INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2011 r. (data wpływu 10 listopada 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z udostępnieniem przedmiotów i urządzeń dla celów reklamy produktów Spółki oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10 listopada 2011 r. złożono wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z udostępnieniem przedmiotów i urządzeń dla celów reklamy produktów Spółki oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka produkuje i sprzedaje śniadaniowe płatki zbożowe oraz śniadaniowe płatki zbożowe w formie batonika.
Odbiorcami produktów Spółki są różne placówki handlowe, w tym hurtownie, hipermarkety, supermarkety, sklepy i punkty gastronomiczne. W związku z prowadzeniem działalności na bardzo konkurencyjnym rynku, Spółka podejmuje szereg działań marketingowych służących zwiększeniu wolumenu sprzedaży. Jednym z typowych działań stosowanych w całej branży jest współdziałanie z placówkami handlującymi produktami Spółki w zakresie odpowiedniego wyeksponowania i zareklamowania sprzedawanych towarów oraz marki handlowej (znaku towarowego), pod którą Spółka sprzedaje swoje wyroby.
W ramach takich działań placówka handlowa zobowiązuje się do współpracy w zakresie związanym z ekspozycją i zareklamowaniem towarów. W ramach ustaleń podjętych przez Spółkę oraz placówki handlowe, placówka handlowa zezwala Spółce na umieszczenie na terenie swojej powierzchni handlowej różnego rodzaju przedmiotów i urządzeń (zwanych dalej: materiałami), służących do reklamowania produktów Spółki w punkcie sprzedaży (point of sale - dalej: POS). Korzystając z zezwolenia placówek handlowych, Spółka samodzielnie lub za pomocą podmiotów zewnętrznych (agencje reklamowe lub dystrybutorzy) umieszcza na terenie powierzchni handlowych materiały POS.
Dla przykładu można wymienić następujące przedmioty i urządzenia POS umieszczane w placówkach handlowych przez Spółkę: listwa plastikowa - materiał POS wykonany z papieru, umieszczany przy półce z produktem, zawiera informację o produkcie lub kategorii lub/i hasło reklamowe (cali to action). Materiał może zawierać wykrojnik, zwykle wystaje poza półkę; tirastopper- listwa równoległa do półki z produktem ze stoperem prostopadłym do półki, wykonana najczęściej z tworzywa, służy dodatkowej komunikacji oraz wyszczególnieniu produktów; roli-up - materiał POS wykonany z papieru, z metalowym stelażem, wykorzystywany podczas targów i konferencji.
Materiał wizerunkowy - zawiera zdjęcia produktów, logo marki lub/ i wizualizacje marki; ścianka ekspozycyjna - materiał POS wykonany z papieru, z metalowym stelażem, wykorzystywany podczas targów i konferencji. Materiał wizerunkowy - zawiera zdjęcia produktów, logo marki lub/ i wizualizacje marki; stand (stojak) - materiał POS wykonany z kartonu lub/i tworzywa lub/i metalu lub/i drewna, stanowiący dodatkowe miejsce sprzedaży produktu. Zwykle umieszczany na podłodze.
Materiał zwykle zawiera branding, logotyp, hasło, zdjęcia produktów itp.; dyspenser (krawat) - materiał POS wykonany z tworzywa lub/i metali lub/i kartonu, przywieszany do półki z produktem lub w inne miejsca w sklepie, stanowi dodatkowe miejsce sprzedaży (umieszczany jest w nim produkt); ekspozytor - materiał POS wykonany z tworzywa lub/i kartonu lub /i metalu służy dodatkowej ekspozycji produktu. Materiał umieszczany np. na ladach kasowych; podest ekspozycyjny / kostka ekspozycyjna - materiał POS wykonany z tworzywa lub/i kartonu lub/i metalu, stanowi dodatkowe miejsce ekspozycji produktu.
