INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 31 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Gmina będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej VAT), realizowała w poprzednich latach inwestycję w zakresie utworzenia Parku Przemysłowego (dalej Park przemysłowy) złożoną z dwóch etapów. W ramach II etapu ww. inwestycji Gmina realizowała w latach 2010-2012 projekt „P” (dalej Projekt).
Projekt korzystał z dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (VAT dotyczący Projektu był uznany w części za koszt kwalifikowany dla potrzeb dofinansowania). Park przemysłowy został oddany do użytkowania w 2012 r. na podstawie odpowiednich dokumentów OT. Celem realizacji Projektu w ramach budowy Parku przemysłowego było stworzenie warunków do inwestowania w Gminie i zwiększenie liczby nowych inwestycji w obrębie Gminy.
W ramach realizacji Projektu, Gmina m.in. nabywała grunty pod Park przemysłowy (Gmina zakładała możliwość uzyskiwania przychodów z dzierżawy tychże gruntów na rzecz przyszłych inwestorów rozpoczynających działalność w Parku przemysłowym). Nabywane grunty były w większości gruntami niezabudowanymi, których dzierżawa przez Gminę miała z założenia podlegać zwolnieniu z VAT (na moment nabycia, dla gruntów tych nie obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego, nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy, natomiast w ewidencji gruntów oznaczone były jako grunty orne).
W trakcie realizacji Projektu (ale już po nabyciu przedmiotowych gruntów) w Gminie uchwalono jednak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym nabyte przez Gminę grunty zakwalifikowano jako grunty przeznaczone pod zabudowę/grunty budowlane. W konsekwencji, ostatecznie dzierżawa gruntów na rzecz inwestorów w Parku przemysłowym podlega opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
Ponadto, w ramach Projektu przewidziano: uzbrojenie terenów inwestycyjnych w drogi publiczne, chodniki, ścieżki rowerowe, zatoki autobusowe, zjazdy, kanalizację deszczową, przepompownię ścieków deszczowych, podczyszczalnię ścieków deszczowych, kanalizację sanitarną, przepompownię ścieków sanitarnych, sieć wodociągową, sieć gazową, sieć teletechniczną, kablowe sieci oświetlenia drogowego, kablowe sieci różnego rodzaju, przebudowę istniejących linii energetycznych oraz stacje transformatorowe. Podmiotem zarządzającym Projektem podczas jego realizacji była Gmina.
W ramach projektu przewidziano do realizacji następujące działania: w zakresie prac przygotowawczych: opracowania geodezyjne (matryce, projekty podziału gruntów), dokumentacja projektowa, studium wykonalności, zakup gruntu, wykonanie prac budowlanych, nadzór inwestorski i autorski, promocję projektu, zarządzanie projektem w tym; sprawozdawczość, rozliczenie rzeczowo-finansowe projektu. Projekt realizowany był na terenach stanowiących własność Wnioskodawcy (po zakupie odpowiednich gruntów). Drogi objęte Projektem mają status dróg gminnych. Pozostała infrastruktura techniczna została zlokalizowana w pasach drogowych.
Wszelkie koszty związane z bieżącym utrzymaniem i eksploatacją wybudowanej infrastruktury pokrywa Gmina z własnego budżetu corocznie uchwalanego przez Radę Miejską. W związku z tym, że Gmina nie dysponuje własną jednostką organizacyjną wykonującą tego typu prace, utrzymanie i eksploatacja infrastruktury drogowej i oświetlenia zostały zlecone przez Gminę do wykonania firmie zewnętrznej. Utrzymanie i eksploatacja sieci wodno-kanalizacyjnej zostały powierzone spółce komunalnej (statutowo powołanej do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i kanalizacji deszczowej) – w ramach nieodpłatnego oddania do użytkowania.
Natomiast, eksploatacja infrastruktury energetycznej i gazowej pierwotnie miała zostać przekazana gestorom ww. sieci w drodze bezpłatnego użyczenia, niemniej jednak, jeszcze przed zakończeniem Projektu Gmina ostatecznie zdecydowała się oddać obie sieci (tj. gazową i energetyczną) w odpłatną dzierżawę gestorom tych sieci – umowa dzierżawy sieci gazowej została zawarta ze spółką gazowniczą w 2012 r. Gmina nie zawarła dotąd umowy dzierżawy sieci energetycznej ze spółką energetyczną, niemniej planuje jej zawarcie w terminie późniejszym.
W związku z powyższym, Gmina uzyskuje/będzie uzyskiwać przychody opodatkowane VAT z tytułu: dzierżawy gruntów na rzecz inwestorów Parku przemysłowego; dzierżawy sieci gazowniczej i energetycznej do gestorów tych sieci (np. spółki gazowniczej). Kwestia opodatkowania VAT dzierżawy sieci gazowej, jak również prawa Gminy do odliczenia VAT w związku z budową tej sieci w ramach Projektu była przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, który Gmina złożyła do Ministra Finansów. Gmina otrzymała interpretację indywidualną uznającą przedstawione przez Gminę stanowisko za prawidłowe.
Pozostała część Projektu pozostanie pod zarządem Gminy (np. oświetlenie dróg, ścieżki rowerowe) lub zostanie oddana w nieodpłatne użytkowanie spółce komunalnej (infrastruktura wodno-kanalizacyjna). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami, które Gmina poniosła w związku z realizacją Projektu, innymi niż wydatki na zakup gruntów oraz budowę sieci energetycznej i gazowej?
Jak wskazano powyżej, kwestia opodatkowania VAT dzierżawy sieci gazowej, jak również prawa Gminy do odliczenia VAT w związku z budową tej sieci w ramach Projektu była przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, który Gmina złożyła do Ministra Finansów. Gmina otrzymała interpretację indywidualną uznającą przedstawione przez Gminę stanowisko za prawidłowe.
Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pozostałych wydatków (tj. innych niż wydatki związane z nabyciem gruntów oraz budową sieci gazowej i energetycznej – gdzie wystąpi bezpośredni związek z czynnościami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy) związanych z realizacją Projektu dotyczącego Parku przemysłowego (np. wydatków na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przekazanej następnie nieodpłatnie na rzecz spółki komunalnej) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W świetle powyższych regulacji uznać zatem należy, że w zakresie dokonywanych przez Gminę czynności cywilnoprawnych, Gmina posiada status podatnika VAT. Dokonując odpłatnej dzierżawy gruntów, sieci gazowej oraz sieci energetycznej na terenie Parku przemysłowego, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, Gmina postępuje w sposób tożsamy do innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie dzierżawy gruntów oraz infrastruktury sieciowej. W konsekwencji, w ww. przypadkach dzierżawy następującej w wyniku zawarcia umowy cywilnoprawnej, Gmina występuje w charakterze podatnika VAT.
Jak stanowi art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 przywołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje natomiast, iż świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Tym samym, zdaniem Gminy, w odniesieniu do pozostałych wydatków (tj. innych niż wydatki związane z nabyciem gruntów oraz budową sieci gazowej i energetycznej – gdzie wystąpi bezpośredni związek z czynnościami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy), związanych z realizacją Projektu dotyczącego Parku przemysłowego (np. wydatków na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przekazanej następnie przez Gminę nieodpłatnie na rzecz spółki komunalnej) nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego – z uwagi na brak bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, o czym stanowi art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności. Czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Zauważyć należy także, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w szczególności zadania własne obejmują sprawy: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (pkt 2), wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (pkt 3). Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.
Jeżeli zatem ustawodawca określi konkretne zadanie jako obowiązkowe, to wówczas na gminie (jej organach) ciąży obowiązek ich wykonania. Gmina realizując swe ustawowe obowiązki, podejmuje najpierw uchwały przeznaczające określone tereny na ich budowę w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a następnie pozyskuje tereny te dla takiego zamierzenia i podejmuje działania dla ich budowy. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym gmina, co warte podkreślenia, samodzielnie decyduje o zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym o konieczności budowy określonych dróg gminnych.
Nałożenie przez powołane przepisy na gminę obowiązku budowy drogi nie prowadzi do powstania po stronie mieszkańca gminy ani żadnego innego podmiotu np. inwestora uprawnienia, na podstawie którego przysługiwałoby mu żądanie o budowę przez gminę drogi publicznej. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina realizowała inwestycję w zakresie utworzenia parku przemysłowego, który został oddany do użytkowania w 2012 r. Celem realizacji Projektu było stworzenie warunków do inwestowania i zwiększenie liczby nowych inwestycji w obrębie Gminy.
W ramach realizacji Projektu, Gmina m.in. nabywała grunty pod Park przemysłowy, Gmina zakładała możliwość uzyskiwania przychodów z dzierżawy gruntów na rzecz przyszłych inwestorów rozpoczynających działalność w Parku przemysłowym.
Ponadto, w ramach Projektu przewidziano: uzbrojenie terenów inwestycyjnych w drogi publiczne, chodniki, ścieżki rowerowe, zatoki autobusowe, zjazdy, kanalizację deszczową, przepompownię ścieków deszczowych, podczyszczalnię ścieków deszczowych, kanalizację sanitarną, przepompownię ścieków sanitarnych, sieć wodociągową, sieć gazową, sieć teletechniczną, kablowe sieci oświetlenia drogowego, kablowe sieci różnego rodzaju, przebudowę istniejących linii energetycznych oraz stacje transformatorowe. Podmiotem zarządzającym Projektem podczas jego realizacji była Gmina.
W ramach projektu przewidziano do realizacji następujące działania: w zakresie prac przygotowawczych: opracowania geodezyjne (matryce, projekty podziału gruntów), dokumentacja projektowa, studium wykonalności, zakup gruntu, wykonanie prac budowlanych, nadzór inwestorski i autorski, promocję projektu, zarządzanie projektem w tym; sprawozdawczość, rozliczenie rzeczowo-finansowe projektu. Projekt realizowany był na terenach stanowiących własność Gminy. Drogi objęte Projektem mają status dróg gminnych. Pozostała infrastruktura techniczna została zlokalizowana w pasach drogowych.
Wszelkie koszty związane z bieżącym utrzymaniem i eksploatacją wybudowanej infrastruktury pokrywa Gmina z własnego budżetu. Utrzymanie i eksploatacja infrastruktury drogowej i oświetlenia zostały zlecone przez Gminę do wykonania firmie zewnętrznej. Utrzymanie i eksploatacja sieci wodno-kanalizacyjnej zostały powierzone spółce komunalnej – w ramach nieodpłatnego oddania do użytkowania. Eksploatacja infrastruktury energetycznej i gazowej pierwotnie miała zostać przekazana gestorom ww. sieci w drodze bezpłatnego użyczenia, jednakże przed zakończeniem Projektu Gmina ostatecznie zdecydowała się oddać obie sieci (tj. gazową i energetyczną) w odpłatną dzierżawę gestorom tych sieci.
Gmina nie zawarła dotąd umowy dzierżawy sieci energetycznej ze spółką energetyczną, lecz planuje jej zawarcie w terminie późniejszym. Gmina wskazała, że kwestia opodatkowania VAT dzierżawy sieci gazowej, jak również prawa Gminy do odliczenia VAT w związku z budową tej sieci w ramach Projektu była przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Pozostała część Projektu pozostanie pod zarządem Gminy (np. oświetlenie dróg, ścieżki rowerowe) lub zostanie oddana w nieodpłatne użytkowanie spółce komunalnej (infrastruktura wodno-kanalizacyjna).
Wątpliwości Gminy odnoszą się do kwestii przysługującego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, prawa do odliczenia podatku od nabywanych towarów i usług na potrzeby realizacji zadania z zakresu realizacji Parku przemysłowego, w przypadku gdy nie wystąpi związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Odnosząc się do powyższego podnieść należy, że podstawowym aspektem, którego spełnienia należy analizować w kontekście prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych przez podatnika towarów i usług, jest późniejsze (finalne) wykorzystanie ich w wykonywaniu czynności opodatkowanych.
Biorąc pod uwagę przedstawione przez Gminę zdarzenie oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie pomimo, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT, to nie został/zostanie spełniony drugi podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług – gdyż jak wynika z wniosku nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Tym samym Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi na potrzeby realizacji projektu, w części związanej z przeznaczeniem ich do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc w sytuacji gdy – jak wskazano we wniosku – nie wystąpi związek z „czynnościami opodatkowanymi VAT”.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Projektu dotyczącego Parku przemysłowego, które nie są/nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną, nie jest/nie będzie spełniony warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług umożliwiający skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
A zatem Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przekazanej następnie przez Gminę nieodpłatnie na rzecz spółki komunalnej, czy też „ części projektu”, która pozostanie pod zarządem Gminy i nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Z tych też względów stanowisko Gminy, że „nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego – z uwagi na brak bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy” uznać należało za prawidłowe.
Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga zagadnienia związanego z uprawnieniem do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem gruntów oraz budową sieci gazowej i energetycznej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.