INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2012 r. (data wpływu 10 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniach 31 stycznia 2013 r. i 22 lutego 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 grudnia 2012 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniach 31 stycznia i 22 lutego 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.
W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie prowadzi działalność pożytku publicznego odpłatną i nieodpłatną. Nie jest OPP, nie prowadzi działalności gospodarczej. Organizując zamknięte imprezy kulturalne i rekreacyjne, Stowarzyszenie pobiera od uczestników opłaty. W przypadku imprez kulturalnych opłaty są w formie biletów ze stawką podatku w wysokości 8%. W przypadku imprez rekreacyjnych (piknik) wpłaty są dokonywane poprzez wpłatę na konto lub osobiście w siedzibie Stowarzyszenia, jak tzw. wpisowe. Urząd Skarbowy przeprowadzając kontrolę uznał, że wpisowe na piknik powinno być „wykazane z 23% stawką podatku”.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przyczyną wystąpienia z wnioskiem były zapisy protokołu kontroli podatkowej. Zamknięte imprezy rekreacyjne (pikniki) były organizowane na rzecz pracowników jednostki wojskowej, żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin a także na rzecz środowiska byłych żołnierzy zawodowych. Imprezy zamknięte oznaczają, że nie było możliwości wstępu wolnego na taką imprezę. Wstęp był możliwy po spełnieniu łącznym dwu warunków: otrzymania zaproszenia (zaproszenia były rozsyłane, wręczane, informacja o imprezie była rozwieszana w formie plakatu na terenie zakładu pracy, tj. jednostki wojskowej), wniesienia opłaty na konto bądź gotówką w kasie.
Świadczenie ze strony Stowarzyszenia w postaci organizacji imprezy rekreacyjnej (piknik) obejmowało pokazy sprzętu wojskowego, występy i pokazy estradowe zespołów amatorskich i zawodowych, „świadczenia gastronomiczne” przez wynajęty podmiot, urządzenia rekreacyjne dla dzieci i młodzieży. Wszystkie te usługi świadczone w plenerze są nieodpłatne. Zgodnie z zapisem w statucie, tj. § 3 „Towarzystwo jest organizacją pozarządową działającą w sferze pożytku publicznego. Towarzystwo nie działa w celu osiągnięcia zysku. Wszelki dochód Towarzystwo przeznacza na realizację celów statutowych”. Z powyższego wynika, że Stowarzyszenie organizując imprezy nie stawia celu osiągnięcia zysku.
Jeśli zysk wystąpi, jest w całości przeznaczony na poprawę świadczonych usług. Czynności związane z „usługą piknik/festyn” zostały sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 92.72.12-00.00. W związku z powyższym w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytanie. Jaką stawkę podatku należy zastosować przy wpłatach wpisowego na pikniki/festyny rekreacyjne w latach 2009-2010? Zdaniem Wnioskodawcy, sformułowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, przy wpłatach na pikniki należało zastosować 7% stawkę podatku. Wpisowe na piknik rekreacyjny należy potraktować jako opłatę za bilet.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Stosownie natomiast do obowiązującego w analizowanym stanie prawnym art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych.
Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.
Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w okresie objętym analizowanym stanie faktycznym, jest klasyfikacja statystyczna, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).
Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 2 cyt. ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, w pozycji 159a wymieniono „Usługi rekreacyjne pozostałe - wyłącznie w zakresie wstępu”, zaliczone według PKWiU do grupowania ex 92.72. Z treści objaśnień do załącznika nr 3 do ww. ustawy wynika, że oznaczenie „ex” dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania, a ponadto wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawką 0% i 3%.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
W załączniku nr 4 stanowiącym wykaz usług zwolnionych od podatku, pod poz. 11, wskazano, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 92 „Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1) – z wyłączeniem: usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych, usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61), wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe, wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5), 5a usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, 5b wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72), 6. działalności agencji informacyjnych, 7. usług wydawniczych, 8. usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12”.
Zawarte w załączniku objaśnienie „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania, a umiejscowiona1) wskazuje, iż dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.
Podkreślenia jednocześnie wymaga, iż ze zwolnienia od podatku od towarów i usług nie korzystają usługi związane z rekreacją i sportem, które nie spełniają warunku podanego w objaśnieniu oraz usługi, które zostały wymienione w treści pozycji nr 11 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług jako wyłączone z tego zwolnienia. Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca z tytułu organizowanych w latach 2009-2010 zamkniętych imprez rekreacyjnych, pobierał od uczestników opłaty, które uiszczane były poprzez wpłatę na konto lub gotówką w siedzibie Stowarzyszenia.
Jak wskazano we wniosku wstęp na imprezę rekreacyjną możliwy był po łącznym spełnieniu dwu warunków, tj. posiadania zaproszenia oraz uiszczenia opłaty. Ze statutu Wnioskodawcy wynika, że „Towarzystwo jest organizacją pozarządową działającą w sferze pożytku publicznego. Towarzystwo nie działa w celu osiągnięcia zysku. Wszelki dochód Towarzystwo przeznacza na realizację celów statutowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że świadczone usługi w zakresie organizacji imprez rekreacyjnych (pikniki), sklasyfikowane w PKWiU 92.72.12-00.00, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy. Zauważyć bowiem należy, że czynności te nie podlegają wyłączeniom ze zwolnienia określonym w ww. pozycji załącznika, a ponadto - jak wskazano we wniosku - Wnioskodawca nie ma na celu osiągania zysków, zaś jeśli takowy wystąpi jest on przeznaczany na poprawę świadczonych usług.
Z tych też względów, niezależnie od tego w jakiej formie pobierana jest przez Wnioskodawcę opłata określana jako „wpisowe na pikniki/festyny”, opisane w stanie faktycznym wniosku czynności, wbrew poglądom Wnioskodawcy, nie podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu 7% stawki podatku lecz korzystały do dnia 31 grudnia 2010 r. ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św.
Jakuba 20.