Materiał umieszczany na podłodze w ciągach komunikacyjnych w sklepie; ćwierćpaleta - materiał POS najczęściej wykonany z kartonu, stanowi dodatkowe miejsce ekspozycji produktów. Materiał jest „towarowany” produktem przez Spółkę lub obsługę sklepu. Materiał najczęściej produkowany pod konkretne, krótkie akcje promocyjne; wypełniacz półkowy - materiał POS najczęściej wykonany z tworzywa, umieszczany w półce z produktem, na nim umieszczane są produkty.
Materiał ma na celu zwiększenie widoczności produktu; trybunka / stand degustacyjny - materiał POS wykonany z tworzywa z elementami metalowymi i kartonowymi, stanowi stanowisko degustacyjne; header - materiał wykonany z kartonu lub tworzywa, stanowi zwieńczenie regału, zawiera logo marki, wizualizację jej; branding końcówki regału - materiał wykonany z kartonu lub tworzywa, stanowi zabudowę końcówki regału; hanger -materiał (tablica) wykonany z tworzywa lub kartonu, zawiera oznaczenie kategorii produktów lub inne hasła, wieszany pod sufitem w odpowiednich strefach w sklepie; listwa przypółkowa - materiał wykonany z tworzywa lub kartonu zawiera oznaczenie kategorii produktowych lub branding marki; listwa na saszetki - rodzaj podłużnego wieszaka z kieszeniami na produkty w formie saszetek, mocowana do sklepowego regału lub innej płaskiej, pionowej powierzchni; podajniki lądowe - specjalnie skonstruowane półki na produkty, najczęściej z kartonu używane najczęściej w małych sklepach. platformy/półplatfoprmy - wyodrębnione ekspozycje towarowe, najczęściej z tworzywa sztucznego; wieszak na produkty w małych saszetkach - wykonana z PCV podłużna listwa, na której znajdują się przezroczyste kieszonki, w które można włożyć produkt.
Służy do informacji o produkcie lub promocji oraz do lepszej ekspozycji produktów; wieszak metalowy - element metalowy, na który można zawiesić produkty z eurouchem. Służy do informacji o produkcie lub promocji oraz do lepszej ekspozycji produktów; korytko na produkty w małych saszetkach - materiał wykonany z kartonu, umieszczany na półce. Służy do informacji o produkcie lub promocji oraz do lepszej ekspozycji produktów; tuba - materiał wykonany z papieru, wolnostojący, służy do ekspozycji produktów.
Z prawnego punktu widzenia najistotniejsze elementy związane z umieszczaniem przedmiotów i urządzeń POS w placówkach handlowych można scharakteryzować następująco: wszystkie POS pozostają przez cały czas własnością Spółki; Spółka określa warunki użytkowania udostępnianych przez siebie POS; eksponowaniu przy wykorzystaniu przedmiotów i urządzeń POS podlegają wyłącznie towary produkowane (dystrybuowane) przez Spółkę; Spółka ma prawo do żądania zwrotu przedmiotów i urządzeń POS szczególnie w przypadku niedotrzymania warunków ekspozycji z użyciem przedmiotów i urządzeń POS przez placówkę handlową; po zakończeniu promocji/rozwiązaniu umowy o współpracę - przedmioty i urządzenia POS odbierane są przez przedstawicieli Spółki; w przypadku wykorzystywania materiałów jednorazowych (np.: stojaków kartonowych, ćwierpaletka itp.) materiały te podlegają zużyciu i nie mogą być powtórnie wykorzystane; Spółka nie prowadzi odrębnej ilościowej towarów ewidencji w przypadku środków o niskiej wartości (towary te nie stanowią środków trwałych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i zaliczane są bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu).
W określanych przez Spółkę warunkach współpracy (np. umowach, porozumieniach, regulaminach, ustaleniach dokonanych np. w formie elektronicznej czy ustnej itp.) z placówkami handlowymi Spółka określa, że: udostępni odbiorcy uzgodnione urządzenia i materiały POS służące np. ekspozycji produktów Spółki; materiały i urządzenia stanowią własność Spółki i będą wykorzystywane w sposób uzgodniony przez Strony; materiały i urządzenia mogą podlegać wymianie; porozumienia dotyczące materiałów i urządzeń mogą zostać rozwiązane przez każdą ze stron umowy. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, „przekazanie” kontrahentom różnego rodzaju przedmiotów i urządzeń służących do reklamowania produktów Spółki w punkcie sprzedaży wymienionych we wniosku nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku VAT, w szczególności nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT? Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, zachowuje ona prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia przekazywanych różnego rodzaju przedmiotów i urządzeń służących do reklamowania produktów Spółki w punkcie sprzedaży wymienionych we wniosku?
Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie kontrahentom materiałów wymienionych we wniosku nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku VAT, w szczególności nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, jednocześnie Spółka zachowuje prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia przekazywanych materiałów. Spółka powołując się na treść art. 5 ust 1 pkt 1, art. 7 ust. 2, art. 8 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług uważa, iż udostępnienie materiałów opisanych w stanie faktycznym nie będzie stanowić przekazania towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W szczególności Spółka nie przenosi własności materiałów na rzecz placówek handlowych.
W konsekwencji, wydanie materiałów wymienionych we wniosku nie jest czynnością, która powodować będzie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (bezsporne jest, iż placówki handlowe nie nabywają prawa do dysponowania towarem jak właściciel). Należy zauważyć, że nabycie prawa do rozporządzania nie następuje zarówno w przypadku materiałów podlegających zwrotowi po zakończeniu promocji, jak i materiałów, które mogą ulec zużyciu podczas kampanii promocyjnych. Według Spółki, nie można uznać, iż Spółka wyzbywa się władztwa nad rzeczą (wyposażeniem).
Możliwość używania materiałów przekazywanych placówkom handlowym jest ograniczona tylko do wykonywania czynności związanych ze sprzedażą wyrobów oferowanych przez Spółkę i ma służyć tylko i wyłącznie zwiększeniu sprzedaży Spółki, np. placówki handlowe nie mogą przekazywać wyposażenia innym podmiotom, nie są uprawnione do dokonywania żadnych zmian w przekazanym im wyposażeniu. Zdaniem Spółki, na gruncie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT opodatkowanie nieodpłatnych przekazań towarów powinno być ograniczone (poza ograniczeniami dotyczącymi prezentów o małej wartości i próbek) do przekazań towarów, które mają dla ich odbiorcy wartość konsumpcyjną.
W omawianym przypadku bezsprzecznym jest fakt, iż przekazane materiały nie mają dla punktów sprzedaży takiej wartości. Przekazanie ww. materiałów nie powinno także podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem dla oceny czy mamy do czynienia z nieodpłatną usługą w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, kluczową kwestią jest zweryfikowanie czy świadczenie jest związane z działalnością gospodarczą podatnika. W przypadku Spółki związek pomiędzy wydawanymi materiałami a prowadzonym przedsiębiorstwem jest bezsprzeczny.
Czasowe przekazanie materiałów kontrahentom ma na celu zwiększenie sprzedaży opodatkowanej Spółki, gdyż przekazywane materiały wykorzystywane są wyłącznie w celu eksponowania wyrobów produkowanych przez Spółkę. Jednocześnie Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie różnego rodzaju przedmiotów i urządzeń służących do reklamowania produktów Spółki w punkcie sprzedaży (POS), które następnie są przekazywane do placówek. Zakup ten jest, bowiem związany ze sprzedażą opodatkowaną Spółki.
Istnienie związku pomiędzy zakupem wyposażenia a sprzedażą wyrobów Spółki, która jest czynnością opodatkowaną VAT, na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, uprawnia, więc Spółkę do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów materiałów przekazywanych w ramach umów o współpracy.
Ponadto interpretacja, zgodnie z którą Spółka nie miałaby możliwości odliczenia VAT naliczonego na zakupach wyposażenia, które związane są z jej sprzedażą opodatkowaną (tj. sprzedażą wyrobów Spółki) stanowiłoby naruszenie podstawowej dla europejskiego systemu VAT zasady neutralności VAT, zgodnie z którą wartość podatku VAT zapłaconego przez podatnika w cenie kupionych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej nie może stanowić dla podatnika dodatkowego obciążenia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.