INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2011 r. (data wpływu 27 września 2011 r.) uzupełnionym w dniu 13 grudnia 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 września 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 13 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Od dnia 6 stycznia 1999 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (wg Polskiej Klasyfikacji Działalności - towarowego transportu drogowego pojazdami uniwersalnymi, wg Europejskiej Klasyfikacji Działalności - towarowego transportu drogowego).
Prowadzona działalność gospodarcza obejmuje zatem usługi w zakresie transportu drogowego na terenie kraju, nie obejmuje jednak obrotu nieruchomościami, tj. kupna i sprzedaży nieruchomości, wynajmu i zarządzania nieruchomościami, czy innych rodzajów działalności związanej z obsługą rynku nieruchomości. Jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 23 grudnia 2004 r. Pana matka nabyła spadek w 1/5 części. W skład masy spadkowej wchodziły działki gruntu nr: 2, 66, 58, 75, 77, 81, 82, 84, o łącznej powierzchni 4,4077 ha, stanowiące grunty rolne.
W dniu 7 lutego 2011 r. rodzice przekazali Panu na podstawie umowy darowizny udział w wysokości 1/5 części w prawie własności ww. działek niezabudowanych. Wspólnie z pozostałymi spadkobiercami (niebędącymi podatnikami podatku od towarów i usług) zamierza Pan zbyć odziedziczone działki. Grunty te od dnia nabycia nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej czynności o podobnym charakterze. Będą oferowane na sprzedaż poprzez umieszczenie na nich tablic informacyjnych. Na prośbę nabywców nastąpił podział geodezyjny działki nr 2 w obrębie 43 o powierzchni 0,4966 ha, z wydzieleniem gruntów pod drogi gminne oraz podziałem pozostałej części działki na połowę (dwóch potencjalnych nabywców).
Nie dokonywał Pan, ani żaden z pozostałych współwłaścicieli, innych czynności mających na celu przygotowanie działek na sprzedaż. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 7 działek (nr: 2, 66, 75, 77, 81, 82, 84) przeznaczona jest pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną, natomiast działka nr 58 jest zakwalifikowana jako łąka i pastwisko (użytek rolny). W 2011 r. nabył Pan od matki w drodze darowizny dom jednorodzinny w celach mieszkaniowych. Poza planowaną sprzedażą nie zamierza Pan nabywać i sprzedawać innych nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w związku ze sprzedażą odziedziczonych działek powstanie konieczność uiszczenia przez Pana jako podatnika podatku od towarów i usług podatku należnego? Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, iż w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej nie mieści się obrót nieruchomościami oraz z uwagi na fakt, iż nie ma zamiaru zająć się zawodowo obrotem nieruchomościami, a planowana sprzedaż działek ma charakter incydentalny, okazjonalny i ograniczony ilościowo, nie ciąży na nim ustawowy obowiązek uiszczenia podatku należnego od sprzedaży działek.
Wskazał Pan, iż za takim stanowiskiem przemawia również fakt, iż nie nabył tych działek w celu ich dalszej odsprzedaży, lecz otrzymał je w formie darowizny. Podniósł, iż żaden ze współwłaścicieli nie zamierza podjąć stałej, zorganizowanej i nastawionej na zysk działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Stwierdził, iż stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in.: z dnia 27 października 2009 r. (sygnatura I FSK 1043/08), z dnia 24 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I FSK 603/06), z dnia 28 marca 2008 r. (sygn. akt I FSK 475/07) oraz z dnia 23 stycznia 2009 r. (sygn. akt I FSK 1629/07).
W Pana ocenie, w odniesieniu do czynności sprzedaży działek otrzymanych w drodze darowizny nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, bowiem nie prowadzi działalności polegającej na handlu nieruchomościami, nie ma też zamiaru stałego wykonywania takiej działalności, nie występuje, zatem w niniejszej sprawie, jako handlowiec, albowiem nie nabył tych działek z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a jedynie okazjonalnie sprzedaje swój majątek osobisty, który otrzymał od swoich rodziców do spożytkowania w celach prywatnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Według prawa unijnego, na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1, ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów.
Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. Dyrektywy, państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu ww. art. 9 ust. 1, w szczególności (…) dostawy działek budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie. Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa gruntów, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Aby dostawę towarów (np. gruntów) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary, czy usługi zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego (np gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to czynność taka nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy, nie może być uznana za działalność handlową, czyniącą tenże podmiot podatnikiem podatku od towarów i usług. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że od 1999 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 7 lutego 2011 r. otrzymał Pan w darowiźnie od rodziców udział w wysokości 1/5 części w prawie własności 8 działek niezabudowanych. Wspólnie z pozostałymi spadkobiercami zamierza Pan zbyć odziedziczone działki.
Od dnia nabycia przedmiotowe grunty nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej czynności o podobnym charakterze. Będą oferowane do sprzedaży poprzez umieszczenie na nich tablic informacyjnych. Na prośbę nabywców dokonano podziału geodezyjnego jednej działki, z wydzieleniem gruntów pod drogi gminne oraz podziału pozostałej części na 2 działki. Poza ww. czynnościami nie dokonywał Pan innych czynności mających na celu przygotowanie działek na sprzedaż. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 7 działek przeznaczonych jest pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną, a jedna jest zakwalifikowana jako użytki rolne.
W 2011 r. otrzymał Pan od matki w drodze darowizny dom jednorodzinny w celach mieszkaniowych. Poza planowaną sprzedażą nie zamierza nabywać i sprzedawać innych nieruchomości. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż pomimo, że grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy na terytorium kraju, przy planowanej sprzedaży działek nie będzie Pan działać w charakterze handlowca.
Nie można bowiem stwierdzić, że nabył Pan grunty w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, ponieważ otrzymał je w drodze darowizny i nigdy nie były związane z jakąkolwiek działalnością gospodarczą (w tym rolniczą, jak również nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy). W konsekwencji sprzedając udziały w ww. działkach będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
Reasumując, skoro przedmiotowe grunty nigdy nie były wykorzystywane przez Pana w działalności gospodarczej, należy uznać, zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądowo administracyjnym i obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, że sprzedaż udziału w tych gruntach nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podkreślić jednak należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ponadto, mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania czynności dostawy nieruchomości jest Pan, należy zauważyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości przez pozostałych współwłaścicieli, którzy chcąc uzyskać interpretacje indywidualne w ww. zakresie powinni wystąpić z odrębnymi wnioskami o ich udzielenie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń