INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2010 r. (data wpływu 13 grudnia 2010 r.) uzupełnionym w dniu 20 stycznia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2010 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 20 stycznia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego. W złożonym wniosku, jak również jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. W dniu 1 grudnia 1999 r. rodzinna Spółka cywilna nabyła lokal handlowo-usługowy za kwotę 174.460 zł brutto. Spółka odliczyła podatek naliczony w kwocie 31.460 zł. Lokal mieści się w budynku mieszkalno-usługowym.
Protokół zdawczo-odbiorczy i uzgodnień ww. lokalu sporządzono w dniu 30 kwietnia 2001 r. W dniu 6 grudnia 2010 r. Spółka sprzedała lokal za kwotę 103.972,72 zł netto nie naliczając podatku od towarów i usług – sprzedaż zwolniona od podatku. Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie lokalu handlowo-usługowego przekraczające 30% jego wartości, natomiast po nabyciu lokalu wykonała drobny remont na kwotę 1.423 zł i odliczyła podatek w kwocie 164 zł. Lokal użytkowany był wyłącznie przez Spółkę i nie był w całym okresie użytkowania wynajmowany. Lokal handlowo-usługowy stanowi środek trwały Spółki. W związku z zadano następujące pytanie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku.
Czy sprzedaż używanego lokalu handlowo-usługowego „jest objęta korektą podatku naliczonego” licząc okres korekty od dnia sporządzenia protokołu zdawczo-odbiorczego (30 kwietnia 2001 r.), czy od dnia zakupu lokalu (1 grudnia 1999 r.)? Zdaniem Wnioskodawcy wyrażonym w uzupełnieniu wniosku nie należało dokonywać korekty. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Podstawową więc zasadą dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego jest więc związek towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony, z czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie w art. 91 cyt. ustawy, określono zasady i przypadki dokonywania korekty podatku naliczonego.
Przepis ten jednak nie ma zastosowania w odniesieniu do przypadków określonych w art. 163 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ze wskazanego art. 163 ust. 2 ww. ustawy wynika, iż w stosunku do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed dniem 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 175 (ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym). Powołany art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.
U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) stanowił, iż podatnicy dokonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1-3, w okresie krótszym niż sześć miesięcy obliczają procentowy udział zgodnie z ust. 3, przy czym po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia działalności wyliczają ten udział zgodnie z ust 4 i dokonują korekty podatku naliczonego. Unormowania te nie przewidywały korekty podatku naliczonego w przypadku nabycia środków trwałych podlegających amortyzacji, nawet w sytuacji zmiany przeznaczenia tych środków trwałych.
Z powyższych regulacji wynika, iż obowiązek dokonywania korekty podatku naliczonego odnosi się do tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które zostały nabyte po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a więc po dniu 30 kwietnia 2004 r. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w dniu 6 grudnia 2010 r. Spółka zbyła z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług, stanowiący środek trwały, lokal handlowo-usługowy. Lokal został nabyty przez Spółkę w dniu 1 grudnia 1999 r. (odliczono podatek od towarów i usług) i był użytkowany wyłącznie przez Spółkę.
Spółka nie ponosiła wydatków na jego ulepszenie, w wysokości przekraczającej 30% jego wartości początkowej, a jedynie poniosła wydatek na drobny remont w kwocie 1.423 zł. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności zauważyć należy, że w interpretacji indywidualnej znak ITPP1/443-1211b/10/DM wskazano, iż w związku ze sprzedażą lokalu handlowo-usługowego Spółka mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy, stwierdzić należy, że w związku z dostawą lokalu handlowo-usługowego, nabytego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. przed dniem 1 maja 2004 r. - nie stosuje się przepisów tej ustawy, a zatem Spółka nie była zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ww. ustawy.
W przedmiotowej sprawie stosownie do art. 163 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zastosowanie znajduje bowiem art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, który wyklucza ponowne rozliczenie odliczonego podatku naliczonego po dniu 30 kwietnia 2004 r. w odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed tym dniem. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.