INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2009 r., (data wpływu 14 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 18 czerwca i z dnia 7 lipca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących dostawę energii elektrycznej, cieplnej i gazu - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 czerwca i z dnia 7 lipca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących dostawę energii elektrycznej, cieplnej i gazu. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest jednostką budżetową, która wynajmuje pomieszczenia innym jednostkom budżetowym tj. Centrum Pomocy Rodzinie, Zakładowi Obsługi, Inspektoratowi Nadzoru Budowlanemu oraz Bibliotece Publicznej będącej instytucją kultury.
Wnioskodawca ze wskazanymi jednostkami zawarł stosowne umowy związane z utrzymaniem budynku na zasadzie partycypacji w kosztach utrzymania, ustalonej procentowo według zajmowanej powierzchni do powierzchni całego budynku. Obciążenie kosztami zużytej energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu (przeznaczonego do ogrzania pomieszczeń) następuje na podstawie rozliczenia kosztów obliczanych proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni przez poszczególne jednostki. Wnioskodawca jako właściciel budynku i podatnik podatku od towarów i usług dokonuje fakturowania dostaw energii elektrycznej, cieplnej i gazu (zgodnie z zawartymi umowami poprzez wystawienie na rzecz jednostek faktur VAT).
Do kwoty brutto wynikającej z rozliczenia doliczany jest VAT z uwzględnieniem tej samej stawki podatku, która jest na fakturze pierwotnej wystawianej przez dostawcę. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż w przypadku tych zdarzeń nie dokonuje odliczenia podatku z faktur zakupu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur od dostawców energii w części refakturowania kosztów, które rozliczane będą proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni ze stawkami identycznymi, jak na fakturach wystawionych przez faktycznego usługodawcę?
Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje prawo do pomniejszenia podatku, gdyż zakup jest związany ze sprzedażą opodatkowaną. Wszystkie dane dotyczące odsprzedaży energii, jej ceny, stawki są identyczne jak na fakturach wystawionych przez faktycznego usługodawcę. Kwota podatku naliczonego od zakupu usług następnie refakturowanych jest równa sumie podatku należnego ujętego w refakturach. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.
Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z zakupami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
Zwrócić należy uwagę na brzmienie przepisu art. 90 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy, który stanowi, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca obciąża poszczególne jednostki m.in. kosztami energii w proporcji do zajmowanych powierzchni.
A zatem, stwierdzić należy, iż w zakresie w jakim realizowane zakupy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu będą służyły sprzedaży opodatkowanej (refakturowaniu) w takim zakresie Wnioskodawcy przysługiwało będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z powołanym art. 86 ust. 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.