INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2011 r. (data wpływu 26 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 września 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej. W złożonym wniosku i uzupełnieniu do niego przedstawiono następujący stan faktyczny. Zarząd jest zakładem budżetowym Gminy.
Zgodnie ze statutem zarządza w imieniu Miasta powierzonym zasobem mieszkaniowym i niemieszkaniowym, świadczy usługi na rzecz osób prawnych oraz fizycznych prowadzących jak i nieprowadzących działalności gospodarczej, w zakresie najmu (czynsz i opłaty za media) lokali mieszkalnych i użytkowych oraz dzierżawy gruntów i reklam, dysponuje majątkiem w zakresie zawierania i rozwiązywania umów najmu, dzierżawy, użyczenia, na dostawy mediów oraz innych umów niezbędnych do prawidłowego użytkowania nieruchomości.
W myśl art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, którzy dokonują sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są zobowiązani do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Od ogólnej zasady ustawodawca przewidział wyłączenia dla niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2012 r. Poz. 24 ww. załącznika określa zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania wynajmu usług zarządzania nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi, których świadczenie przez podatnika w całym zakresie jest udokumentowane fakturami.
Zarząd, w zakresie wynajmu lokali użytkowych oraz dzierżawy gruntów i reklam wystawia i dostarcza co miesiąc faktury VAT osobom prawnym oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą. Dla pozostałych użytkowników i najemców lokali mieszkalnych wystawiane są również miesięczne faktury VAT w systemie finansowo-księgowym i automatycznie ewidencjonowane w rejestrze VAT sprzedaży w celu rozliczenia podatku należnego. Lokatorom lokali mieszkalnych nie dostarcza się faktur. Najemcy lokali mieszkalnych otrzymują powiadomienia o opłatach za czynsz i media w przypadku każdorazowej zmiany składnika opłat.
Podstawą do obliczenia obrotu i kwot podatku należnego są wystawiane pierwszego dnia każdego miesiąca faktury VAT dla użytkowników całego zasobu „Z.” (mieszkalnego i użytkowego, terenów i reklam) z terminem płatności do 10. dnia każdego miesiąca i automatycznie przesyłane są do rejestru VAT sprzedaży. Na tej podstawie sporządza się deklarację VAT–7, bez względu na fakt, czy najemca uregulował płatność za dany miesiąc, czy też nie. Opłaty za czynsz i media uiszczane są przez najemców zasobu gminnego za pośrednictwem banku i poczty na rachunek „Z.”, a także w kasie siedziby „Z.”.
Prowadzona ewidencja zapewnia kontrolę i rzetelność deklarowanej kwoty obrotu ze sprzedaży oraz podatku należnego z podziałem na sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną bez możliwości zaniżania podstawy opodatkowania. Zapłata z tytułu opłat najmu lokali regulowana za pośrednictwem banku lub w kasie stanowi jedynie sumę wpływów gotówkowych ze sprzedaży brutto. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wpłaty, z tytułu najmu lokali i opłat za media, dokonywane przez najemców lokali mieszkalnych w okienku kasowym w siedzibie Zarządu w formie gotówkowej muszą być dodatkowo ewidencjonowane na kasie rejestrującej, czy też znajdzie zastosowanie zwolnienie ze stosowania kasy fiskalnej w myśl poz. 24 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r., ponieważ Zakład wystawia faktury VAT w systemie finansowo–księgowym, które automatycznie ewidencjonuje w rejestrze sprzedaży VAT ?
Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wpłaty, zarówno te dokonywane za pośrednictwem banku i poczty na rachunek oraz bezpośrednio w okienku kasowym są zwolnione z obowiązku dodatkowej ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W ocenie Wnioskodawcy, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania usług zarządzania nieruchomościami zgodnie z poz. 24 załącznika do cytowanego rozporządzenia, ponieważ świadczenie przez podatnika w całym zakresie udokumentowane jest fakturami.
Dla użytkowników całego zasobu powierzonego przez Gminę wystawiane są miesięczne faktury VAT z terminem płatności do 10-go każdego miesiąca. Ewidencja, w systemie finansowo–księgowym, obrotu netto oraz podatku należnego stanowi podstawę do rozliczenia się z urzędem skarbowym. W prowadzonej ewidencji przez nie ma możliwości zaniżania wysokości podstawy opodatkowania oraz podatku należnego. Wpłaty dokonywane przez najemców w kasie jednostki, (często nie w pełnej wysokości), stanowią jedynie wpływ należności brutto i nie stanowią przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Stosownie do zapisu, art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Natomiast jak wynika z zapisu art. 106 ust. 4 ustawy, Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.
Zasadą jest zatem wystawianie faktur VAT dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jedynie w przypadku, gdy tego zażądają. Ponadto w art. 106 ust. 8 ustawodawca zawarł delegację dla Ministra Finansów do określenia zasad wystawiania i przechowywania faktur. Powyższą delegację w zakresie zasad wystawiania i przechowywania faktur, w obecnym stanie prawnym, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68 poz. 360).
