INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Zakład został powołany uchwałą Rady Miejskiej z dnia 28 grudnia 1995 r. jako samorządowy zakład budżetowy i funkcjonuje w oparciu o statut zatwierdzony ww. uchwałą. Do zakresu działania Zakładu należy, stosownie do § 4 ust. 1 pkt a statutu, zarządzanie targowiskami miejskimi. Zakład posiada w trwałym zarządzie nieruchomości gminne. Jako podatnik podatku od towarów i usług wystawia dla wszystkich najemców boksów handlowych oraz dzierżawców gruntów na targowiskach faktury VAT zgodnie z zawartymi umowami najmu i dzierżawy, w których obciąża kwotą czynszu i oddzielnie poszczególnymi usługami dotyczącymi mediów.
Wytwórcy tych usług nie zawierają umów na dostarczanie swoich usług bezpośrednio z ich odbiorcami. Umowy te zawarte zostały przez Zakład (najemcę i wydzierżawiającego). Od 1 lipca wszedł w życie art. 6h ustawy z dnia 13 września 1994 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, właściciele poszczególnych nieruchomości położonych na terenie gminy mają obowiązek ponoszenia na rzecz gminy opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Gmina zawarła umowę z firmą zajmującą się odbieraniem odpadów.
Rady Miasta drodze uchwały przyjęła regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy i ustaliła stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki za pojemniki o określonej pojemności, a także wzory deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Zakład sporządza deklaracje i uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, których koszt powinien ponosić najemca (lub dzierżawca).
Aneksem do umów najmu boksów handlowych (lub dzierżawy) zniesione zostało obciążenie najemców (dzierżawców) z tytułu wywozu nieczystości, a w zamian wprowadzona została opłata z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi opodatkowana 23 % podatkiem VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi, którymi obciążani są zgodnie z umową najemcy boksów handlowych - od 1 lipca 2013 r. - podlegają opodatkowaniu i w jakiej stawce ? Jeżeli nie, to jakim dokumentem należy przenieść kwotę obciążenia na użytkownika?
Zdaniem Wnioskodawcy, koszty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stanowiące element świadczenia należnego z tytułu umowy najmu boksu handlowego lub umowy dzierżawy gruntów na targowiskach miejskich stanowią wraz z czynszem obrót, który jest opodatkowany zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy. W umowie najmu (dzierżawy) wynajmujący (wydzierżawiający) zobowiązuje się oddać najemcy (dzierżawcy) rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca (dzierżawca) zobowiązuje się płacić wynajmującemu (wydzierżawiającemu) umówiony czynsz - art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
Koszty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są związane z należnościami bezpośrednio związanymi z odpłatnym świadczeniem usługi najmu (dzierżawy) i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla stosunku cywilnoprawnego tak jak czynsz. Strony stosunku cywilnoprawnego - wynajmujący i najemca (lub dzierżawca), mogą w ramach swobody w kształtowaniu łączących je stosunków zobowiązaniowych zawrzeć w umowie postanowienie co do zwrotu (refundacji) należności z tytułu ponoszonych przez wynajmującego (wydzierżawiającego) opłat lub kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości (opłat za energię, wodę, ogrzewanie, ochronę itd.).
Są one należnościami obciążającymi najemcę (lub dzierżawcę), gdyż jest to zobowiązanie cywilnoprawne, wynikające z ustaleń zawartych między stronami, a więc należy je traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi najmu (dzierżawy). Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska wskazano interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy interpretacje: z 21 sierpnia 2013 r. oraz z 23 września 2013 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Końcowo wskazać należy, że powołany przez Wnioskodawcę art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązywał do dnia 31 grudnia 2013 r., natomiast z dniem 1 stycznia 2014 r. przepisy ten został uchylony i obecnie obowiązuje art. 29a, wprowadzony do ustawy art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35, z póź. zm.).
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –t.j.
Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania(art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.