Interpretacja indywidualna z 22 kwietnia 2013 r., ITPB3/423-78/13/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2013 r. (data wpływu 18 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2013 r. (data wpływu 20 marca 2013 r.) – dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z realizacją umowy zawartej z Gminą - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 18 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji podatkowej wydatków związanych z realizacją umowy zawartej z Gminą. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Wobec tego pismem z dnia 11 marca 2013 r. Nr ITPB3/423-78/13-2/AW wezwano Spółkę do jego uzupełnienia. Niniejsze zostało dokonane w dniu 20 marca 2013 r. (data wpływu). W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług telekomunikacyjnych opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z tego tytułu Spółka rozpoznaje przychód w wartości netto z wystawionej faktury, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z warunkami podpisanej umowy klienci są fakturowani za każdy kolejny okres rozliczeniowy z góry, np. na początku miesiąca jest wystawiana faktura za dany miesiąc.

Spółka zawarła z kontrahentem umowę na zaprojektowanie, dostawę i montaż masztów kratowych, usługę dostępu do Internetu, dostawę sprzętu komputerowego, serwis sieci i sprzętu, szkolenie beneficjentów końcowych w ramach projektu: „…” w ramach projektu do działania 8.3 „Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – einclusion” osi priorytetowej 8. Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Spółka jest jedynie wykonawcą umowy podpisanej z Gminą X, to Gmina X realizuje projekt unijny w ramach swojej działalności i otrzymuje środki na realizację projektu „przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – einclusion”.

Realizacja przedmiotu umowy zawartej z Gminą X jest rozłożona w czasie od czerwca 2011 r. do czerwca 2014 roku.

Zgodnie z umową wynagrodzenie będzie płatne na podstawie faktur przejściowych wystawianych po dokonaniu odbioru poszczególnych etapów zamówienia, tj.: pierwsza – wystawiona po dostawie instalacji sprzętu komputerowego dla określonej liczby użytkowników końcowych, druga – wystawiona po uruchomieniu usługi dostępu do Internetu dla danych użytkowników końcowych, trzecia – po przeprowadzeniu szkoleń dla beneficjentów końcowych, czwarta – po wykonaniu projektu, dostawie i montażu masztów kratowych, piąta – wystawiona po dostawie i instalacji sprzętu komputerowego, monitorów wraz z oprogramowaniem zamontowanych po montażu masztów kratowych i końcowym uruchomieniu łączy, szósta – wystawiona po uruchomieniu usługi dostępu do Internetu u wszystkich beneficjentów końcowych.

Jednocześnie Spółka od momentu uruchomienia usługi dostępu do Internetu dla użytkowników końcowych (beneficjentów), wystawia na Gminę X miesięczne faktury za usługi dostępu do Internetu i będzie to robiła jeszcze po zrealizowaniu ostatniego etapu zamówienia. Spółka ma również prawo do wystawienia miesięcznej faktury za serwisowanie sieci i urządzeń, jeżeli usługi te zostały wykonane w trakcie danego miesiąca. Realizując przedmiot danej umowy z Gminą X, Spółka ponosi każdego miesiąca wiele różnych wydatków dotyczących danego zamówienia, m.in. na zakup sprzętu komputerowego, instalowanie sprzętu, przeprowadzenie szkoleń, montaż masztów kratowych, itp..

Wszelkie wydatki Spółka ponosi z własnych środków, nie są one Spółce przez nikogo zwracane. Wynagrodzeniem za ponoszone wydatki są przychody uzyskiwane z Gminy X na podstawie wystawianych na Gminę X comiesięcznych faktur za dostęp do Internetu za mieszkańców Gminy X (mieszkańcy Gminy X, jako użytkownicy końcowi Internetu w ramach projektu realizowanego prze Gminę X korzystają z niego za darmo) i faktur przejściowych za realizację poszczególnych etapów umowy.

Wszelkie działania wykonywane w ramach umowy mają na celu dostarczenie Internetu do właściwej ostatecznie ilości beneficjentów (zgodnej z umową), którzy mają zostać do niego podłączeni do końca trwania umowy między Spółką a Gminą X. Właściwie każde działanie, np. dostarczenie sprzętu, dostawa i montaż masztów kratowych, prowadzi do zwiększenia liczby osób, które uzyskały dostęp do Internetu, a tym samym wartość comiesięcznej faktury wystawianej na usługę abonamentową za Internet na Gminę X jest powiększana o ilość kolejnych nowopodłączonych użytkowników. Elementy wymienione we wniosku nie stanowią środków trwałych Wnioskodawcy.