Zgodnie z dyspozycją zawartą w § 19 ust. 1 powołanego rozporządzenia, faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do faktur i faktur korygujących przesyłanych w formie elektronicznej. W przypadku tych faktur sprzedawca przesyła je, w tym udostępnia, nabywcy, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji (art. 106 ust. 2).
Zarówno przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują sposobu dostarczenia nabywcy faktury, a zatem sposób przekazania faktur nabywcy może być dowolny np. za pośrednictwem jednostek wyspecjalizowanych lub osobiście. Niemniej jednak z przepisu zawartego w § 19 ust. 1 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika, iż nabywca otrzymuje oryginał faktury.
Otrzymanie faktury związane jest niewątpliwie z jej doręczeniem („doręczać”, zgodnie z definicją Współczesnego słownika języka polskiego, Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007 r. - to dostarczyć coś komuś i oddać do jego rąk, natomiast „dostarczać” – to powodować, żeby coś znalazło się określonym miejscu). Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług.
W myśl przepisu art. 111 ust. 1 tej ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących. Od 1 stycznia 2011 r. obowiązują w tym zakresie przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia. W poz. 24 tego załącznika wymieniono wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKWiU ex 68.20.1)– których świadczenie przez podatnika w całym zakresie dokumentowane jest fakturami. Oznaczenie w załączniku danej grupy „ex” oznacza, że zwolnienie odnosi się tylko do danej usługi z danego grupowania.
Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem wynikająca z konkretnego załącznika zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. Z powyższego przepisu wynika, iż ze zwolnienia tego podatnicy mogą skorzystać pod warunkiem, że każdorazowe świadczenie wymienionych w nim czynności na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, dokumentowane jest fakturą.
W poz. 37 ww. załącznika wymieniono natomiast świadczenie usług, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła2).
Z objaśnień zawartych w punkcie 2) wynika, iż zwolnienie to nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r. Korzystanie z powyższego zwolnienia wymaga spełnienia określonych warunków wynikających wprost z zapisu tej regulacji.
Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy można zatem stosować jeżeli: zapłata za świadczoną usługę w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła, podatnik nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług za pomocą kasy rejestrującej przed dniem 1 stycznia 2011 r. Niewystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym, zarządza w imieniu Miasta powierzonym zasobem mieszkaniowym i niemieszkaniowym, świadczy usługi na rzecz osób prawnych oraz fizycznych prowadzących, jak i nieprowadzących działalności gospodarczej, w zakresie najmu (czynsz i opłaty za media) lokali mieszkalnych i użytkowych oraz dzierżawy gruntów i reklam, dysponuje majątkiem w zakresie zawierania i rozwiązywania umów najmu, dzierżawy, użyczenia, na dostawy mediów oraz innych umów niezbędnych do prawidłowego użytkowania nieruchomości.
W zakresie wynajmu lokali użytkowych oraz dzierżawy gruntów i reklam Wnioskodawca wystawia i dostarcza co miesiąc faktury VAT osobom prawnym oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą. Dla pozostałych użytkowników i najemców lokali mieszkalnych wystawiane są również miesięczne faktury VAT w systemie finansowo–księgowym i automatycznie ewidencjonowane w rejestrze VAT sprzedaży w celu rozliczenia podatku należnego. Lokatorom lokali mieszkalnych nie dostarcza się faktur. Najemcy lokali mieszkalnych otrzymują powiadomienia o opłatach za czynsz i media w przypadku każdorazowej zmiany składnika opłat.
Opłaty za czynsz i media uiszczane są przez najemców zasobu gminnego za pośrednictwem banku i poczty na rachunek Wnioskodawcy, a także w kasie siedziby. Prowadzona ewidencja zapewnia kontrolę i rzetelność deklarowanej kwoty obrotu ze sprzedaży oraz podatku należnego z podziałem na sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną bez możliwości zaniżania podstawy opodatkowania. Zapłata z tytułu opłat najmu lokali regulowana za pośrednictwem banku lub w kasie stanowi jedynie sumę wpływów gotówkowych ze sprzedaży brutto.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, iż w tak przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Powołany przepis § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 marca 2011 r., wskazuje, iż faktury są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.
Z kolei przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w powiązaniu z poz. 24 załącznika warunkuje korzystanie z określonego w nim zwolnienia od dokumentowania w całym zakresie fakturą świadczeń dokonywanych na rzecz osób fizycznych, określonych w art. 111 ust. 1 ustawy. Jak wskazano w złożonym wniosku, najemcy lokali mieszkalnych otrzymują powiadomienia o opłatach za czynsz i media w przypadku każdorazowej zmiany składnika opłat i nie dostarcza się im faktur, które są wystawiane w systemie finansowo–księgowym.
W świetle powyższego, nie można uznać, iż Wnioskodawca spełnia warunki uprawniające do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 24 załącznika do rozporządzenia z dnia 26 lipca 2010 r. Wnioskodawca nie może również skorzystać ze zwolnienia na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, bowiem jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, zapłata za świadczone usługi dokonywana jest przez najemców zarówno na rachunek bankowy, jak i gotówką w kasie znajdującej w siedzibie Wnioskodawcy.
Tym samym, Wnioskodawca nie spełnia warunków niezbędnych dla skorzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej określonych w tym przepisie. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.