INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gimnazjum przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2008 r. (data wpływu 8 lutego 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 21 lutego 2008 r. i z dnia 28 marca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności użyczenia pomieszczeń szkoły - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 lutego 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności użyczenia pomieszczeń szkoły. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Szkoła zawarła umowę użyczenia z klubem oraz Związkiem. Organizacje te działają na podstawie art. 56 ustawy o systemie oświaty. Ich celem statutowym jest działalność wychowawcza oraz rozszerzanie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej Szkoły. Dyrektor Szkoły nie prowadzi nadzoru nad działalnością tych organizacji.
Udostępnienie pomieszczeń szkoły odbywa się całkowicie nieodpłatnie. Jednocześnie Jednostka wskazała, że nie korzysta i nie będzie korzystała z prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z usługami świadczonymi na podstawie umowy użyczenia. Pismem z dnia 21 lutego 2008 r. uzupełniono stan faktyczny o następujące informacje. Szkole przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów związanych ze sprzedażą usług, jednakże Jednostka z możliwości obniżenia podatku należnego nie korzysta.
Ze względu na specyfikę sprzedawanych usług – wynajem sal za stawkę liczoną w godzinach - bardzo trudno byłoby Jednostce określić, jaką część zakupów można przypisać świadczonym usługom. Ponadto, treścią pisma z dnia 28 marca 2008 r., poinformowano, iż działalność Gimnazjum związana z wynajmowaniem sal prowadzona jest w ramach dochodów własnych określonych w Uchwale Rady Miasta, a stawka za wynajem ustalana jest na podstawie kalkulacji kosztów związanych z utrzymaniem przedmiotu wynajmu. Jednocześnie w piśmie tym wskazano, że wynajem sal w ramach umowy użyczenia jest całkowicie bezpłatny, Jednostka nie refakturuje żadnych kosztów podmiotowi wynajmującemu (biorącemu w użyczenie).
Budynek Gimnazjum został przekazany w zarząd szkole, której nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy jego budowie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy umowa bezpłatnego użyczenia organizacjom na podstawie art. 56 ustawy o systemie oświaty powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy o systemie oświaty w Szkole mogą działać organizacje, których celem statutowym jest działalność wychowawcza albo rozszerzenie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej Szkoły.
Dlatego użyczenie pomieszczeń nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, w piśmie z dnia 28 marca 2008 r., uzupełniając własne stanowisko w sprawie, Jednostka - po przywołaniu treści art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług – wskazuje, że użyczenie sal dla Związku oraz klubu jest związane z prowadzeniem szkoły, gdyż wzbogaca jego ofertę edukacyjną, dlatego też nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej ; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji , świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Według zapisu ust. 2 tego artykułu, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższych zapisów wynika, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne przy łącznym spełnieniu następujących warunków: świadczone usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami (w całości lub części). Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z zapisem art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność. Jak wskazano wyżej, zasadą jest, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności o charakterze odpłatnym – odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Usługi świadczone nieodpłatnie, co do zasady, nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Jednakże istnieją wyjątki od tej zasady, zgodnie z którymi opodatkowaniu podlega również świadczenie usług nie mających charakteru odpłatnego i jest zrównane w zakresie opodatkowania z odpłatnym świadczeniem usług (art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).
Biorąc pod uwagę fakt, iż – jak wskazano wcześniej - z zapisów art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że nieodpłatne świadczenie usług traktuje się jako odpłatne przy łącznym spełnieniu dwóch warunków: świadczone usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami (w całości lub części), należy stwierdzić, iż skoro – jak wskazuje Jednostka - użyczenie pomieszczeń jednostkom, o których mowa wyżej jest związane z prowadzoną przez Gimnazjum działalnością w ramach rachunku dochodów własnych, to jeden z nich nie jest spełniony.
Wobec powyższego czynność ta nie mieści się w zakresie zastosowania normy prawnej wyrażonej w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Jednostka nie ma obowiązku naliczania podatku VAT od tych czynności. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.