INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2013 r. (data wpływu 29 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży działki - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 października 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Gmina posiada niezabudowaną działkę nr … o pow. 0,0608 ha położoną przy ul. B. w B. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane B B-R klasa IVB. W prowadzonej księdze wieczystej … działka oznaczona jest jako B - tereny budowlane. Obecnie pozostaje niezabudowana, nieużytkowana, porośnięta roślinnością trawiastą i drzewiastą. Zapis B pojawił się z uwagi na fakt, iż w latach 80-tych ubiegłego wieku na części działki zlokalizowany był barak stanowiący zaplecze budowy realizowanej na sąsiednich nieruchomościach. Prawo własności działki na rzecz Gminy zostało potwierdzone decyzją komunalizacyjną.
Na terenie gdzie położona jest działka nie obowiązuje plan miejscowy i nie ma obowiązku jego uchwalenia. Nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy lub ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Na jednej z nieruchomości sąsiednich występuje zabudowa handlowo-usługowa (salon sprzedaży i serwis samochodowy), z drugiej strony – zabudowa mieszkaniowa i zagrodowa. Działka zostanie wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego w celu sprzedaży w trybie przetargu nieograniczonego. Należy przewidzieć, iż cena działki, z uwagi na istniejącą sąsiednią zabudowę z funkcją usługową i mieszkaniową będzie kształtowała się w granicach cen zbliżonych do działek budowlanych.
Inwestor będzie mógł ubiegać się o ustalenie warunków zabudowy w zakresie zabudowy usługowej, handlowej, mieszkaniowej lub zagrodowej i o ile nie zajdą przesłanki szczególne, będzie mógł takie warunki uzyskać. Działka z uwagi na szerokość (9 m) samodzielnie nie spełnia parametrów działki budowlanej pod zabudowę, zwłaszcza kubaturową, to jednak może być w ten sposób wykorzystana łącznie z nieruchomością sąsiednią. Należy jednak podkreślić, że obecnie, jak również w dacie sprzedaży sposób jej przeznaczenia, w sposób opisany w ustawie o podatku od towarów i usług (plan miejscowy lub decyzja o warunkach zabudowy) nie będzie prawnie określony.
Nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 2 pkt 33 ustawy zawierające definicję terenów budowlanych. Powstaje zatem wątpliwość, czy teren ten, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług pozostaje terenem rolnym z określoną klasą gruntu, zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów, a w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług terenem innym niż budowlany.
Przeznaczając nieruchomość do zbycia należy określić jej cenę i ustalić, czy sprzedaż tej nieruchomości potraktować, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jako dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane i zastosować zwolnienie od podatku VAT od sprzedaży, czy też jako budowlaną i zastosować stawkę podatku w wysokości 23% VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż opisanej nieruchomości należy potraktować jako dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane i zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług?
Stanowisko Wnioskodawcy: Art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług zawiera definicję terenów budowlanych, przez którą rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla nieruchomości będącej przedmiotem wniosku brak przywołanych aktów prawnych. Dla tego terenu nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy ani lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W ewidencji gruntów i budynków teren ten zapisany jest jako B B-R z określoną klasą IVb i obecnie nie jest użytkowany. Zgodnie z art. 43 ust. pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Biorąc pod uwagę brak aktów prawnych dla nieruchomości, które zgodnie z art. 2 pkt 3 przesądzają o uznaniu gruntów za budowlane, sprzedaż nieruchomości w drodze przetargu podlega, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwolnieniu od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Co do zasady stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W świetle treści art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 tej ustawy. Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższego należy wywieść, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane.
Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Przyjmuje się, że pojęcie tereny budowlane obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy np. mieszkaniowej, zabudowy techniczno-produkcyjnej, zabudowy zagrodowej. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać niezabudowaną działkę gruntu nr … o pow. 0,0608 ha. Dla tego terenu nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy ani lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie obowiązuje również miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
W ewidencji gruntów i budynków teren ten zapisany jest jako B B-R z określoną klasą IVb i obecnie nie jest użytkowany. Ze względu na fakt, iż nieruchomość ta sąsiaduje z działką zabudowaną z wiodącą funkcją usługową i mieszkaniową, inwestor będzie mógł, w ocenie Wnioskodawcy, ubiegać się o ustalenie warunków zabudowy w zakresie zabudowy usługowej, handlowej, mieszkaniowej lub zagrodowej dla tej działki. Wnioskodawca podkreślił, iż w dacie sprzedaży sposób jej przeznaczenia nie zostanie prawnie określony.
Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że o ile w momencie sprzedaży opisana wyżej działka nie będzie stanowiła terenów budowlanych, w rozumieniu powołanego wyżej art. 2 pkt 33 ustawy, to dostawa ta korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.