INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2012 r. (data wpływu 30 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanej rekompensaty – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 stycznia 2012 r. złożono wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanej rekompensaty. W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (Spółka z o.o.) został utworzony na podstawie uchwały Rady Miejskiej z dnia 1 lutego 2002 r., na mocy której przekształcono zakład budżetowy w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest Gmina Miejska. Osobowość prawną Spółka uzyskała dnia 11 września 2002 r. na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.
Działalnością statutową Spółki jest świadczenie usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego.
Na podstawie - umowy obsługi gminnego transportu miejskiego dla potrzeb Gminy Miasta zawartej w dniu 5 lipca 2002 r. pomiędzy Gminą Miasto a Wnioskodawcą, powierzono realizację zadania własnego Miasta poprzez zorganizowanie i świadczenie bieżącego i nieprzerwanego zaspakajania potrzeb ludności w zakresie regularnego zbiorowego przewozu osób pojazdami Wnioskodawcy w komunikacji miejskiej i podmiejskiej, a w szczególności do: świadczenia usług przewozowych dla potrzeb Gminy Miasta oraz innych, świadczenia usług przewozowych dla placówek oświatowych z terenu miasta w zakresie przewozu dzieci i młodzieży na pływalnię miejską, prowadzenie innych spraw związanych z realizacją zadań Zakładu.
Ponadto na podstawie porozumienia z dnia 30 kwietnia 2004 r., zawartego pomiędzy Gminą Miasta L. a Gminą N., Spółka świadczy usługi na terenie gminy N. Władcze powierzenia Spółce do realizacji zadania własnego Miasta znajduje swoje uzasadnienie w rozporządzeniu (WE) nr 1370/07 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r., dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego, uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 oraz (EWG) nr 1107/70, a także w akcie prawa krajowego jakim jest ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.
Na podstawie ww. przepisów prawa Spółka określana jest jako tzw. podmiot wewnętrzny, będący wyodrębnioną prawnie jednostką podlegającą kontroli właściwego organu lokalnego. Spółka ma za zadanie realizację konkretnego działania, będącego zadaniem własnym Miasta. Spółka przygotowuje rozkłady jazdy oraz zajmuje się sprzedażą biletów. Ceny za usługi przewozowe (ceny biletów) oraz zasady korzystania z przejazdów ulgowych i bezpłatnych określa Rada Miejska w drodze uchwał. Oprócz działalności przewozowej w wąskim zakresie Spółka prowadzi działalność dodatkową.
Przychody ze sprzedaży biletów nie są w stanie zrównoważyć kosztów działalności komunikacyjnej, dlatego niezbędny jest udział środków Miasta w pokryciu różnicy pomiędzy kosztami działalności komunikacyjnej, a pozyskiwanymi przez Spółkę przychodami. Spółka sporządza plan finansowy na dany rok obrachunkowy, w których skalkulowana jest wielkość rekompensaty na dany rok. Rekompensata ma za zadanie wyrównać Spółce stratę poniesioną w związku ze świadczeniem usługi publicznej.
Ostateczne ustalenie wielkości rekompensaty uzależnione jest od możliwości finansowych gminy i jest ustalane z góry na dany rok, w rozbiciu na harmonogramy miesięczne, przeliczone na jeden wozokilometr w stosunku do planowanej ilości wozokilometrów na liniach komunikacyjnych. Dopłaty przekazywane są zgodnie z umową w ratach na podstawie faktur wystawianych przez Wnioskodawcę (Spółka w fakturach nalicza 8% podatku VAT). Spółka wykorzystuje rekompensatę do dofinansowania kosztów bieżącej działalności, czyli kosztów zakupu paliwa, części zamiennych, olejów, wynagrodzenia pracowników wraz z pochodnymi itp.
Zasady przyznawania rekompensaty określone są szczegółowo w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. Na jego podstawie rekompensata nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, wyliczonemu następująco: koszty poniesione w związku z realizacją usługi publicznej minus wszystkie dodatnie wpływy finansowe wygenerowane podczas wykonywania usługi (np.: przychody z biletów, reklama na autobusach) plus tzw. rozsądny zysk, przez który należy rozumieć stopę zwrotu z kapitału, która w danym państwie uznawana jest za normalną dla tego sektora usług.
Rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez Spółkę usług przewozowych, nie stanowi dopłaty do ceny świadczonej usługi, a jej istotą jest pokrycie kosztów działalności statutowej, tak więc zdaniem Spółki rekompensata nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu tymże podatkiem. Ponadto wskazano, iż Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i do swojej działalności nabywa towary i usługi w obrocie cywilnoprawnym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wartość rekompensaty, którą Spółka otrzymuje z budżetu Gminy Miasta jest obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i powinna zostać opodatkowana stawką 8% VAT (jak inne przychody ze sprzedaży usług komunikacji miejskiej np. sprzedaż biletów), czy jest to przychód niepodlegający ustawie o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, rekompensata nie stanowi obrotu w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i nie podlega opodatkowaniu stawką 8% jak usługi komunikacji miejskiej. Rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonej przez Zainteresowanego usługi, zwłaszcza w sytuacji, gdy Spółka nie ma prawa jej stanowienia.
Celem rekompensaty jest wyrównać przewoźnikowi koszty świadczonej usługi przewozowej, do wykonywania, której został wskazany na podstawie decyzji władczej organu Gminy. Rekompensata ma być przekazywana Wnioskodawcy jako podmiotowi w związku z zakresem obowiązków na przewoźnika nałożonym. Jasne określenie zasad przyznawania rekompensaty i celów jakim ona ma służyć zawarte jest w art. 50 i następnych ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Spółka wskazała, iż prezentowane przez Nią stanowisko było potwierdzone we wcześniejszych interpretacjach wydanych w podobnych sprawach przez organy podatkowe (ITPP2/443-921/09/RS z dnia 18 stycznia 2010 r., IPPP1-443-713/10-4/ IGo z dnia 8 września 2010 r., ILPP2/443-848/11 -2/EN z dnia 25 sierpnia 2011 r., ITPP1/443-1031/11/DM z dnia 21 października 2011 r.). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Jak stanowi art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2 ustawy).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tyko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi. Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.
W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia.
Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ze złożonego wniosku wynika, iż rekompensata, którą otrzymuje Wnioskodawca od Gminy na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem usług przewozowych ma zadanie wyrównać stratę poniesioną w związku ze świadczeniem usługi publicznej.
Rekompensata nie stanowi dopłaty do ceny wykonywanych usług przewozowych, a jej istotą jest pokrycie kosztów działalności statutowej. Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy stwierdzić należy, że otrzymywana przez Wnioskodawcę rekompensata nie będzie stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, gdyż nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, ale na pokrycie poniesionych kosztów, a w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.