INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2013 r. (data wpływu 11 stycznia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 11 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie brakiem opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 stycznia 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 11 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W roku 2008 w drodze działu spadku po zmarłym ojcu odziedziczyła Pani nieruchomość zabudowaną. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólnoty majątkowej małżeńskiej, jednakże prawa do nieruchomości wchodzą w skład Pani majątku osobistego. Od roku 2005 prowadzi Pani działalność gospodarczą.
Nieruchomość nigdy nie była składnikiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej, nigdy wcześniej nie dokonywała Pani obrotu nieruchomościami. Dla terenu, na którym znajduje się nieruchomość opracowany jest plan zagospodarowania przestrzennego (uchwała rady miasta z dnia 28 grudnia 2006 r.). Nieruchomość jest oznaczona symbolem „6U”, dla którego zapis brzmi „1”. przeznaczenie podstawowe – realizacja nowych i modernizacja istniejących obiektów przeznaczonych pod usługi, handel i drobną wytwórczość oraz gastronomię I, II i III stopnia obsługi …”.
Nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, którego przeznaczenie przed aktem sprzedaży „spółce z o.o.” zostanie zmienione na funkcję inną niż mieszkalna. W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani, iż zmiana kwalifikacji budynku mieszkalnego na inny niemieszkalny „nie będzie dotyczyła działalności gospodarczej”. Zmiana następuje z inicjatywy nabywcy, który warunkuje zakup zmianą kwalifikacji budynku na niemieszkalny. Informuje Pani, iż żadnych innych czynności w związku ze zbyciem nieruchomości nie dokonano.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej stanowiącej Pani majątek osobisty, dokonana poza zakresem wykonywanej działalności gospodarczej będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT? Uważa Pani, że działanie poza zakresem prowadzonej działalności gospodarczej występuje w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest majątek prywatny (osobisty), a został on nabyty (spadek) na Pani własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Stosownie do brzmienia art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, iż art. 15 ust. 2 ustawy, na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2013 r. poz. 35), z dniem 1 kwietnia 2013 r., otrzymuje brzmienie: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. budynku), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z treści wniosku wynika, iż w roku 2008 otrzymała Pani w drodze spadku nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym, którą planuje sprzedać. Wskazuje Pani, iż od 2005 r. prowadzi działalność gospodarczą, jednak ww. nieruchomość nigdy nie była składnikiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej i nigdy wcześniej nie dokonywała obrotu nieruchomościami. Stanowi ona Pani majątek osobisty, a jego planowana sprzedaż zostanie dokonana poza zakresem prowadzonej działalności. Z wniosku nie wynika, aby wykorzystywała Pani przedmiotową nieruchomość w jakikolwiek sposób.
Jedyną czynnością jaką Pani dokona w związku z planowaną sprzedażą jest zmiana kwalifikacji budynku mieszkalnego na inny niemieszkalny, co stanowi warunek zakupu stawiany przez nabywcę. Dodatkowo wskazuje Pani, iż żadnych innych czynności w związku ze zbyciem nieruchomości nie dokonano. Okoliczności sprawy, wskazane przez Panią, na tle powołanych przepisów dają podstawę by stwierdzić, iż w tym konkretnych przypadku nie zostały spełnione łącznie przesłanki dla uznania Pani w związku z planowaną transakcją za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
A zatem planowane działanie wykonywane będzie poza sferą działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy Jednocześnie nadmienia się, iż interpretacja nie wywrze skutków prawnych w przypadku ustalenia w ewentualnym postępowaniu podatkowym odmiennego od przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-561 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.