w roku podatkowym i obrotowym kończącym się dnia 31 października 2011 r. winna ona stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji stanowią prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Jak stanowi art. 120 ustawy – Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 153 ustawy – Prawo własności przemysłowej). Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (art. 162 ust.1 tej ustawy).
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że tylko znaki towarowe zarejestrowane w Urzędzie Patentowym, na które udzielone zostało prawo ochronne, należy uznać za wartości niematerialne i prawne w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. W konsekwencji, przedmiot amortyzacji stanowić będzie prawo ochronne do znaku towarowego (dalej nazwane też jako prawo do znaku towarowego).
Jednocześnie, zgodnie z powołanym powyżej art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., amortyzacji podatkowej podlegać będą wyłącznie znaki towarowe spełniające łącznie następujące warunki: zostały nabyte przez podatnika na własność, nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, okres ich używania jest dłuższy niż rok, wykorzystywane są przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub leasingu.
Jak wskazano powyżej, prawa do znaków towarowych zostaną wniesione do Spółki jako wkład niepieniężny, a więc nastąpi nabycie tych praw w drodze aportu. Ponadto, w chwili otrzymania aportu, prawa do znaków towarowych będą nadawać się do gospodarczego używania przez Spółkę. Obecnie są one bowiem używane przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny, natomiast od momentu dokonania aportu będą one używane przez Spółkę w toku jej działalności. Także okres używania praw do znaków towarowych na potrzeby prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej przekroczy rok.
Spółka będzie bowiem świadczyć usługi np. w zakresie marketingu i reklamy produktów, zarządzania produktami i rozwojem produktów z wykorzystaniem tych znaków. Ponadto, Spółka będzie świadczyła usługi licencji znaków towarowych. Z uwagi na powyższe, zdaniem Spółki, prawa ochronne do znaków towarowych wniesione do niej aportem przez inny podmiot będą spełniały wszystkie wskazane powyżej warunki do uznania ich za wartości niematerialne i prawne podlegające w Spółce amortyzacji podatkowej.
Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej, uznaje się ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
W odniesieniu do przedstawionych powyżej informacji, należy wskazać, iż prawa do znaków towarowych, które miałyby stać się przedmiotem wkładu niepieniężnego, nie są ani nie zostaną do dnia aportu wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport i tym samym nie są i nie będą przez niego amortyzowane.
W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że wartość początkową dla celów amortyzacji praw do znaków towarowych stanowiących wartości niematerialne i prawne, które będą przedmiotem aportu, należy ustalić według ich wartości rynkowej ustalonej na dzień wniesienia aportu, tj. zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. W analizowanym przypadku, będzie to wartość rynkowa wynikająca z wyceny dokonanej przez niezależny podmiot.
W konsekwencji, stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku nabycia praw do znaków towarowych w drodze aportu, Spółka będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej tychże praw do znaków towarowych dla celów amortyzacji według ich wartości rynkowej, należy uznać za prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania trzeciego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80 – 219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.