Niektóre koszty, o których mowa we wniosku można przyporządkować do określonego przychodu Spółki, jednakże istnieją także koszty które są ponoszone w związku z bieżącą dostawą Internetu do użytkowników, a w rezultacie wszelkie działania podejmowane w ramach zrealizowania zamówienia Gminy X generują koszty, które są ze sobą wzajemnie powiązane i składają się na wykonanie przedmiotu jednej umowy, której głównym celem jest dostarczenie Internetu do wyznaczonej ilości użytkowników. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na realizację omówionego przedmiotu umowy zawartej z Gminą X należy wykazać w księgach rachunkowych jako koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, czyli w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie działania podejmowane w związku z realizacją przedmiotu umowy zawartej z Gminą X mają charakter spójny i ich celem jest podłączenie Internetu dla wskazanej w umowie ilości użytkowników na terenie gminy X, dlatego też wszelkie wydatki poniesione na wykonanie przedmiotu umowy powinny być uznawane za koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, czyli w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku).

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że właściwie po zrealizowaniu dwóch pierwszych etapów zamówienia, Gmina X co miesiąc jest fakturowana za abonament internetowy, z którego korzystają docelowi użytkownicy, więc przychody z danego projektu są uzyskiwane miesiąc w miesiąc. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła.

Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo–skutkowym z osiąganymi przychodami.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę: przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu. Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), różnicując moment ich potrącalności (art.

15 ust. 4, 4b - 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Do pierwszej z wymienionych kategorii należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Innymi słowy, możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług.

Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Do tego rodzaju kosztów zalicza się przykładowo koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, i inne.

Wydatki te są związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami – co do zasady – są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4 i 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Reguła ta dotyczy bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów: poniesionych w latach poprzedzających rok podatkowy (art. 15 ust. 4 ww. ustawy), poniesionych w roku podatkowym (art.

15 ust. 4 ww. ustawy), poniesionych po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego (art. 15 ust. 4b ww. ustawy).

Wyjątek od powyższej zasady dotyczy kosztów bezpośrednich związanych z przychodami, odnoszących się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesionych po dniu, o którym mowa w art. 15 ust. 4b pkt 1 albo pkt 2 – są one potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c tej ustawy). Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Jeżeli natomiast dotyczą one okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d omawianej ustawy).

Należy ponadto wskazać, że w myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e omawianej ustawy).

Jak wynika z treści cytowanego przepisu, o tym, na który dzień ujmuje się dany koszt w księgach rachunkowych decydują przepisy o rachunkowości, przesądzając tym samym o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych. Konkludując, jako koszty uzyskania przychodów mogą być rozpatrywane zarówno koszty bezpośrednio jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Te pierwsze dają się powiązać z konkretnie określonym przychodem, jaki osiągnął podatnik, natomiast te drugie wiążą się z całokształtem działalności prowadzonej przez podatnika i ogólnie określonymi przychodami osiąganymi z tytułu prowadzenia tej działalności.

Jednocześnie w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca wprowadził przepisy szczególne dla ustalania momentu potrącalności: kosztów zaniechanych inwestycji, które są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji (art. 15 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.

U. z 2000 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57 (art. 15 ust. 4g ww. ustawy), składek z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.

U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, które stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone: z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów, z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d (art. 15 ust. 4h tej ustawy). W analizowanej sprawie Wnioskodawca zawarł z Gminą umowę, której głównym celem jest dostarczenie Internetu do wyznaczonej ilości użytkowników. W związku z tym zawarł z kontrahentem umowę na zaprojektowanie, dostawę i montaż masztów kratowych, usługę dostępu do Internetu, dostawę sprzętu komputerowego, serwis sieci i sprzętu, szkolenie beneficjentów końcowych w ramach projektu.

Realizując przedmiot umowy z Gminą X, Spółka ponosi każdego miesiąca wiele różnych wydatków dotyczących danego zamówienia, m.in. na zakup sprzętu komputerowego, instalowanie sprzętu, przeprowadzenie szkoleń, montaż masztów kratowych, itp.. Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych.

