INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 27 listopada 2014 r.), uzupełnionym w dniu 7 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: zwolnienia od podatku sprzedaży taboru wąskotorowego – jest nieprawidłowe, braku opodatkowania darowizny taboru wąskotorowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 7 stycznia 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży bądź darowizny taboru wąskotorowego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. S.A. Oddział G Uchwałą Zarządu nieodpłatnie przekazały środki trwałe na rzecz Gminy w trybie art. 39 ust. 3 ustawy z 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego XXXX(Dz. U. Nr 84, poz. 948 z 2000 r. z poźń.zm.).
Przedmiotem przekazania był tabor służący do obsługi linii kolejowej wąskotorowej K, tj. 25 sztuk środków trwałych znajdujących się na ewidencji bilansowej X S.A. Oddziału X. Wartość początkowa taboru to 1.654.393,04 zł., wartość księgowa na dzień przekazania taboru tj. na 30.01.2013 r. - 0,00 zł. Rok produkcji taboru 1903 r. do 1988 r. Gmina nie dokonywała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Towarzystwo M - Stowarzyszenie będące organizacją pożytku publicznego zwróciło się z wnioskiem do Gminy o sprzedaż dzierżawionego taboru wąskotorowego.
Towarzystwo jest jego użytkownikiem od roku 2008, w tym czasie członkowie Towarzystwa, całkowicie społecznie wyremontowali i uruchomili 25 sztuk taboru. Były to wagony oraz lokomotywy w bardzo złym stanie technicznym. Przez około 10 lat stały pozbawione dozoru na stacji kolejowej w D, gdzie niszczały pod wpływem czynników atmosferycznych, były dewastowane i okradane. Towarzystwo własnym kosztem przywiozło tabor oraz doprowadziło do jego ponownego uruchomienia. Tabor ten nieremontowany od wielu lat niekonserwowany przez poprzedniego użytkownika, czyli P jest w złym stanie technicznym i wymaga dużych nakładów. Dlatego Towarzystwo dotychczasową formę – dzierżawę chce zamienić na własność.
Sprzedaż taboru na rzecz T przyczyni się do odtworzenia wybitnych walorów historycznych zabytkowej Kolei. Ponadto będzie stanowiła ważny walor turystyczny regionu. Gmina zamierza sprzedać ww. tabor Towarzystwu za cenę 1,00 zł. Gmina rozważa także przekazanie taboru na rzecz Towarzystwa na podstawie darowizny. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Towarzystwo od 2008 r. korzystało nieodpłatnie z taboru użyczonego przez P S.A. do czasu przekazania tego taboru na rzecz Gminy. W dniu 19 lutego 2013 r. P przeniosło własność taboru nieodpłatnie na Gminę.
W konsekwencji Gmina również zawarła z Towarzystwem umowę użyczenia, na podstawie której podmiot ten nadal nieodpłatnie korzysta z przejętego taboru. Ww. umowa użyczenia nie została zawarta w formie pisemnej. Gmina nie korzystała z obniżenia podatku o towarów i usług, ponieważ czynność nieodpłatnego przekazania taboru przez P na rzecz Gminy nie była opodatkowana tym podatkiem. W związku z powyższym nie było możliwości obniżenia podatku VAT; tabor został nieodpłatnie przekazany. Jedynym dokumentem potwierdzającym przeniesienie własności taboru jest protokół przekazania taboru.
Ponadto Gmina wskazała, że data 30 stycznia 2013 r. jest to data podjęcia uchwały o nieodpłatnym przekazaniu taboru, a data 19 lutego 2013 r. jest to data przekazania środków trwałych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy sprzedaż taboru wąskotorowego będzie zwolniona z podatku VAT. Czy darowizna taboru wąskotorowego będzie zwolniona z podatku VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż taboru wąskotorowego będzie zwolniona z podatku VAT. Darowizna taboru nie będzie podlegała podatkowi VAT, ponieważ zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlega tylko odpłatna dostawa towarów.
Nie znajdzie tu zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, ponieważ Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego i nie prowadzi przedsiębiorstwa. Nawet gdyby ww. przepis miał zastosowanie to darowizna będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest: nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży taboru wąskotorowego, prawidłowe – w zakresie braku opodatkowania darowizny taboru wąskotorowego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie – na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, wprowadzono – z dniem 1 stycznia 2014 r. – zmianę mającą na celu pełniejsze odwzorowanie przepisu art. 136 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku dla dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku, jeżeli przy nabyciu lub wytworzeniu tych towarów nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zmiana ta wiąże się również z odejściem od dotychczasowego warunku, że tylko w stosunku do towarów używanych przez podatnika, gdy okres ich używania wynosił co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, możliwe było zastosowanie zwolnienia od podatku VAT (art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.).
Zatem zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Ze złożonego wniosku wynika, że w 2013 r. na podstawie protokołu przekazania P przekazało nieodpłatnie na rzecz Gminy własność taboru służącego do obsługi linii kolejowej wąskotorowej. Z przejętego taboru nieodpłatnie korzysta Towarzystwo Miłośników Koszalińskiej Wąskotorówki.
Obecnie Gmina rozważa sprzedaż bądź darowiznę taboru na rzecz Towarzystwa. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że wbrew opinii Wnioskodawcy, sprzedaż taboru nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie zostały spełnione łączne warunki wynikające z tego przepisu – jednym z warunków zastosowania zwolnienia jest konieczność wykorzystywania towarów będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W konsekwencji planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podstawową tj. 23% stawką podatku.
Z wniosku wynika ponadto, że poza ewentualną sprzedażą taboru Wnioskodawca rozważa także jego nieodpłatne przekazanie na rzecz Towarzystwa. Podmiot ten dotychczas użytkował tabor nieodpłatnie na podstawie zwartej z Wnioskodawcą umowy użyczenia. Podzielając wyrażone stanowisko, że darowizna taboru nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy jednak wskazać, że wbrew ocenie Wnioskodawcy opodatkowaniu tym podatkiem nie podlega „tylko odpłatna dostawa towarów”.
Zauważyć bowiem należy, że art. 7 ust. 2 ustawy zrównuje nieodpłatne świadczenia (w tym darowizny) z odpłatnym świadczeniem usług uznając je za dostawę podlegająca opodatkowaniu, po spełnieniu wymogu uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego. Przesłanką opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów jest, aby podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Ponieważ – jak wskazano we wniosku – Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów będących przedmiotem zamierzonej darowizny (w tym przypadku taboru), przekazanie to nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Reasumując uznać należy, że planowana dostawa taboru będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, natomiast darowizna taboru nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
Końcowo należy wskazać, że przedmiotem interpretacji jest wyłącznie zagadnienie związane z opodatkowaniem dostawy bądź nieodpłatnego przekazania taboru na rzecz Towarzystwa. Natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest ocena sposobu kalkulacji wynagrodzenia z tytułu sprzedaży taboru. Należy bowiem zauważyć, że jedynie właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej jest uprawniony do badania stanu faktycznego danej sprawy w prowadzonym w tym zakresie postępowaniu oraz oceny ewentualnej pozorności czynności mających na celu uzyskanie korzyści podatkowych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.