Zgodnie z umową zawartą z Gminą wynagrodzenie jest płatne na podstawie faktur przejściowych wystawianych po dokonaniu odbioru poszczególnych etapów zamówienia, tj. po dostawie instalacji sprzętu komputerowego dla określonej liczby użytkowników końcowych, po uruchomieniu usługi dostępu do Internetu dla danych użytkowników końcowych, po przeprowadzeniu szkoleń dla beneficjentów końcowych, po wykonaniu projektu, dostawie i montażu masztów kratowych, po dostawie i instalacji sprzętu komputerowego, monitorów wraz z oprogramowaniem zamontowanych po montażu masztów kratowych i końcowym uruchomieniu łączy, po uruchomieniu usługi dostępu do Internetu u wszystkich beneficjentów końcowych.

Jednocześnie Spółka od momentu uruchomienia usługi dostępu do Internetu dla użytkowników końcowych (beneficjentów), wystawia na Gminę X miesięczne faktury za usługi dostępu do Internetu i będzie to robiła jeszcze po zrealizowaniu ostatniego etapu zamówienia. Spółka ma również prawo do wystawienia miesięcznej faktury za serwisowanie sieci i urządzeń, jeżeli usługi te zostały wykonane w trakcie danego miesiąca.

Reasumując, wynagrodzeniem „za ponoszone wydatki” są przychody uzyskiwane z Gminy X na podstawie wystawianych na Gminę X comiesięcznych faktur za dostęp do Internetu za mieszkańców Gminy X (mieszkańcy Gminy X, jako użytkownicy końcowi Internetu w ramach projektu realizowanego prze Gminę X korzystają z niego za darmo) i faktur przejściowych za realizację poszczególnych etapów umowy. Jednocześnie – co wymaga szczególnego podkreślenia – wszelkie wydatki Spółka ponosi z własnych środków, nie są one jej przez nikogo zwracane.

Niektóre koszty, o których mowa we wniosku można przyporządkować do określonego przychodu Spółki, jednakże istnieją także koszty które są ponoszone w związku z bieżącą dostawą Internetu do użytkowników, a w rezultacie wszelkie działania podejmowane w ramach zrealizowania zamówienia Gminy X generują koszty, które są ze sobą wzajemnie powiązane i składają się na wykonanie przedmiotu jednej umowy.

Analizując przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) pod kątem omówionych powyżej przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów, należy stwierdzić, iż z opisu zdarzenia nie wynika, aby wydatki wskazane przez Wnioskodawcę zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie, skoro służą uzyskaniu przychodu, mogą zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, bowiem spełniają definicję kosztów podatkowych zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednakże wyjaśnić, że podstawą dokonania kwalifikacji wydatków ponoszonych przez Spółkę do kosztów bezpośrednich lub innych niż bezpośrednio związane z przychodem nie jest uwarunkowane – wbrew temu, co twierdzi Spółka – celem zawartej umowy („składają się na wykonanie przedmiotu jednej umowy”) i spójnym charakterem ponoszonych wydatków („są ze sobą wzajemnie powiązane”). Podstawę takiej kwalifikacji wyznacza natomiast związek ponoszonego wydatku z konkretnym przychodem Spółki.

Innymi słowy, możliwość ustalenia, w jakiej wysokości powstał przychód związany z określonymi wydatkami poniesionymi przez Wnioskodawcę, czyli „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętego przychodu. Przenosząc powyższe wyjaśnienia na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, iż nie wszystkie koszty o których mowa w przedmiotowym wniosku – wbrew stanowisku Spółki – stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem. Jak bowiem sama Spółka wskazuje w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) niektóre z nich można przyporządkować do określonego przychodu.

Tak więc wydatki, co do których możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód stanowią w przedmiotowej sprawie koszty bezpośrednie potrącalne na podstawie art. 15 ust. 4 i 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W sytuacji natomiast, gdy ponoszone wydatki są związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów, jednak nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, tzw. koszty pośrednie, które winny być potrącane na podstawie art. 15 ust. 4d omawianej ustawy podatkowej.

Konieczne jest również dodanie, iż przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest – co do zasady – sam przepis prawa podatkowego. Dlatego też jednoznaczne przyporządkowanie poszczególnych wydatków wymienionych w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) do kosztu bezpośredniego lub pośredniego – choć niewątpliwie może stanowić element postępowań podatkowych lub kontrolnych – nie może jednak zostać dokonane w ramach kompetencji przysługujących organowi upoważnionemu w ramach postępowania w sprawie wydawania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych.

Udowodnienie prawidłowości zaliczenia przez Spółkę opisanych we wniosku wydatków do określonych kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru i celowości, a w szczególności związku ponoszonych wydatków z przychodami Spółki, którego szczegółowa analiza może zostać dokonana w ramach postępowania dowodowego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.

53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.